Tibetan
སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་བ། སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་བ། ༈ འདིའི་དུས་དཔལ་ན་ལེནྡྲར་སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་བ་བྱུང་། བོད་རྣམས་སིངྒ་ལའི་གླིང་གི་སྐྱེད་མོས་ཚལ་དུ་པདྨ་ལས་བརྫུས་ཏེ་སྐྱེས་ཤིང་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཀྱི་དོད་དུ་བསྐྱངས་ཞེས་ཟེར་ཡང་། བཞི་བརྒྱ་པའི་འགྲེལ་བར་སློབ་དཔོན་ཟླ་གྲགས་ཀྱིས་སིངྒ་ལའི་རྒྱལ་པོའི་སྲས་ཡིན་པར་བཤད་ཅིང་། འཕགས་ཡུལ་གྱི་གཏམ་ཁུང་མ་ལ་ལར་ཡང་དེ་ལྟར་དུ་གྲགས་པས་དེ་ལྟར་བཤད་ན་སིངྒ་ལའི་རྒྱལ་པོ་པཉྩ་ཤྲི་ག་མ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ལ་སྲས་མཚན་དང་ལྡན་པ་ཞིག་བྱུང་། ཆེར་གྱུར་ནས་རྒྱལ་ཚབ་ཀྱི་ས་ལ་བཞག་ཀྱང་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས། མཁན་པོ་ཧེ་མ་དེ་ཝཱ་ཞེས་བྱ་བ་ཞིག་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་ཞིང་བསྙེན་པར་རྫོགས། སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཀུན་ཆུབ་པར་བྱས། ཡུལ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་དང་མཆོད་རྟེན་བལྟ་བའི་ཕྱིར་འཛམ་བུའི་གླིང་དུ་བྱོན། ཀླུ་སྒྲུབ་དཔལ་གྱི་རིར་བཞུགས་པའི་ཞབས་པད་བསྟེན་ཅིང་བཅུད་ལེན་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གྲུབ་མང་པོ་ཐོབ་པར་མཛད་ནས་མཐར་སྙིང་པོའི་དོན་གྱི་བསྟན་པའང་གཏད་དོ། །ཀླུ་སྒྲུབ་འདས་པའི་འོག་ཏུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་མཛད་ཅིང་། རིའི་ལྷ་དང་ཤིང་གི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཡོ་བྱད་བླངས་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་བཞེངས། དུས་དེའི་ཚེ་ཤར་ཕྱོགས་ན་ལི་ནའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་བྲམ་ཟེ་ཐུབ་དཀའ་ནག་པོ་བྱུང་ཚུལ་ནི། གྲོང་ཁྱེར་ཁོར་ཏ་ན་ནའི་ཚོང་དཔོན་ཞིག་ལ་བུ་མོ་བཅུ་བྱུང་བ་ཐམས་ཅད་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་ཡིན་ཞིང་། ཐ་ཆུང་བྲམ་ཟེ་ལོངས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་སངྒ་གུ་ཧེ་ཞེས་བྱ་བའི་བག་མར་བྱིན་པས། ནམ་ཞིག་ན་བུ་ཞིག་བཙས་པའི་མིང་ནག་པོར་བཏགས་སོ། །ཕ་མ་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་ཕ་ཁོལ་དང་མ་ཁོལ་ཞེས་གྲགས། དཔའ་བོ་དང་། རྟ་དབྱངས་དང་། ཕ་ཁོལ་དང་། མ་ཁོལ་དང་། ཐུབ་དཀའ་དང་། ཆོས་ལྡན་རབ་འབྱོར་དང་། མ་ཏི་ཙི་ཏྲ་རྣམས་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་སུ་གྲགས་པར་བཤད། དེ་ནི་སྔོན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཁོར་འདུས་པའི་དབུས་སུ་ཆོས་གསུང་བའི་དུས་བྱ་རོག་ཅིག་གིས་དབུ་ལ་བྱ་ཐལ་བཏང་སྟེ་སོང་། འཁོར་རྣམས་ཚམས་ཏེ་ཇི་ལྟར་ལགས་ཞུས་པས། སྟོན་པས་འདི་མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་པཎྜི་ཏ་རྟ་དབྱངས་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ཞེས་ལུང་བསྟན། དེའི་ཚེ་འཁོར་གྱི་ནང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལག་ན་པདྨོ་ཞེས་བྱ་བས་མུ་སྟེགས་དེ་བདག་གིས་བརྟུལ་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གདན་ས་ལ་འཇུག་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྨོན་ལམ་བཏབ་པར་གྲགས། ཁ་ཅིག་དབང་ཕྱུག་སྒྲུབ་པས་གྲུབ་སྟེ་ཞལ་བསྟན་པའི་ཚེ་ཅི་འདོད་གསུངས་པར་ཕྱོགས་ལས་རྣམ་པར་རྒྱལ་བ་འདོད་ཞུས་པས། མངལ་སྐྱེས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཐུབ་པར་མ་གྱུར་ཅིག་ཅེས་པའི་མཐུ་ཡིན་ཡང་ཟེར་གང་ལྟར་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྩོད་པས་ཕམ་པར་བྱས་པ་ན། ན་ལེནྡྲའི་སངས་རྒྱས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྩོད་པར་མ་ནུས་ནས། ཨརྱ་དེ་་བ་སྤྱན་འདྲེན་པའི་འཕྲིན་ཡིག་བྲིས་ཏེ་ནག་པོ་ཆེན་པོ་ལ་གཏོར་མ་ཕུལ་གསོལ་བ་བཏབ་པས། ནག་པོ་ཆེན་པོའི་རྡོ་སྐུ་རང་བྱོན་གྱི་ཐུགས་ཀ་ནས་བྱ་རོག་ཅིག་བྱུང་བ་དེའི་མགུལ་དུ་ཡི་གེ་བཏགས་ཏེ་འཕུར་སོང་བ་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཀྱང་འདུལ་བའི་དུས་མཁྱེན་ནས་རྐང་མགྱོགས་ཀྱི་རྫས་ལ་བརྟེན་ནས་བྱོན་ནོ། །ལམ་དུ་མུ་སྟེགས་ཀྱི་བུད་མེད་གཅིག་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་རྫས་ཀྱི་དོན་དུ་མཁས་པའི་མིག་དགོས་པ་བྱུང་བར་སྤྱན་ཡ་གཅིག་སློང་བ་ལ་བྱིན། ཐུན་ཚོད་གཅིག་ཙམ་ལ་ན་ལེནྡྲར་ཕེབས། དེར་མུ་སྟེགས་རྣམས་བཏུལ། ལན་གསུམ་བརྩད་ཀྱང་མ་ཐུབ། རིག་སྔགས་ཀྱི་མཐུས་ནམ་མཁའི་ལམ་ལས་འབྲོས་པར་བརྩམས་པ་ལས། སློབ་དཔོན་གྱིས་དེའི་རིག་སྔགས་བཅིངས་ཏེ་བཟུང་ནས་གཙུག་ལག་ཁང་ཞིག་ཏུ་བཙོན་དུ་བཅུག་པ་ན་གླེགས་བམ་རྣམས་བཀླགས་པས་རང་ཉིད་ལུང་བསྟན་པའི་མདོ་སྡེ་མཐོང་ནས། སླར་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་བྱས་པ་ལ་འགྱོད་ནས་སངས་རྒྱས་ལ་དད་དེ་རབ་ཏུ་བྱུང་། རིང་པོར་མི་ཐོགས་པར་སྡེ་སྣོད་འཛིན་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ན་མནལ་ལམ་དུ་འཕགས་མ་སྒྲོལ་མས་ལུང་བསྟན་ཏེ། ཁྱོད་ཀྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ལ་བསྟོད་པ་མང་དུ་གྱིས་ཤིགསྔོན་:ཆོས༼ཆད་༽སྡིག་བསགས་པའི་ལས་སྒྲིབ་བྱང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་པའི་ལུང་བསྟན་གྱིས་བསྐུལ་ཏེ། བསྔགས་འོས་ལ་བསྔགས་པའི་བསྟོད་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དང་། བསྟོད་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ནས་བསྟོད་པ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པ་མཛད་དེ། སློབ་དཔོན་འདིས་མཛད་པའི་བསྟོད་པ་རྣམས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བཀའ་དང་མཉམ་པར་བྱིན་ཆེ་སྟེ་རྒྱལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟོད་པ་བྱེད་པར་ལུང་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་བ་ཡུན་རིང་ན་ལེནྡྲར་བཞུགས་ནས་མཐར་སྒྲ་གཅན་འཛིན་བཟང་པོ་ལ་སྙིང་པོའི་བསྟན་པ་གཏད་ནས་སྐུ་འདས་སོ། ། སློབ་དཔོན་ཨཱརྱ་དེ་བ།
Chinese
圣者提婆。 圣者提婆。 总之，这时在吉祥那烂陀出现了论师提婆。藏人说，他在辛伽罗洲的游乐园中从莲花中化生，并被当作国王的儿子抚养长大。但在《四百论》的注释中，论师月称说他是辛伽罗国王的儿子。在印度的一些传说中也是这样流传的，如果这样说，辛伽罗国王班扎西日嘎玛有一个有名的儿子。长大后，他被安置在王位的继承位置上，但他更喜欢出家。他从一位名叫堪布黑玛德瓦的人那里出家并受了比丘戒。他精通三藏。为了参观各种地方的寺庙和佛塔，他来到了赡部洲。他依止了住在龙树吉祥山上的莲足，获得了长寿药等许多成就，最终也被托付了心要的教法。龙树去世后，他利益众生，从山神和树神等那里获得了资具，建造了二十四座寺庙。当时，在东方利那城出现了一个名叫难胜黑的婆罗门，事情是这样的：阔达纳城的商人有十个女儿，她们都供奉本尊。最小的女儿嫁给了一个名叫桑嘎古黑的富有婆罗门，后来生了一个儿子，取名为黑。因为他对父母非常孝顺，所以被称为父奴和母奴。据说勇猛、马鸣、父奴、母奴、难胜、具法饶益和玛蒂吉扎是名字的别称。这是因为以前世尊在聚集的眷属中说法时，一只乌鸦把鸟粪撒在他的头上飞走了。眷属们感到惊讶，问这是怎么回事。世尊预言说，这将在未来成为一个名叫马鸣的外道班智达。当时，据说眷属中的菩萨莲花手发愿说，我将制服那个外道，让他进入佛教的宝座。
English
Ārya Deva. Ārya Deva. In short, at this time, the master Ārya Deva appeared in glorious Nālandā. Tibetans say that he was born miraculously from a lotus in the pleasure garden of the island of Siṃhala, and was raised as the son of a king. However, in the commentary on the Four Hundred Verses, the master Candrakīrti says that he was the son of the king of Siṃhala. In some legends of India, it is also said that the king of Siṃhala, Pañcaśrīgama, had a famous son. When he grew up, he was placed in the position of heir to the throne, but he was particularly fond of ordination. He was ordained and fully ordained by a master named Hema Deva. He became proficient in all three baskets. In order to visit the temples and stupas of various places, he came to Jambudvīpa. He relied on the lotus feet of Nāgārjuna, who was living on the auspicious mountain, and obtained many siddhis such as longevity elixirs, and was eventually entrusted with the essential teachings. After Nāgārjuna passed away, he worked for the benefit of sentient beings, and obtained the necessary materials from mountain gods and tree gods, and built twenty-four temples. At that time, a black Brahmin named Durnirjaya appeared in the city of Lina in the east. The story is as follows: A merchant in the city of Kordanana had ten daughters, all of whom worshipped the deities. The youngest daughter was given as a bride to a wealthy Brahmin named Saṅgaguhya, and later gave birth to a son, who was named Black. Because he was very respectful to his parents, he was known as Father-Slave and Mother-Slave. It is said that Hero, Aśvaghoṣa, Father-Slave, Mother-Slave, Durnirjaya, Dharma-endowed Benefit, and Matijitra are known as alternative names. This is because in the past, when the Bhagavan was teaching the Dharma in the midst of an assembled retinue, a crow dropped bird droppings on his head and flew away. The retinue was surprised and asked what this meant. The Teacher prophesied that this would become a heretical paṇḍita named Aśvaghoṣa in the future. At that time, it is said that the bodhisattva Avalokiteśvara in the retinue vowed, "I will subdue that heretic and cause him to enter the seat of the Buddha."
Chinese
說道想要什麼，回答說想要在辯論中完全勝利。也有人說是「願所有胎生者都無法勝過你」的威力。總之，當佛法被辯論擊敗時，那爛陀寺的佛教徒們無法辯論，於是寫了邀請聖天（Ārya Deva）的信，向大黑天（Mahākāla）獻朵瑪並祈禱。大黑天（Mahākāla）的自生石像的心間出現了一隻烏鴉，將信繫在它的脖子上，讓它飛走，阿闍黎（Ācārya）也知道了調伏的時機，依靠神足藥而來。路上，一位外道婦女為了成就的藥物，需要智者的眼睛，便給了她一隻眼睛。大約一個時辰就到了那爛陀寺。在那裡調伏了外道們。辯論了三次也無法勝過。他們想憑藉明咒的力量從天空逃跑，阿闍黎（Ācārya）便束縛並抓住了他們的明咒，將他們囚禁在一座寺廟裡，他們讀了經卷，看到了預言自己的經，後悔以前對佛法做了不該做的事，便信仰佛教而出家。不久就成了偉大的三藏持有者，在夢中，聖救度母（Ārya Tārā）授記說：你要多多讚頌佛法，以前積累的罪業和障礙將會淨除。受到這個授記的鼓舞，他寫了《讚頌讚頌者之讚》（bsngags 'os la bsngags pa'i bstod pa）一百零八頌，以及在所有讚頌中第一百五十頌的讚頌。這位阿闍黎（Ācārya）所作的讚頌，與佛陀的教言一樣具有加持力，因為佛陀親自授記說他會做讚頌。阿闍黎（Ācārya）聖天（Ārya Deva）在那爛陀寺住了很久，最後將心要的教法託付給羅睺羅跋陀羅（Rāhulabhadra），然後去世。 阿闍黎（Ācārya）聖天（Ārya Deva）。
English
When asked what he desired, he replied that he wanted complete victory in debate. Some say it was the power of, "May all those born from wombs be unable to overcome you." In any case, when the Buddha's teachings were defeated in debate, the Buddhists of Nālandā were unable to debate, so they wrote a letter inviting Ārya Deva, offered a torma to Mahākāla, and prayed. A crow appeared from the heart of the self-arisen stone statue of Mahākāla, tied the letter to its neck, and let it fly away. The Ācārya also knew the time for taming and came relying on the substance of swift feet. On the way, a heretical woman needed the eye of a wise person for the sake of the substance of accomplishment, so he gave her one eye. In about an hour, he arrived at Nālandā. There he tamed the heretics. They could not be overcome even after debating three times. They tried to escape through the sky by the power of mantra, but the Ācārya bound and seized their mantra and imprisoned them in a temple. When they read the scriptures, they saw the sūtra that prophesied themselves, repented for doing what should not be done to the teachings, and took faith in the Buddha and became ordained. Before long, he became a great holder of the Tripiṭaka. In a dream, Ārya Tārā prophesied, "You should praise the Buddha's teachings greatly; the karmic obscurations of sins accumulated in the past will be purified." Encouraged by this prophecy, he composed the "Praise of the Praiseworthy" (bsngags 'os la bsngags pa'i bstod pa) in one hundred and eight verses, and the one hundred and fiftieth praise among all the praises. The praises composed by this Ācārya are as blessed as the words of the Buddha, because the Buddha himself prophesied that he would make praises. Ācārya Ārya Deva stayed at Nālandā for a long time, and finally entrusted the essential teachings to Rāhulabhadra and passed away. Ācārya Ārya Deva.