Tibetan
ཞི་བ་ལྷ། ཞི་བ་ལྷ། ༈ ཞི་བ་ལྷ་ནི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་སུ་འཁྲུངས། སྔོན་གྱི་ལས་འཕྲོའི་མཐུས་ཆུང་ངུ་ནས་མནལ་ལམ་དུ་འཇམ་དཔལ་ཞལ་གཟིགས། དེ་ནས་རྒྱལ་སྲིད་དུ་བསྐོ་བའི་ནུབ་མོ་ཁྲི་ཐོག་ཏུ་འཇམ་དཔལ་བཞུགས་ནས། བུ་གཅིག་འདི་ནི་ང་ཡི་སྟན་ཡིན་ཏེ། །ང་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་ཡིན། །ཁྱོད་དང་ང་ཉིད་སྟན་གཅིག་ལ་འདུག་པ། །འདི་ནི་རྣམ་པ་ཀུན་ཏུ་རིགས་མ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། སྒྲོལ་མས་ཀྱང་རང་གི་མའི་ཚུལ་གྱིས་ཆུ་ཚན་སྤྱི་བོར་བླུགས་ནས་རྒྱལ་སྲིད་ནི་དམྱལ་བའི་ཆུ་ཚན་ནོ། །ཞེས་སོགས་བྱུང་བས་རྒྱལ་སྲིད་བཟུང་དུ་མི་རུང་བར་མཁྱེན་ནས་བྲོས་ནས་སོང་ངོ་། །ནགས་ཚལ་ཞིག་ཏུ་སླེབས་པ་ན་བུད་མེད་གཅིག་གིས་ཁྲིད་དེ་ནགས་ཚལ་གྱི་བྲག་ཕུག་ན་རྣལ་འབྱོར་པ་འདུག་པའི་དྲུང་དུ་བསྐྱལ་བྱུང་བར་དེར་གདམས་པ་ཞུས་ནས་བསྒོམས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ཐོབ་བོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་འཇམ་དཔལ་དང་བུད་མེད་དེ་སྒྲོལ་མ་ཡིན་པར་གྲགས་ཏེ། དེ་ནས་རྟག་ཏུ་འཇམ་དཔལ་གྱིས་ཞལ་གཟིགས་སོ། །དེ་ནས་ཤར་ཕྱོགས་སུ་བྱོན་པས་རྒྱལ་པོ་སེང་གེ་ལྔ་པའི་འཁོར་བྱེད་དགོས་པ་བྱུང་སྟེ། དེར་བཟོའི་གནས་སྔོན་མེད་པ་རྣམས་ཀྱང་དར་བར་བྱས། རྒྱལ་སྲིད་ཀྱང་ཆོས་བཞིན་དུ་སྐྱོང་དུ་བཅུག་པས། བློན་པོ་གཞན་རྣམས་ཀྱིས་ཕྲག་དོག་བྱས་ཏེ། རྒྱལ་པོ་ལ་འདི་ནི་གཡོ་ཅན་ཞིག་སྟེ་རལ་གྲི་ཡང་ཤིང་ལས་མེད་བྱས་པས། ཡི་དམ་ལྷའི་ཕྱག་མཚན་ཤིང་གི་རལ་གྲི་ཡོད་པ་རྒྱལ་པོས་སྟོན་ཟེར། སློབ་དཔོན་གྱིས་འདི་བསྟན་ན་ལྷ་ཉིད་ལ་གནོད་པར་འགྱུར་རོ་བྱས་པས། ལྷག་པར་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཏེ། གནོད་ཀྱང་སླ་ཡི་ངེས་པར་སྟོན་ཅིག་ཟེར། འོ་ན་སྤྱན་གཡས་པ་ཁོབ་ལ་གཡོན་པས་གཟིགས་ཤིག་གསུང་། དེ་ལྟར་བསྟན་པས་རལ་གྲིའི་འོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོའི་སྤྱན་གཡོན་པ་ལྷུང་ངོ་། །དེ་ནས་གྲུབ་ཐོབ་ཡིན་པར་ཤེས་ཏེ་བསྙེན་བཀུར་རོ། །དེ་ནས་ཡུལ་དབུས་སུ་བྱོན་མཁན་པོ་རྒྱལ་བའི་ལྷ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ནས་མིང་ཞི་བ་ལྷར་བཏགས་སོ། །དེར་པཎྜི་ཏ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་གནས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཏེ་བསླབ་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་དང་མདོ་ཀུན་ལས་བཏུས་ལེགས་པར་བརྩམས། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལས་ཆོས་གསན་ཞིང་། ཉིན་མཚན་དུ་མནལ་བ་ལྟར་ལས། ཕྱི་རོལ་གཞན་ངོར་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་གང་ཡང་མི་བྱེད་པར་བསྟན་པས། དགེ་འདུན་རྣམས་ཀྱིས་དད་ཟས་ཆུད་འཛའ་བས་འདི་བསྐྲད་དགོས་པ་ལས། མདོ་འདོན་རེས་བྱས་ན་རང་བུད་ལ་འགྲོ་ཞེས་བགྲོས་ན
Chinese
寂天。 寂天。 ༈ 寂天是国王的儿子。由于前世的业力，从小在梦中见到文殊菩萨。之后，在被任命为国王的夜晚，文殊菩萨坐在王位上说：“唯一的孩子，这是我的座位。我是你的善知识。你和我同坐一个座位，这在任何方面都是不合适的。”说完，度母也以母亲的方式将热水浇在头顶上说：“王位是地狱的热水。”等等，因为发生了这些事，他知道不能当国王，就逃走了。到达一片森林时，一个女人领着他，把他送到森林岩洞里一位瑜伽士那里，他在那里请求教导并修行，获得了不可思议的禅定和智慧。据说那位瑜伽士是文殊菩萨，那位女人是度母。之后，他经常见到文殊菩萨。之后，他去了东方，必须成为国王辛哈瓦尔曼五世的侍从。在那里，他弘扬了以前没有的工艺技术。他也让国王如法治理国家。其他大臣嫉妒他，对国王说：“这个人是个骗子，甚至把剑都变成了木头的。”国王说：“让他展示本尊神的木剑。”上师说：“如果展示这个，会对神本身造成伤害。”国王更加怀疑，说：“即使有伤害也没关系，一定要展示。”上师说：“那么，请闭上右眼，用左眼看。”按照那样展示后，剑的光芒使国王的左眼掉了下来。之后，国王知道他是成就者，就恭敬供养他。之后，他去了中部地区，从堪布嘉瓦拉那里出家，被命名为寂天。在那里，他和班智达们一起住，精通了所有的佛法，很好地撰写了《学处总集》和《经集论》。他从圣文殊菩萨那里听法，日夜都像在睡觉一样。因为他向外人展示了自己什么也不做闻思修，僧人们商议说：“他的信财都浪费了，必须赶走他。如果轮流念经，就会耗尽自己的精力。”
English
Shantideva. Shantideva. ༈ Shantideva was born as a king's son. Due to the power of past karma, he saw Manjushri in his dreams from a young age. Then, on the night of being appointed king, Manjushri sat on the throne and said, "Only child, this is my seat. I am your spiritual friend. It is not proper in any way for you and I to sit on the same seat." After saying this, Tara also poured hot water on his head in the manner of a mother, saying, "Kingship is the hot water of hell." Because of these events, he knew he could not be king and fled. When he arrived in a forest, a woman led him and took him to a yogi in a cave in the forest, where he requested teachings and practiced, attaining inconceivable samadhi and wisdom. It is said that the yogi was Manjushri and the woman was Tara. After that, he always saw Manjushri. Then, he went to the east and had to become a servant of King Simhavarman V. There, he promoted crafts that had not existed before. He also made the king rule the country according to Dharma. The other ministers became jealous and said to the king, "This person is a deceiver, he has even turned the sword into wood." The king said, "Let him show the wooden sword of the tutelary deity." The master said, "If this is shown, it will harm the deity itself." The king became even more suspicious and said, "Even if there is harm, you must show it." The master said, "Then, close your right eye and look with your left eye." When it was shown in that way, the light of the sword caused the king's left eye to fall out. After that, the king knew he was an accomplished one and treated him with reverence. Then, he went to the central region and was ordained by Khenpo Gyalwai Lha and was named Shantideva. There, he stayed with the panditas and mastered all the Dharma, and composed the Compendium of Trainings and the Compendium of Sutras very well. He listened to the Dharma from the noble Manjushri, and day and night he acted as if he were sleeping. Because he showed to outsiders that he did nothing of listening, contemplating, and meditating, the monks deliberated, "His faith offerings are being wasted, he must be expelled. If we take turns reciting sutras, we will exhaust our own energy."
Tibetan
ས། མཐར་མདོ་འདོན་རེས་བབས་པ་ལ། ཐོག་མར་ཞལ་གྱིས་མ་བཞེས། ནན་གྱིས་:འཆུ་༼ཞུས་༽བ་ལ། འོ་ན་ཁྲི་རྩིགས་ཤིག་འདོན་པར་བྱའོ་གསུངས་པས་འགའ་ཞིག་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར། ཕལ་ཆེར་དམའ་དབབ་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པས། ཁྲི་མཐོ་བར་བརྩིགས་པ་ལ། དེར་འཛེགས་ནས། སྔར་བྱུང་བ་ཞིག་འདོན་ནམ་མ་བྱུང་བ་ཞིག་འདོན་བྱས་པས། ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཚོད་ལེན་པའི་ཕྱིར་མ་བྱུང་བ་ཐོན་ཅིག་ཟེར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་གསུངས་ཏེ། གང་ཚེ་དངོས་དང་དངོས་མེད་དག། བློ་ཡི་མདུན་ན་མི་གནས་པ། །ཞེས་པའི་ཚིག་མཚམས་ནས་ནམ་མཁར་འཕུར་ཞིང་གཤེགས་ནས། སྐུ་ལུས་མི་སྣང་ཡང་གསུང་གི་སྣང་བ་མ་ཆད་པ་བྱུང་སྟེ་སྤྱོད་འཇུག་རྫོགས་པར་གསུངས་སོ། །དེར་པཎྜི་ཏ་གཟུངས་ཐོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་བློ་ལ་བཟུང་བས། ཁ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་ལྷག་པ་ཅིག་བྱུང་། ཤར་པ་རྣམས་ཀྱི་ཤླཽ་ཀ་བདུན་བརྒྱ་ལས་མེད་པ། མཆོད་བརྗོད་དབུ་མ་རྩ་བའི་དེ་བཅུགདེ་ཡང་བཤགས་ལེ་དང་ཤེར་ལེ་གཉིས་ཆད་པ་ཡིན། དབུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཆོད་བརྗོད་དང་རྩོམ་པར་དམ་བཅའ་མེད་པ་རྗེས་སྔགས་ཀྱི་དབང་དུ་བརྩིས་པའི་ཤླཽ་ཀ་སྟོང་ཡོད་པ་གཅིག་བྱུང་བར། དེར་ཐེ་ཚོམ་དུ་གྱུར་པས། བོད་ལྟར་ན་གྲོང་ཁྱེར་དཔལ་ཡོན་ཅན་ན་བཞུགས་ཟེར་ནའང་། གྲོང་ཁྱེར་ཀ་ལིངྐར་གཤེགས་ཏེ་བཞུགས་པ་ཐོས་པས་པཎྜི་ཏ་གསུམ་གྱིས་དེར་སོང་སྟེ་གསུམ་པོ་དེ་གང་དག་ཅེས་ཞུས་པས། ཡུལ་དབུས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཟུང་བ་ལྟར་ཡིན་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་ལྷོ་ཕྱོགས་གྱི་ནང་དུ་ཕྱི་ནང་གཉིས་རྩོད་པའི་ནུས་པ་འགྲན་པ་ན། ནང་པས་མ་ནུས་པའི་སར་བྱོན། དེར་མུ་སྟེགས་ཀྱིས་རྡུལ་ཚོན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ནམ་མཁར་བྲིས་པ་སྐད་ཅིག་ལ་རླུང་ལ་བསྐུར་ཏེ་མུ་སྟེགས་པ་དང་དེར་དགའ་བའི་སྐྱེ་བོ་ཀུན་ཀྱང་རླུང་དྲག་པོས་ཁྱེར་ཏེ་ཆུ་བོ་ཞིག་ཡོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་འཕངས། ནང་པ་རྣམས་ལ་ཅི་ཡང་མ་སྐྱོན། དེ་ནས་མུ་སྟེགས་ཀྱི་ཆོས་བསྣུབས་ནས་ནང་པའི་ཆོས་ལ་བཙུད་དེ་དར་བར་བྱས། ཡུལ་དེར་མུ་སྟེགས་ཕམ་པའི་ཡུལ་ཞེས་གྲགས་སོ། །གང་ལྟར་ཡང་། ལྷག་པའི་ལྷ་མཉེས་ན་ལེནྡྲའི། །བཀོད་པ་ཕུན་ཚོགས་རྩོད་པ་བཟློག། ཡ་མཚན་ཅན་དང་སྤྲང་པོ་དང་། །རྒྱལ་པོ་མུ་སྟེགས་བཏུལ་བ་དང་། །ཞེས་ངོ་མཚར་ཅན་གྱི་གཏམ་བདུན་ཡིན་པར་འདོད་དོ། ། ཞི་བ་ལྷ།
Chinese
最终轮到宣讲经文时，最初他没有答应。经再三请求，他说：“那么，我来宣讲一个高高的法座吧。”有些人对此表示怀疑，大概是想贬低他吧。于是他们建造了一个高高的法座，他登上法座后，问道：“我应该宣讲一个以前有过的，还是一个以前没有过的？”为了试探他，大家都说：“宣讲一个没有过的吧！”于是他开始宣讲《入菩萨行论》，从“当事物和非事物，不在心中停留时”这句偈颂开始，他飞向天空并逝去。虽然他的身体消失了，但声音却未中断，就这样圆满地宣讲了《入行论》。当时，那些获得了陀罗尼的班智达们将其记在心中。克什米尔人记录了一千多个颂，而东方人只记录了七百个颂。正行部分包含了赞颂和《中观根本慧论》。其中，忏悔品和智慧品缺失了。中部地区的人们记录了一千个颂，其中没有赞颂和立誓造论的部分，而是被认为是后来的密咒加持。对此，人们感到怀疑。虽然按照藏地的说法，他住在吉祥的城市里，但听说他已经前往卡林嘎城并住在那里，于是三位班智达前去拜访，询问他们三人所记录的内容有何不同。他说，以中部地区的人们所记录的为准。之后，在南方，内外两派争论辩论的能力，他去了佛教徒无法取胜的地方。在那里，外道用彩色粉末在空中绘制坛城，但坛城瞬间被风吹散，外道和喜欢外道的人们也被狂风吹走，被扔到一条河的对岸。佛教徒们毫发无损。之后，他摧毁了外道的教法，并将人们纳入佛教，使佛教得以弘扬。那个地方被称为外道失败的地方。无论如何，“如果特别的神灵感到高兴，那烂陀寺的繁荣景象就能消除争端。制服了奇人、乞丐、国王和外道。”据说这是七个奇妙的故事。 寂天。
English
Finally, when it was his turn to recite the scriptures, he initially did not agree. Upon repeated requests, he said, "Then, I will recite from a high throne." Some were doubtful, probably thinking it was to demean him. So they built a high throne, and after he ascended it, he asked, "Should I recite something that has been before, or something that has not been before?" To test him, everyone said, "Recite something that has not been before!" Then he began to recite *Engaging in the Bodhisattva's Deeds*, starting from the verse, "When things and non-things, do not abide before the mind." From that verse, he flew into the sky and passed away. Although his body disappeared, the appearance of his voice did not cease, and in this way, he completely recited *Engaging in the Bodhisattva's Deeds*. At that time, those Panditas who had obtained Dharani kept it in mind. The Kashmiris recorded more than a thousand shlokas, while the Easterners had no more than seven hundred shlokas. The main part included praise and the *Fundamental Wisdom of the Middle Way*. Among them, the chapters on confession and wisdom were missing. The people of the central region recorded one thousand shlokas, in which there was no praise or vow to compose, but it was considered to be the empowerment of later mantras. People were doubtful about this. Although according to the Tibetan account, he lived in a prosperous city, it was heard that he had gone to Kalinga City and was living there, so three Panditas went there and asked what the differences were between what the three of them had recorded. He said that it should be based on what the people of the central region had recorded. After that, in the south, when the inner and outer parties competed in their ability to debate, he went to a place where the Buddhists could not win. There, the non-Buddhists drew a mandala of colored powders in the sky, but the mandala was instantly blown away by the wind, and the non-Buddhists and all the people who favored them were also carried away by the strong wind and thrown to the other side of a river. The Buddhists were unharmed. After that, he destroyed the non-Buddhist teachings and brought people into Buddhism, causing Buddhism to flourish. That place became known as the place where the non-Buddhists were defeated. In any case, "If the special deity is pleased, the prosperous scene of Nalanda can eliminate disputes. Subduing the strange, the beggar, the king, and the non-Buddhists." It is said that these are seven wonderful stories. Shantideva.