Tibetan
བཅུ་དྲུག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པའི་ལེའུ། བཅུ་དྲུག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པའི་ལེའུ། དེ་ནས་དད་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་བསམ་བྱ་བ། །རྒྱུ་འབྲས་ལས་ཏེ་དགེ་སྡིག་བླང་དོར་བྱ། །དགེ་བའི་ལས་ནི་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་དང་། །ཐར་པ་ཆ་མཐུན་རྣམ་པ་གཉིས་དག་ལས། །སྲིད་པའི་བདེ་འབྲས་བསྐྱེད་པའི་དགེ་བ་རྣམས། །བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་ལགས་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །རྣམ་གྲངས་མང་ཡང་བསྡུ་ན་དགེ་བ་བཅུ། །ལུས་གསུམ་ངག་བཞི་ཡིད་ཀྱི་གསུམ་དག་སྟེ། །འདི་བཅུ་བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་མ་འབྲེལ་བས། །འདོད་པའི་ལྷ་མིའི་བདེ་འབྲས་བསྐྱེད་པ་ཉིད། །བསམ་གཏན་གཟུགས་མེད་དང་འབྲེལ་གོང་མ་གཉིས། །དགེ་བས་བདེ་འགྲོ་བདེ་བའི་རིགས་ཀུན་བསྐྱེད། །སྲོག་གཅོད་སྤངས་པས་ཚེ་རིང་ནད་མེད་ཅིང་། །མ་བྱིན་ལེན་སྤངས་འབྱོར་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས། །ལོག་པར་གཡེམ་སྤངས་ཁྱིམ་ཐབ་དགྲ་ཟླ་མེད། །རྫུན་དུ་སྨྲ་སྤངས་གཞན་གྱིས་བསྟོད་པ་དང་། །རྩུབ་མོ་རྣམས་སྤངས་སྙན་པར་སྨྲ་བས་བདེ། །ཕྲ་མ་རྣམས་སྤངས་མཐོང་ན་མི་མཐུན་མེད། །འཁྱལ་པ་སྤངས་པས་ཚིག་བཟུང་འོས་ པར་འགྱུར། །བརྣབ་སེམས་སྤངས་པས་རེ་བ་འགྲུབ་པ་སྟེ། །གནོད་སེམས་སྤངས་པས་ཡིད་འོང་མཐོང་ན་ཞི། །ལོག་ལྟ་སྤངས་པས་ལྟ་བ་བཟང་བ་སྟེ། །མཐོ་རིས་བགྲོད་པའི་ཤིང་རྟ་དགེ་བ་བཅུ། །མངོན་མཐོ་བདེ་འདོད་རྣམས་ཀྱིས་དང་དུ་ལོང་། །མི་དགེའི་ལས་བཅུ་ངན་སོང་སྡུག་བསྔལ་རྒྱུ། །ཆེ་འབྲིང་ཆུང་ངུས་དམྱལ་བ་ཡི་དྭགས་དང་། །དུད་འགྲོར་ལྟུང་འགྱུར་སྣ་ཚོགས་སྡུག་བསྔལ་ལྡན། །མཐོ་རིས་ཐོབ་ཀྱང་དེ་ཡི་སྡུག་བསྔལ་འགྲུབ། །སྲོག་བཅད་པས་ནི་ཚེ་ཐུང་ནད་མང་ཞིང་། །མ་བྱིན་བླངས་པས་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པར་འགྱུར། །ལོག་པར་གཡེམ་པས་ཁྱིམ་ཐབ་དགྲ་ཟླར་བཅས། །རྫུན་དུ་སྨྲས་པས་སྐུར་པ་མང་འགྱུར་ཞིང་། །ཕྲ་མས་བཤེས་བྲལ་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་འགྱུར། །རྩུབ་མོས་མི་སྙན་འཁྱལ་པས་ངག་མི་བཙུན། །བརྣབ་སེམས་ཡིད་ལ་རེ་བ་མི་འགྲུབ་ཅིང་། །གནོད་སེམས་འཇིགས་བཅས་ལོག་ལྟས་ལྟ་ངན་ཉིད། །དེ་ལྟར་མི་དགེ་བཅུ་པོ་དུག་འདྲ་བས། །སེམས་ཤེས་རྣམས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་སྤང་འཚལ་ལོ། །ཐར་པའི་ལམ་ནི་ཞི་བ་བྱང་ཆུབ་བསྒྲུབ། །སྲིད་ལས་འདའ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་སྤོང་བར་བྱེད། །གང་ཞིག་ཐེག་པ་གསུམ་གྱི་ལམ་ཞུགས་པའི། །འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ལེགས་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི། །སོ་སོའི་སེམས་བསྐྱེད་ཚད་མེད་བཞི་བསྒོམ་ཞིང་། །ཕར་ཕྱིན་དྲུག་སྤྱོད་བྱང་ཆུབ་ཕྱོགས་ཆོས་བསྒྲུབ། །ཉིན་མཚན་ བརྩོན་པས་དགེ་བར་གྱུར་རྣམས
Chinese
第十六品，思维业果之品。 第十六品，思维业果之品。 此后，具信者应当思维：因果即业，应取舍善恶。善业有福德分和解脱分两种。佛陀说，产生轮回安乐果报的善业是福德分。若归纳众多名相，则有十善业，即身三、语四、意三。此十者与禅定、无色定无关，仅能产生欲界天人的安乐果报。与禅定、无色定相关的上述二者，其善业能产生善趣安乐的一切种类。断除杀生，能长寿无病；断除不予取，能财富圆满；断除邪淫，家庭无有敌对；断除妄语，受他人赞扬；断除粗语，以柔语而安乐；断除离间语，相见无有不和；断除绮语，则言语可信。 断除贪心，则愿望成办；断除害心，见悦意则寂静；断除邪见，则见解贤善。十善业是通往高处的车乘，希求增上生安乐者应受持。 十不善业是堕恶趣痛苦之因。以大、中、小之分，将堕入地狱、饿鬼和旁生，具足各种痛苦。即使获得天界，也只能成就彼之痛苦。断命则短命多病；不予取则贫穷困乏；邪淫则家庭充满敌对；妄语则多受诽谤；离间语则亲友分离，彼此不和；粗语则不受欢迎，绮语则言语不庄重；贪心则心中愿望无法实现；害心则充满恐惧，邪见则导致恶见。如是十不善业犹如毒药，有心识者当彻底舍弃。 解脱道则是成就寂灭菩提，是超越轮回、断除痛苦之法。凡是进入三乘道者，都应精进修持。修持各自的发心，修持四无量心，行持六度，修持菩提分法。日夜 精勤行持，皆转为善。
English
Chapter Sixteen: Thinking About the Results of Actions Chapter Sixteen: Thinking About the Results of Actions Thereafter, those with faith should contemplate: cause and effect are actions, so adopt virtue and abandon vice. Virtuous actions are of two types: those conducive to merit and those conducive to liberation. The Buddha said that virtuous actions that produce the happiness of existence are conducive to merit. Although there are many categories, if summarized, there are ten virtuous actions: three of body, four of speech, and three of mind. These ten are not related to meditative absorption or the formless absorptions, and only produce the happiness of gods and humans in the desire realm. The two higher ones related to meditative absorption and the formless absorptions, their virtuous actions produce all kinds of happiness in the happy realms. Abandoning killing leads to long life and freedom from illness; abandoning taking what is not given leads to abundant wealth; abandoning sexual misconduct leads to a household without enemies; abandoning lying leads to praise from others; abandoning harsh speech leads to happiness through speaking sweetly; abandoning divisive speech leads to no discord when seen; abandoning idle talk leads to words being trustworthy. Abandoning covetousness leads to the fulfillment of wishes; abandoning harmful intent leads to peace when seeing what is pleasing; abandoning wrong views leads to good views. The ten virtuous actions are the chariot for traversing to higher realms, so those who desire higher status and happiness should adopt them. The ten non-virtuous actions are the cause of suffering in the lower realms. Through great, medium, and small, one will fall into hell, the realm of hungry ghosts, and the animal realm, possessing various sufferings. Even if one attains the heavenly realm, one will only achieve its suffering. Taking life leads to short life and many illnesses; taking what is not given leads to poverty and destitution; sexual misconduct leads to a household filled with enemies; lying leads to much slander; divisive speech leads to separation from friends and mutual discord; harsh speech leads to unpopularity, idle talk leads to disrespectful speech; covetousness leads to unfulfilled wishes in the mind; harmful intent leads to fear, and wrong views lead to bad views. Thus, the ten non-virtuous actions are like poison, so those with minds and awareness should thoroughly abandon them. The path of liberation is to accomplish peace and enlightenment, it is the method for transcending existence and abandoning suffering. Whoever has entered the path of the three vehicles should diligently practice. Cultivate their respective bodhicitta, cultivate the four immeasurables, practice the six perfections, and cultivate the aspects of enlightenment. Day and night, diligently acting, all turns into virtue.
Tibetan
་ཡིན། །ཁྱད་པར་ཐེག་ཆེན་དགེ་བ་རླབས་པོ་ཆེ། །སྦྱོར་བ་སེམས་བསྐྱེད་དངོས་གཞི་དམིགས་པ་མེད། །རྗེས་ལ་བསྔོ་བས་ཡོངས་སུ་ཟིན་པ་ནི། །ཐར་ལམ་བགྲོད་པའི་གཅེས་པ་རྣམ་གསུམ་ཉིད། །རྩོམ་པ་ཐམས་ཅད་གཞན་དོན་འབའ་ཞིག་སྤྱོད། །ལྟ་བ་མཁའ་འདྲ་སྟོང་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དང་། །སྒོམ་པ་འོད་གསལ་ཕྱོགས་ཆོས་སུམ་ཅུ་བདུན། །སྤྱོད་པ་སྐྱོན་མེད་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །འབྲས་བུ་བླ་མེད་བྱང་ཆུབ་འགྲུབ་པ་ཡིན། །འདི་ལྟར་སྣང་སྲིད་འཁོར་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །དགེ་དང་མི་དགེའི་བག་ཆགས་ལས་བྱུང་སྟེ། །ལས་མ་ཟད་པར་འཁྲུལ་སྣང་སྟོངས་མི་སྲིད། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་མི་དགེ་སྤང་བར་བྱ། །དག་པའི་རྒྱལ་སྲས་ལམ་གྱི་ཡོན་ཏན་དང་། །རྣམ་གྲོལ་རྒྱལ་བའི་འབྱོར་པ་ཕུན་ཚོགས་ཀུན། །ཚོགས་གཉིས་བསགས་པས་ཁམས་ལ་སྒྲིབ་གཉིས་བྲལ། །དགེ་ཚོགས་ལས་བྱུང་ཤེས་ནས་འབད་པར་མཛོད། །དགེ་བའང་བསོད་ནམས་ཆ་མཐུན་འཁོར་བའི་རྒྱུ། །དེ་ལས་ལོག་སྟེ་ཐར་པ་ཆ་མཐུན་བསྒྲུབ། །འཁོར་བ་སྤང་ཕྱིར་དེ་རྒྱུ་སྤང་འཚལ་ལོ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་ལྔ་སྣང་བཅས་བསོད་ནམས་དང་། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཚོགས་གཉིས་བསྟེན་པར་མཛོད། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ལས། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་བཅུ་དྲུག་པའོ།། །། བཅུ་དྲུག་པ། ལས་རྒྱུ་འབྲས་བསམ་པའི་ལེའུ།
Chinese
是。特别是大乘的巨大善根，前行是发心，正行是无所缘，后行是回向，完全具备这些，是通往解脱之路的三种珍宝。一切行为都只为利他而行。见解如虚空般，是十八空性，禅修是光明，是三十七道品，行为无瑕疵，是六度，结果是成就无上菩提。如此，显现世间轮回的一切法，都是从善与非善的习气中产生，业未尽之前，错觉不会消失。因此，应当断除非善。清净的佛子道的功德，以及解脱的佛陀的圆满财富，都是通过积累二资粮，使自性远离二障。得知善资粮所生，要努力修持。善也是顺应福德的轮回之因，从那之中转变，修成顺应解脱之因。为了舍弃轮回，应当舍弃轮回之因。五度包含显现是福德，智慧是般若，要依止二资粮。出自大乘窍诀论典《如意宝藏论》中，思考业因果之品第十六。
English
It is. Especially the great virtue of the Mahayana, the preliminary is the generation of Bodhicitta, the main practice is without object of focus, the subsequent is the dedication, fully possessing these, are the three treasures of traversing the path to liberation. All actions are solely for the benefit of others. The view is like the sky, the eighteen emptinesses, the meditation is luminosity, the thirty-seven factors of enlightenment, the conduct is flawless, the six perfections, the result is the attainment of unsurpassed enlightenment. Thus, all phenomena of appearance and existence, samsara, arise from the imprints of virtue and non-virtue, until karma is exhausted, illusory appearances will not cease. Therefore, non-virtue should be abandoned. The qualities of the pure Bodhisattva path, and the perfect wealth of the liberated Buddha, are all through accumulating the two accumulations, freeing the essence from the two obscurations. Knowing that it arises from the accumulation of virtue, strive to practice. Virtue is also the cause of samsara, in accordance with merit, transforming from that, cultivate the cause in accordance with liberation. In order to abandon samsara, one should abandon the cause of samsara. The five perfections including appearances are merit, wisdom is prajna, rely on the two accumulations. From the Mahayana essential instruction treatise, "The Wish-Fulfilling Treasury", the sixteenth chapter, Thinking About Cause and Effect of Karma.