Tibetan
ཞི་ཁྲོ་དགོངས་པ་རང་གྲོལ་གྱི་བསྙེན་ཡིག་མདོར་བསྡུས་རྣམ་གྲོལ་དོན་གསལ། ཞི་ཁྲོ་དགོངས་པ་རང་གྲོལ་གྱི་བསྙེན་ཡིག་མདོར་བསྡུས་རྣམ་གྲོལ་དོན་གསལ། ཞི་ཁྲོ་དགོངས་པ་རང་གྲོལ་གྱི་བསྙེན་ཡིག་མདོར་བསྡུས་རྣམ་གྲོལ་དོན་གསལ་ཅེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། །ན་མོ་གུ་རུ་ཛི་ན་མཎྜ་ལཱ་ཡ། མཚན་གྱི་ཡེ་གེས་ངན་འགྲོའི་འཇིགས་པ་འཇོམས། །དད་པས་བསྙེན་ན་འཁོར་བའི་རྒྱུན་ཐག་གཅོད། །རིགས་བརྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས། །གཞན་དོན་མཛད་རྣམས་ངལ་གསོའི་འབབས་སྟེགས་དགོད། །ཞི་ཁྲོ་དགོངས་པ་རང་གྲོལ་འདི་ཉིད་མཁས་གྲུབ་ཀརྨ་ཆགས་མེད་ཡན་ཆད་དུ་ནི་བསྐྱེད་རྫོགས་ཀྱི་ཉམས་ལེན་དང་ཕྱག་བཞེས་སྤྲོས་བཅས་ཚུལ་ལྡན་ཏུ་འབྱུང་བར་སྣང་ཡང་། ཕྱིས་ནི་ཆོ་ག་ཚར་གྲངས་ཁོ་ན་བསྐྱར་བའི་གྲོང་ཆོག་གི་འགྲོ་དོན་ཙམ་ལས་ཉམས་ཁྲིད་སྐྱོང་བ་ལྟ་ཞོག །བསྙེན་སྒྲུབ་ཚད་ལྡན་མཛད་མཁན་ཤིན་ཏུ་དཀོན་པར་མཐོང་ལ། བསྙེན་པ་ལས་རུང་མེད་པར་དབང་བསྐུར་གནས་འདྲེན་གྱིས་མི་ཚེ་འཕུལ་བ་ནི་གཞན་ལ་ཕན་ཐོགས་པ་དཀའ་ཞིང་རང་ལ་བཀའ་འདས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཆེས་ལྕིབས་ཐ་ན་གྲངས་བསྙེན་རྒྱས་བསྡུས་གང་རུང་རེ་ཙམ་འགྲུབ་ན་རང་གཞན་གཉིས་ཀའི་གཏན་འདུན་ཆེན་པོར་འགྱུར་བར་མཐོང་ལ། དེའང་སྒོམ་རིམ་ལྷན་སྐྱེས་ཡེ་ཤེས་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཐོག་མར་ཞི་བ་དང་། དེ་ནས་ཁྲོ་བོའི་བསྙེན་པ་སོ་སོར་འགྲུབ་པར་བྱས་ན་འདུས་མདོ་དང་བཀའ་བརྒྱད་བདེ་འདུས་སོགས་ཀྱི་ཕྱག་བཞེས་དང་མཐུན་པར་ཆེས་ལེགས་ པས་དེའི་ཚུལ་ནི་དཔལ་ཀཿཐོག་པ་ཀུན་གཟིགས་ཚེ་དབང་མཆོག་གྲུབ་ཀྱི་གསུང་ལས་ཤེས་པར་བྱ། འདིར་བློ་དམན་ལས་དང་པོ་པས་ལུས་དཀྱིལ་གྱི་ལྷ་དང་སྔགས་འཁོར་གསལ་ཐེབས་པར་དཀའ་ཞིང་རང་བཞིན་ཡོངས་ཤེས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་ནི་དེ་ལས་ཀྱང་མེད་པས་ཡིན་སྙམ་ཙམ་གྱིས་བྱས་ལ་མ་བསགས་པའི་ལས་སུ་འགྱུར་བའང་མཐོང་ནས། ཆགས་མེད་རིན་པོ་ཆེའི་བཞེད་པ་ལྟར་ཕྱི་དཀྱིལ་ལས་བྱང་ཆུང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་བསྙེན་ཐབས་ཕྱོགས་མཚོན་འཆད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལའང་རྗེ་དེའི་བཞེད་པར་གཙོ་བོ་རིགས་ལྔ་གོ་འཕོ་ཞིང་རང་སྔགས་བཟླ་བའི་ཞི་ཁྲོ་དང་། ཡིག་བརྒྱ་རིགས་ལྔ་བཟླ་བའི་དོང་སྤྲུགས་ཀྱིས་མཚོན་དཀྱིལ་འཁོར་ཞེ་གཉིས་སུ་བསྒྱུར་བའི་ཚུལ་ནི་དེ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་ལས་གསལ་བ་ལྟར་ཉམས་སུ་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ལ། ཞི་ཁྲོ་རང་རྐང་གི་བསྙེན་པ་ཁོ་ནའི་སྐབས་འདིར་ཐོག་མར་བར་ཆད་མི་འབྱུང་ཞིང་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ་པའི་དགེ་བའི་དཔུང་སྐྱེད་སྔོན་འགྲོའི་རིམ་པ་སྤྱི་ལྟར་ཅི་ནུས་བྱ
Chinese
ཞི་ཁྲོ་དགོངས་པ་རང་གྲོལ་的念诵仪轨简释——解脱义明。 ཞི་ཁྲོ་དགོངས་པ་རང་གྲོལ་的念诵仪轨简释——解脱义明。 现存名为“ཞི་ཁྲོ་དགོངས་པ་རང་གྲོལ་的念诵仪轨简释——解脱义明”之物。顶礼 गुरु জিন མཎྜ་ལཱ་ཡ།（藏文：ན་མོ་གུ་རུ་ཛི་ན་མཎྜ་ལཱ་ཡ།，梵文天城体：नमः गुरु जिना मण्डलाय，梵文罗马拟音：namaḥ guru jina maṇḍalāya，汉语字面意思：顶礼 गुरु 胜者 坛城）。名号之字摧毁恶趣之怖畏，以虔诚念诵则断轮回之延续。向百族坛城之本尊顶礼后，祈愿利益他者之行者获得休憩之台阶。ཞི་ཁྲོ་དགོངས་པ་རང་གྲོལ་，直至智者成就者噶玛恰美之前，生圆次第之修持与仪轨皆以具足细致的方式存在。之后，仅重复仪轨次数，沦为村落仪轨之事务，更遑论修持引导。我见证到，能如量完成念诵修持者极其稀少。不精通念诵，仅以灌顶和迁识来度过一生，难以利益他人，且自身负有违背教言之重罪。甚至，若能成就一次广略任一念诵，则可成为自他二者之大利益。此亦依赖于俱生智慧之次第，首先成就寂静尊之念诵，其次成就忿怒尊之念诵，则与集经和噶举德度等之仪轨相符，最为殊胜。其方式可从嘉托巴·衮吉·策旺秋珠之语中得知。于此，资质低下之初学者，难以清晰观想身坛城之本尊与咒轮，且自性圆满智慧之见修行持更是无从谈起，仅以“我认为是这样”而行事，最终沦为未积累之业。见此，我将依照恰美仁波切之意愿，讲述依赖于外坛城之简略念诵方法。对此，亦如彼尊之意愿，主要为五部互换，念诵自咒之寂静忿怒尊，以及念诵五部百字明之净治，以此象征转化为四十二尊坛城之方式，应如彼尊之语中所述般修持。仅就寂静忿怒尊自身之念诵而言，为使最初无有障碍且成就悉地，应尽力行持共同之前行次第，以增长善业。
English
Abridged Recitation Manual of Peaceful and Wrathful, Self-Liberation of Intention: Elucidation of Meaning of Liberation. Abridged Recitation Manual of Peaceful and Wrathful, Self-Liberation of Intention. This is the so-called "Abridged Recitation Manual of Peaceful and Wrathful, Self-Liberation of Intention: Elucidation of Meaning of Liberation." Namo Guru Jina Mandalaya. The letters of the name destroy the fear of evil destinies. If recited with faith, it cuts the thread of samsara. Having prostrated to the deities of the mandala of the hundred families, may those who work for the benefit of others find a resting place. This Peaceful and Wrathful, Self-Liberation of Intention, up to the wise and accomplished Karma Chakme, seems to have the practice and conduct of generation and completion stages in a detailed and proper manner. Later, it became merely a village ritual of repeating the number of rituals, let alone maintaining the practice instructions. I have seen that those who perform qualified recitation and accomplishment are very rare. Spending one's life with empowerment and transference of consciousness without being able to recite is difficult to benefit others, and one bears the heavy burden of transgressing the teachings. Even if one completes one long or short recitation, it will become a great benefit for both oneself and others. This also relies on the spontaneously born wisdom of the stages of meditation. First, one should accomplish the recitation of the peaceful deities, and then the recitation of the wrathful deities separately. This is most excellent as it is in accordance with the practices of the Collected Sutras and the Gathering of the Eight Commands. The way to do this can be learned from the words of Pal Katokpa Kunzig Tsewang Chokdrub. Here, it is difficult for beginners with inferior minds to clearly visualize the deities and mantra wheels of the body mandala, and the view and meditation of self-existing complete wisdom are even more absent. Seeing that one acts as if one thinks it is so, and it turns into an unaccumulated action, I will explain the method of recitation based on the smaller outer mandala, according to the intention of Chakme Rinpoche. In this regard, according to the intention of that lord, the main point is the exchange of the five families, the peaceful and wrathful deities reciting their own mantras, and the purification of reciting the hundred-syllable mantras of the five families, symbolizing the transformation into the forty-two deity mandala, which should be practiced as explained in his words. In the case of the recitation of the peaceful and wrathful deities themselves, in order to prevent obstacles and accomplish siddhis at the beginning, one should do as much as possible the common preliminary practices to increase the power of merit.
Tibetan
། བསྙེན་པ་ཚུགས་ལ་ཉེ་བ་ན་ཕྱི་མཚམས་བཅད་དེ། རང་ཉིད་རྡོར་སེམས་ལུས་དཀྱིལ་ཞི་ཁྲོ་བཅས་སྐད་ཅིག་གིས་གསལ་བཏབ་ལ་སྙིང་པོ་བརྒྱ་རྩ་བཟླ། དཀར་གཏོར་གསེར་སྐྱེམས་ཕུལ། རྒྱལ་ཐོ་གཟུག་ལ་བསྐྱེད་བསྟིམ་གཏོར་འབུལ་ཕྲིན་ལས་བཅོལ། རྣམ་འཇོམས་སོགས་བཟླས་པའི་གཟུངས་ཆུས་ཁྲུས་བྱ། དེ་ནས་ཞག་བདུན་ནམ་ཐ་ན་ གསུམ་ཙམ་དུ་སྔོན་འགྲོ་རང་རྒྱུད་སྦྱོང་བྱེད་འདོན་སྒོམ་སྦྲགས་མས་ཐུན་དུ་བཅད་ལ། ངེས་འབྱུང་། སྐྱབས་སེམས། བསགས་སྦྱང་། མོས་གུས་གསོལ་འདེབས་རྣམས་རྒྱུད་ལ་འདྲེས་ངེས་པ་བྱ། དེ་ནས་བསྙེན་པ་དངོས་ཚུགས་པའི་ཉེན། གནས་ཁང་ཕྱགས་དར་བྱ། འཛོམ་ན་ཞི་ཁྲོའི་སྐུ་བརྙན་བྲིས་འབུར་སོགས་རྟེན་བཀོད་པའི་མདུན་དུ་སྟེགས་གཙང་མར་གཏོར་མ་རིན་ཆེན་འབར་བ། གཡས་གཡོན་ཏུ་སྨན་རཀ །མདུན་ཏུ་ཕྱི་མཆོད་པ་ཕྲེང་ཚར་དུ་བཤམ། བཀའ་སྲུང་གཏོར་འབུལ། ཚོགས་ཀྱི་ཡོ་བྱད་སོགས་འདུ་བྱས་ལ། དགོང་ཐུན་ལ་དབུ་བཙུགས་ཏེ། གསོལ་འདེབས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བས། སྐྱབས་སེམས་ལན་གསུམ། ཨོཾ་ཨཱ་ཧཱུྃཿ ནམ་མཁའི་མཐར་ཐུག་ཞིང་ཁམས་རབ་འབྱམས་སོགས་རང་གཞུང་ཡན་ལག་བཅུ་པ་བརྗོད། བགེགས་གཏོར་བཏང་ལ་ལས་བྱང་ཆུང་བ་ལྟར་བཀའ་བསྒོ། དྲག་སྔགས་ཡུངས་ཐུན་གུ་གུལ་བདུག་པ་སོགས་ཚོམ་རྔམས་བཅས་ནང་མཚམས་བཅད་ལ་སྲུང་འཁོར་བརྟན་པོར་བསྒོམ། མཆོད་པ་བྱིན་རླབས། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་གསུམ་ནས་བརྩམས་ཏེ་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད། སྐབས་འདིར་ལྷ་བསྐྱེད་པའི་ཚུལ་ལ་སྔ་རབས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་ལུས་དཀྱིལ་དང་མཐུན་པར་ཕོ་བྲང་གི་གདན་ལ་ཞི་བ། དེའི་རང་རྩལ་ དུ་ནམ་མཁར་ཁྲོ་བོ་བསྐྱེད་པར་བཞེད་པ་དང་། སྨིན་གླིང་ལོ་ཆེན་ནས་དོང་སྤྲུགས་བཀའ་མ་ཁྲོམ་དཀྲུགས་དང་མཐུན་པར་ཞི་ཁྲོ་སྦྲགས་མར་འགོད་པར་གསུངས་པ་དང་། ཆགས་མེད་ཞབས་ཀྱིས་ཐོག་མར་ཞི་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གསལ་བཏབ་ལ་དེ་ནམ་མཁར་བཏེགས་ནས། སླར་ཕོ་བྲང་གི་གདན་དངོས་ལ་ཁྲོ་བོ་བསྒོམ་པ་ལས་སྔ་རབས་བའི་ལུགས་སྲོལ་འདི་མི་འཐད་པར་གསུངས་ཤིང་། དེའང་མཁས་པ་ཁ་ཅིག་གིས་མི་འཐད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་བཅས་བཀོད་པར་སྣང་ཡང་། ཕྱིས་ཀྱི་མཁས་པ་རྒྱུད་དོན་མཁྱེན་པ་དག་ཕོ་བྲང་ཞི་ཁྲོ་སྦྲགས་མ་ཐོག་ཕུབ་མཆོད་རྟེན་ལུགས་སུ་བྱས་པའི་སྟེང་ཁང་བུམ་པའི་ནང་དུ་འཁོར་ལོ་རྩིབས་བཞིའི་གདན་ལ་ཞི་བ་རིགས་ལྔའི་ཚོམ་བུ། སྟེང་འོག་དང་མཚམས་བཞིར་ཐུབ་དྲུག །བུམ་པའི་སྒོ་བཞིར་སྒོ་བ་ཡབ་ཡུམ། འོག་ཁང་དཀྱིལ་འཁོར་དངོས་ལ་ཁྲག་འཐུང་རྣམས་གསལ་གདབ་པར་གསུངས་
Chinese
临近开始修持时，封闭外境。自己观想为金刚萨埵身坛城寂怒尊，瞬间清晰，念诵百字明咒。献供白色食子和黄金酒。竖立胜幢，进行生起、摄入、食子供养，委派事业。用念诵忿怒尊等咒语的甘露水沐浴。之后七天乃至 三天左右，将前行、自相续调伏之念诵与禅修结合，分作几座。务必使出离心、皈依心、菩提心、积累资粮、净除罪障、虔诚心和祈请融入自相续。之后，临近正式开始修持时，打扫住所。如果条件允许，在寂怒尊的画像、塑像等所依物前，在干净的法座上陈设珍宝食子。左右两侧放置酒肉。前方整齐排列外供品。准备护法食子供养、会供资具等。从晚课开始，先进行祈请，念诵三遍皈依发心。嗡啊吽（藏文：ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ，梵文天城体：ओम् आः हूँ，梵文罗马拟音：oṃ āḥ hūṃ，汉语字面意思：嗡啊吽），念诵直至虚空边际的无量刹土等自己的仪轨十支。抛掷驱魔食子，像小仪轨一样下达命令。以猛咒、芥子、古古鲁香等，伴随威猛之势，封闭内境，稳固地观想防护轮。从加持供品、三三摩地开始，生起所依和能依之坛城。此时，关于生起本尊的方式，一些古人认为，与身坛城一致，在宫殿的座垫上生起寂静尊，其自性 在空中生起忿怒尊。敏林洛钦认为，与董竹噶玛的“骚动”法一致，应同时安立寂怒尊。恰美扎巴首先清晰地观想寂静坛城，将其提升至空中，然后在宫殿的实际座垫上观想忿怒尊，认为这种古人的传统不合理。而且，一些智者也列出了不合理的理由。但后来的精通续部意义的智者们认为，宫殿寂怒双运，做成顶覆佛塔式的楼房，在宝瓶楼上，于四瓣莲花座上安立寂静五部尊。上下和四隅安立六能仁。宝瓶的四个门安立门神夫妇。下层宫殿的实际坛城上清晰地观想饮血尊众。
English
When approaching the start of the practice, close off the outer environment. Visualize yourself as the Vajrasattva body mandala, both peaceful and wrathful deities, clearly in an instant, and recite the hundred-syllable mantra. Offer white torma and golden beverage. Erect a victory banner, perform generation, absorption, torma offering, and entrust activities. Bathe with blessed water from reciting wrathful deity mantras. Then, for seven days or even three days, divide the preliminary practices for taming one's own mindstream into sessions, combining recitation and meditation. Ensure that renunciation, refuge, bodhicitta, accumulation, purification, devotion, and supplication are integrated into your mindstream. Then, when approaching the actual start of the practice, clean the dwelling. If possible, in front of the representations such as paintings or sculptures of peaceful and wrathful deities, arrange a precious blazing torma on a clean platform. Place medicine and alcohol on the right and left sides. In front, arrange outer offerings in rows. Prepare protector torma offerings, feast implements, etc. Begin in the evening session, preceding with supplication. Recite refuge and bodhicitta three times. Oṃ āḥ hūṃ (Tibetan: ཨོཾ་ཨཱཿཧཱུྃ, Sanskrit Devanagari: ओम् आः हूँ, Sanskrit Roman transliteration: oṃ āḥ hūṃ, Chinese literal meaning: Om Ah Hum), recite the ten branches of your own tradition, such as the boundless realms reaching the end of space. Throw out the obstacle-removing torma and command like in a small ritual. With fierce mantras, mustard seeds, gugul incense, etc., along with a wrathful demeanor, close off the inner environment and firmly meditate on the protection wheel. Starting from blessing the offerings and the three samadhis, generate the mandala of the support and the supported. At this time, regarding the method of generating the deities, some ancient ones believed that, in accordance with the body mandala, peaceful deities should be generated on the seat of the palace, and its essence should be to generate wrathful deities in the sky. Minling Lochen stated that, in accordance with the Dongtruk Kama "Disturbance" practice, peaceful and wrathful deities should be arranged together. Chagme Zhap first clearly visualized the peaceful mandala, raised it into the sky, and then meditated on the wrathful deities on the actual seat of the palace, saying that this ancient tradition was unreasonable. Moreover, some scholars have listed reasons for its unreasonableness. However, later scholars who understood the meaning of the tantras believed that the palace should be a combination of peaceful and wrathful deities, made into a stupa-topped building, and in the vase-shaped upper room, the peaceful five families should be placed on a four-petaled lotus seat. The six Buddhas should be placed above, below, and in the four corners. The gatekeeper couple should be placed at the four doors of the vase. In the actual mandala of the lower palace, the blood-drinking deities should be clearly visualized.