Tibetan
རིམ་གྱིས་ཐེག་ཆེན་དར་བའི་ཚུལ། རིམ་གྱིས་ཐེག་ཆེན་དར་བའི་ཚུལ། བསྡུ་བ་གསུམ་པ་བྱས་པའི་འོག་ཏུ་རྒྱལ་པོ་ཀ་ཎི་ཀ་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་སོ། །དེའི་བུས་ཕོ་བྲང་རྒྱལ་ལྡན་དུ་དགྲ་བཅོམ་པ་སོགས་དགེ་སློང་བརྒྱ་ཕྲག་གཅིག་ལ་ལོ་ལྔར་དུས་སྟོན་བྱས། ཆོས་སྨྲ་བའི་བཙུན་པ་དབྱིག་ཤེས་དང་དབྱངས་སྒྲོགས་སོགས་བྱུང་། གྲོང་ཁྱེར་མེ་ཏོག་ཏུ་བྲམ་ཟེ་དུ་ཙ་བྱ་བ་བྱུང་། སྡེ་སྣོད་གསུམ་སོ་སོར་ཤོ་ལོ་ཀ་འབུམ་འབུམ་ཡོད་ཅིང་། དེ་གསུམ་གྱི་གླེགས་བམ་སྟོང་ཚར་བཞེངས་ནས་མཆོད་པའི་ཡོ་བྱད་སྤེལ་བ་བྱས་ལྷོ་ནུབ་ཀྱི་ཡུལ་དུ་བྲམ་ཟེ་རིགས་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་བྱུང་། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་པའི་གནས་བརྟན་དགྲ་བཅོམ་པ་ནནྡཱ་ཞེས་བྱ་བ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉན་པའི་དོན་དུ་སྤྱན་དྲངས། དུས་དེ་ཙམ་ན་ཡུལ་ཐ་དད་པ་ནས་ཐེག་ཆེན་སྟོན་པའི་དགེ་བའི་བཤེས་གཉེན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་གཅིག་བྱུང་ལ། དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྤྱན་རས་གཟིགས་དང་། གསང་བའི་བདག་པོ་དང་། འཇམ་དཔལ་དང་། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་སོ་སོ་ལ་ཆོས་གསན་པ་ཆོས་རྒྱུན་གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཐོབ་པ་ཤ་སྟག་སྟེ་ཆོས་སྟོན་པ་ལྔ་བརྒྱ་ཙམ་བྱུང་ནས། དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འབུམ་འདུས་པ་སྟོང་ཡོད་པ་དང་ཕལ་ཆེན་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་འབུམ་ཡོད་པ་ལེའུ་སྟོང་དང་། ལངྐར་གཤེགས་པ་ཉི་ཁྲི་ལྔ་སྟོང་པ་དང་། རྒྱན་སྟུག་པོ་བཀོད་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས། ཆོས་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་སྟོང་ཕྲག་བཅུ་གཉིས་ལ་སོགས་པ་མདོ་སྡེ་ཁ་ཤས་ཤིག་གི་གླེགས་བམ་ཡང་ལྷ་དང་ཀླུ་དང་དྲི་ཟ་དང་སྲིན་པོ་ལ་སོགས་པ་གནས་ཐ་དད་པ་རྣམས་ལས་ཀླུའི་ཡུལ་ནས་བྱུང་བ་ཤས་ཆེ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བྱུང་བར་བྱས། དེ་ལྟ་བུའི་སློབ་དཔོན་དེ་དག་ཕལ་ཆེར་བ་བྲམ་ཟེ་དེས་སྤྱན་དྲངས། གཏམ་དེ་རྒྱལ་པོ་ལཀྵ་ཨ་ཤྭས་ཐོས་ནས་དད་པ་ཆེར་སྐྱེས་ཏེ་ཨ་བྱུ་ཞེས་བྱ་བའི་རི་ལ་རྩེ་མོར་གཙུག་ལག་ཁང་ལྔ་བརྒྱ་བཞེངས་ཏེ་དེ་རྣམས་ལ་ཕུལ། རྒྱལ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་འཁོར་དད་པ་ཆེ་ཞིང་བློ་རྣོ་བ་ལྔ་བརྒྱ་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཉན་ཏུ་བཅུག་གོ། དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་གླེགས་བམ་འབྲི་བར་འདོད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྡེ་སྣོད་ཇི་ཙམ་ཞེས་དྲིས་སོ། །སྤྱིར་ཚད་བཟུང་བར་མི་ནུས་མོད་ཀྱི་ད་ལྟར་ཡོད་པ་ནི་འབུམ་ཕྲག་བརྒྱའོ། །རྒྱལ་པོས་སྨྲས་པ་མང་མོད་ཀྱི་བྲི་བར་བྱའོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་བྲིས་ཏེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་ཕུལ་ལོ། །མཐར་གླེགས་བམ་རྣམས་དཔལ་ན་ལེནྡྲར་སྤྱན་དྲངས་སོ། །དུས་དེ་ཙམ་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་སྙན་པའི་གྲ
Chinese
逐渐大乘兴盛之情形 逐渐大乘兴盛之情形 在进行第三次结集之后，迦腻色迦王也去世了。他的儿子在王宫胜地为包括阿罗汉在内的五百比丘举行了五年的斋会。出现了说法比丘智增和妙音等。在花城出现了一位名叫杜扎的婆罗门。三藏各自有十万颂，建造了三藏的千套经卷，并广设供养。在西南方的地区出现了一位名叫种姓具足的婆罗门。为了听闻大乘，迎请了宣说大乘的住持阿罗汉难陀。在那时，从不同的地方出现了一位不可思议的宣说大乘的善知识。他们都各自从观世音、秘密主、文殊和慈氏等处听法，获得了法脉的等持，出现了大约五百位说法者。有《宝积经》十万颂的法目，以及《广大经》十万颂千品，还有《楞伽经》二万五千颂，《严积经》一万二千颂，《正法集经》一万二千颂等一些经部的经卷，也以天、龙、乾闼婆和罗刹等不同处所，主要从龙宫出现的方式出现。那些论师大多由那位婆罗门迎请。国王拉夏阿说瓦听到这个消息后，生起了极大的信心，在名叫阿毗逾的山顶上建造了五百座寺庙，并供养了他们。国王亲自剃度了五百位具有极大信心和智慧的眷属，让他们听闻大乘。之后，国王想要书写经卷，问道：大乘的律藏有多少？回答说：总的来说无法衡量，但现在有十万颂。国王说：虽然很多，但要书写，于是全部书写完毕，并供养了比丘们。最后，经卷被迎请到了吉祥那烂陀寺。那时，大乘的名声
English
The Gradual Spread of the Mahayana The Gradual Spread of the Mahayana After the Third Council was held, King Kanishka also passed away. His son held a five-year feast at the royal palace of Gyalden for one hundred monks, including arhats. The Dharma-speaking monks Yikshye and Yangdro, among others, appeared. In the city of Metok, a Brahmin named Dutsa appeared. Each of the three baskets (Tripitaka) contained one hundred thousand shlokas. He built a thousand sets of these three baskets and spread offerings. In the southwestern region, a Brahmin named Rikden appeared. The sthavira arhat Nanda, who taught the Mahayana, was invited to hear the Mahayana. At that time, an immeasurable number of virtuous friends who taught the Mahayana appeared from different countries. All of them listened to the Dharma from Avalokiteshvara, Vajrapani, Manjushri, and Maitreya, and attained the samadhi of the Dharma lineage. About five hundred Dharma teachers appeared. There were one hundred thousand categories of the Ratnakuta Sutra, one hundred thousand categories of the Mahavaipulya Sutra in one thousand chapters, the Lankavatara Sutra in twenty-five thousand verses, the Ghanavyuha Sutra in twelve thousand verses, and the Saddharmasamgraha Sutra in twelve thousand verses. The volumes of some Sutra Pitaka texts also appeared from different places such as gods, nagas, gandharvas, and rakshasas, mostly from the land of the nagas. Most of those teachers were invited by that Brahmin. When King Lasha Ashva heard this, he developed great faith and built five hundred temples on the summit of Mount Abyu, offering them to them. The king himself ordained five hundred followers who had great faith and intelligence, and had them listen to the Mahayana. Then, the king wanted to write the scriptures and asked, "How much is the Mahayana Pitaka?" It was said, "In general, it cannot be measured, but there are currently one hundred thousand verses." The king said, "Although it is a lot, it should be written," and he had everything written and offered it to the monks. Finally, the scriptures were brought to the glorious Nalanda Monastery. At that time, the fame of the Mahayana
Tibetan
གས་པས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱབ་པ་ན། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱི་བློར་མ་ཤོང་ནས། ཐེག་ཆེན་ལ་སྐུར་བ་བཏབ་བོ། །དེའི་ཚེ་མ་ག་དྷར་བྲམ་ཟེ་ཐོ་བཙུན་གྲུབ་རྗེ་དང་། བདེ་བྱེད་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྤུན་གཉིས་བྱུང་སྟེ། ཐེག་པ་མཐའ་དག་གི་ཆོས་ལ་མཁས་པར་སྦྱངས། སངས་རྒྱས་དང་མུ་སྟེགས་པའི་བཟང་ངན་གྱི་ཁྱད་ཤན་འབྱེད་པའི་ཕྱིར། ཐོ་བཙུན་གྱིས་ཁྱད་པར་འཕགས་བསྟོད་དང་། བདེ་བྱེད་ཀྱིས་ལྷ་ལས་ཕུལ་བྱུང་གི་བསྟོད་པ་བརྩམས། ཚོང་འདུས་དང་རྒྱལ་པོའི་ཕོ་བྲང་སོགས་ཡུལ་ཀུན་ཏུ་དབྱངས་སུ་ལེན་པ་བྱུང་ངོ་། ། རིམ་གྱིས་ཐེག་ཆེན་དར་བའི་ཚུལ།
Chinese
当（大乘佛教的教义）传播到所有方向时，声闻乘的信徒们无法理解，从而诽谤了大乘佛教。那时，在摩揭陀（梵文：Magadha）出现了两位婆罗门兄弟，名为“托尊珠杰”（藏文：ཐོ་བཙུན་གྲུབ་རྗེ་）和“德杰达波”（藏文：བདེ་བྱེད་བདག་པོ་），他们精通所有乘的教法。为了区分佛教和外道的优劣，托尊创作了《殊胜赞》（藏文：ཁྱད་པར་འཕགས་བསྟོད་），德杰创作了《胜天赞》（藏文：ལྷ་ལས་ཕུལ་བྱུང་གི་བསྟོད་པ་）。这些赞歌在市场、王宫等所有地方都被传唱。 逐渐大乘佛教兴盛的情况。
English
When (the teachings of Mahayana Buddhism) spread in all directions, the Shravakas could not comprehend it, and thus slandered the Mahayana. At that time, in Magadha, there arose two Brahmin brothers named Tho Tsun Drub Je and De Je Dakpo, who were well-versed in the teachings of all vehicles. In order to distinguish the merits and demerits of Buddhism and non-Buddhists, Tho Tsun composed the 'Praise of Excellence' and De Je composed the 'Praise Superior to the Gods'. These praises were sung in all places such as markets and royal palaces. The manner in which the Mahayana gradually flourished.