Tibetan
༈ གདམས་མགུར་ཨུ་དུམ་ཝ་ར། ༈ གདམས་མགུར་ཨུ་དུམ་ཝ་ར། ཨེ་མ་གསན་འཚལ་སྒྲུབ་པོ་རྣལ་འབྱོར་པ། །ཚིག་སྤྲོས་མང་པོ་བྲི་ལ་མ་རྨོངས་ཤིང་། །དབེན་པར་ཡང་དག་འཇོག་ཅིང་སྙིང་འདྲ་བར། །བདག་ལྟར་རྣམ་གཡེངས་ཅན་གྱི་ཞལ་གདམས་ཅི། །འོན་ཀྱང་བསྐུལ་ངོ་མ་བཅག་མཚོན་ཙམ་པ། །ཡིན་ལུགས་ས་བོན་ཙམ་ཞིག་འདི་རུ་སྨྲས། །འགྲོ་དྲུག་གནས་ལ་དལ་འབྱོར་ཐོབ་དཀའ་སྟེ། །ཨུ་དུམ་ཝ་རའི་དཔེ་མཚུངས་ད་རེས་ཙམ། །ནམ་འཆི་ཆ་མེད་ཚེ་ནི་གློག་དང་འདྲ། །ཆུ་ཚོད་རེ་ཡི་འཆི་ལ་དེ་ཙམ་ཉེ། །དཀར་ནག་འབྲས་བུ་བསླུ་བ་མེད་ངེས་ཏེ། །ཆུ་ཀླུང་བཞིན་དུ་ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས། །ཐར་པའི་མཆོག་ནི་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཏེ། །དེ་བསྒྲུབ་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་འབད་པར་རིགས། །བློ་ལྡོག་བཞི་འདི་ཆོས་ཀྱི་རྨང་གཞི་སྟེ། །ཐར་པའི་ལམ་སྐས་མེད་ཐབས་མེད་པ་ཡིན། །སྐྱབས་གནས་ཀུན་འདུས་ངོ་བོ་བླ་མ་སྟེ། །སྐྱིད་སྡུག་གང་བྱུང་བློ་གཏད་དེ་ལ་འཆའ། །འགྲོ་དྲུག་སེམས་ཅན་ཕ་མའི་རང་བཞིན་ཏེ། །དགེ་བསྒྲུབ་ཀུན་ཀྱང་འགྲོ་དོན་ཁོ་ནར་བསྔོ། །མདོ་རྒྱུད་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཡང་སྙིང་ནི། །རང་རིག་གནས་ལུགས་རྟོགས་ཐབས་ཁོ་ན་ཡིན། །ལམ་གྱི་བྱེ་བྲག་དབུ་ཕྱག་ཞི་གཅོད་དང་། །ནཱ་རོ་ནི་གུའི་ཆོས་དྲུག་ལམ་འབྲས་བུ། །སྦྱོར་དྲུག་རྫོགས་ཆེན་སོགས་སུ་འདོགས་ལགས་ཤིང་། །ཀུན་གྱི་མཐར་ཐུག་དོན་གྱི་གནད་འགག་ནི། །བྱིན་རླབས་བླ་མའི་མོས་གུས་ཁོ་ན་ཡིན། །འདི་ཡོད་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་སྲོག་སྙིང་ཡོད། །འདི་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྲོག་རྩ་ཆད་པ་ཡིན། །དེས་ན་སྐྱིད་སྡུག་དཀའ་སླ་ཅི་བྱུང་ཡང་། །བླ་མར་མོས་གུས་ལྟེམ་རྐྱང་མེད་པ་ཡི། །དད་མོས་དམ་ཚིག་ཕུར་པ་སྙིང་ལ་བཏབ། །རང་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རུ་ངོ་སྤྲད་པའི། །བླ་མ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ལས་ལྷག །གཞན་གྱི་སྣང་ངོར་ཇི་ལྟར་ཤར་ན་ཡང་། །རང་གི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དངོས་སུ་བལྟ། །དེ་མཐུས་ཉམས་རྟོགས་འབྲས་བུར་སྨིན་གྱུར་ཏེ། །ཉམས་རྟོགས་ཞེས་པའི་སྒྲ་བོ་ཆེ་དེ་ཡང་། །རང་ངོ་ཤེས་དང་མ་ཤེས་ཁྱད་ཙམ་ལས། །ད་ལྟའི་མ་བཅོས་ཤེས་པ་འདི་ཉིད་སྟེ། །འདི་ཞེས་ཚིག་ཀྱང་མིང་སྟོང་ཙམ་དུ་ཟད། །ཡོད་མེད་ཡིན་མིན་སྤྲོས་པ་ལས་འདས་ཤིང་། །བྱར་མེད་བློ་ཡུལ་ལས་འདས་ཆོས་ཉིད་དེ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཞེས་པར་བརྗོད། །དེ་ཡང་གནས་སྐབས་མདོ་དོན་ལག་བླང་ན། །སྔར་འདས་རྟོག་པའི་འཕྲོ་བཅད་མ་འོངས་པའི། །རྣམ་རྟོག་ལ་སོགས་ད་ལྟའི་ཤེས་པ་ལ། །གཟོ་བྲལ་གཉུག་མ་བརྗོད་མི་ཤེས་པའི་དོན། །རང་ངོར་སྣང་བ་འདི་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །གདོད་མའི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བར་མཁས་རྣམས་བཞེད། །དེ་ཡང་དུས་ཀུན་སྤང་བླངས་བཅས་བཅོས་དང་། །ཡིན་མིན་རེ་དོགས་གོང་བགྲོད་ལྟོས་གཞི་སོགས། །སྤངས་ཏེ་མ་ཡེངས་མི་བསྒོམ་རང་ཐོག་ཏུ། །སྐྱོང་ན་གནས་ལུགས་དྲི་མེད་མངོན་གྱུར་ཐོབ། །དེ་ཡི་བོགས་འདོན་ཁྱད་པར་གནད་བདུན་གྱིས། །འཕགས་པ་རྫོགས་ཆེན་ཐོད་རྒལ་ཞེས་གྲགས་ཏེ། །མཁའ་གསུམ་སྒྲོན་བཞི་རང་རིག་ལུག་རྒྱུད་ཀྱི། །འབེན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་སྣང་བཞི་མངོན་གྱུར་ནས། །ཀུན་བཟང་དགོངས་ཀློང་སྐྱེལ་བྱེད་ལམ་མཆོག་སྟེ། །རིམ་ལྔ་སྦྱོར་དྲུག་སོགས་ཀྱི་རླུང་རྟགས་དང་། །འདི་མི་མཚུངས་ཤིང་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་ཡིན། །དེས་ན་མི་འགུལ་གསུམ་དང་སྡོད་གསུམ་གྱི། །ཉམས་ལེན་འབད་ན་ཚེ་འདིར་སངས་རྒྱས་ངེས། །ཉམས་ལེན་རྩ་བའི་སྙིང་པོ་དེ་ཡིན་ལ། །དེ་གྲོགས་ཐབས་ལམ་རྩ་ཐིག་རླུང་གསུམ་གྱི། །མན་ངག་རྣམས་ཀྱང་ཞེན་བྲལ་བལྟ་བའི་ངང་། །སྐྱོང་བས་དྲོད་ཚད་མྱུར་དུ་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །དེ་སྐད་བུ་ལེ་གངས་རི་ཁྲོད་གནས་པ། །ཚེ་འདིའི་ཞེན་ལོག་ངེས་དོན་རྫོགས་ཆེན་གྱི། །རྣལ་འབྱོར་དམ་པ་ཀུན་བཟང་ཡོངས་གྲོལ་དེས། །བཀྲ་ཤིས་བུམ་པ་སྤོས་ཁང་ལྷ་གོས་རྟེན། །བཅས་ཤིང་གསུང་གི་བསྐུལ་ངོར་མདོ་ཁམས་པ། །རྒྱལ་བ་པདྨའི་སྲས་གྱུར་རིག་པ་འཛིན། །ཚེ་དབང་ནོར་བུར་གྲགས་པའི་རྒྱལ་ཁམས་པ། །དེ་ཡིས་ལྕགས་ཕག་མགོ་ཟླའི་ཚེས་གཅིག་གི །སྔ་ཆར་གང་ཤར་ཆུ་བབ་ཉིད་སྤེལ་བའི། །ཡི་གེ་པ་ནི་དགེ་ཚུལ་དཔལ་འབར་ཡིན། །མངྒ་ལཾ།ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཟླ་བ་ལྟར་དཀར་བས། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་འོད་དཀར་བདུད་རྩི་བཞིན། །སྐལ་ལྡན་སློབ་མའི་སྙིང་གི་ཀུ་མུད་གང་། །རབ་འཛུམ་དགེ་བའི་དྲི་བསུང་ཆེར་རྒྱས་ཤོག ། ༈ གདམས་མགུར་ཨུ་དུམ་ཝ་ར།
Chinese
༈ གདམས་མགུར་ཨུ་དུམ་ཝ་ར། ༈ གདམས་མགུར་ཨུ་དུམ་ཝ་ར། 唉玛，请听闻，修行瑜伽士们！ 不要迷惑于书写过多的词句， 在寂静处如珍宝般安住， 像我这样散乱者有何口诀？ 然而，为了不辜负劝请，略作表示， 在此说一些如是之理的种子。 六道轮回中，获得闲暇难得， 犹如昙花一现，仅此一次。 何时死亡无法确定，生命如闪电， 每时每刻都接近死亡。 黑白业果真实不虚， 如流水般追随业力。 解脱之最胜是圆满正等觉， 故应精进修持此道。 四转心是佛法的根基， 是通往解脱的阶梯，不可或缺。 皈依处总集之体性是上师， 无论苦乐，都将希望寄托于他。 六道众生皆为父母的本性， 所有善行都回向利益众生。 经续佛法一切之精髓， 唯有证悟自性实相。 道路的差别有大手印、寂止和断行， 那若六法、尼古六法、道果。 六支瑜伽、大圆满等， 一切之究竟，要义之关键， 唯有上师的加持和虔诚。 有了这个，一切佛法都有命根， 没有这个，佛法的命脉就断了。 因此，无论苦乐、难易发生什么， 都要对上师怀有毫不动摇的虔诚。 将信心和誓言如橛子般钉在心上， 将自心认知为法身。 这样的上师胜过一切佛。 无论在他人眼中显现如何， 都要视其为金刚萨埵真身。 以此加持，证悟之果得以成熟， 所谓证悟之音声， 仅仅在于是否认识自性。 现在的未造作之觉性即是， “此”这个词也只是空名而已。 超越有无、是非之戏论， 不可为，超越心识的法性。 即被称为如是之实相。 若就暂时的要义而言， 断除过去念头的延续，未来之， 分别念等，对于现在的觉性， 无造作、本初、不可言说的
English
༈ གདམས་མགུར་ཨུ་དུམ་ཝ་ར། ༈ གདམས་མགུར་ཨུ་དུམ་ཝ་ར། Ema, please listen, practitioners and yogis! Do not be deluded by writing too many words, Reside in solitude like a precious jewel, What instructions do I have for those as distracted as I am? However, in order not to disappoint the request, I will make a slight indication, Here I will speak some seeds of suchness. In the six realms of samsara, obtaining leisure and fortune is difficult, Like the udumbara flower, it happens only this once. When death will occur is uncertain, life is like lightning, Every hour is that much closer to death. The fruits of black and white karma are certainly unerring, Like a flowing river, we follow after karma. The supreme liberation is the complete and perfect Buddha, Therefore, one should diligently strive on this path. The four thoughts that turn the mind are the foundation of Dharma, They are the indispensable ladder to liberation. The essence of all refuges is the Lama, Whatever happiness or suffering arises, entrust your hopes to him. The six kinds of sentient beings are of the nature of parents, Dedicate all virtuous deeds solely for the benefit of beings. The very essence of all Sutras, Tantras, and Dharmas, Is solely the means to realize the nature of one's own awareness. The distinctions of paths are Mahamudra, Tranquility and Cutting, The Six Dharmas of Naropa, the Six Dharmas of Niguma, and Lamdre. Six Yogas, Dzogchen, and so forth are also taught, The ultimate key point of all is, Solely the devotion and reverence for the blessings of the Lama. With this, all Dharmas have a life essence, Without this, the life force of Dharma is cut off. Therefore, whatever happiness or suffering, difficulty or ease may arise, Have unwavering devotion and reverence for the Lama. Drive the stake of faith and commitment into your heart, Introduce your own mind as the Dharmakaya. That Lama is superior to all Buddhas. However he may appear in the perception of others, View him as the actual Vajrasattva. Through this blessing, the fruit of experience and realization will ripen, That great sound called experience and realization, Is merely the difference between recognizing and not recognizing one's own nature. This very present, uncontrived awareness is it, Even the word "this" is merely an empty name. Transcending the elaborations of existence and non-existence, right and wrong, Uncontrived, beyond the realm of mind, is the nature of reality. That is called the suchness of reality. Even so, if we take the essential points for the time being, Cut off the continuation of past thoughts, and future, Conceptual thoughts, and so forth, to the present awareness, Unfabricated, primordial, inexpressible
Chinese
嗡。自显之相乃法身，智者皆认此为本初俱生智。然彼一切时处皆有取舍、改造，以及是否、迟疑、高下、所依等。舍弃彼等，不散乱、不修持，安住于自性中，则可证得无垢之实相。以七要诀彰显其功德，是为殊胜之大圆满妥噶。三虚空四灯明，自明觉性如线相续，于境显现四相而受用，乃成普贤意界之运送殊胜道。与次第五修、六加行等之气脉明点皆不相同，此乃极其超胜之处。故若精勤修持不动三及安住三，则定能于此生证得佛果。此乃修持之根本心要。为助益于此，于无执之见中修持气脉明点之口诀，则能迅速生起暖相。如是，于布列雪山修行之，厌离此生、具决定胜义大圆满之瑜伽士，普贤永卓，应扎西崩巴、香房拉吾等之祈请，以及应多康（多康地区）人，莲师之子，持明者，名为策旺诺布之嘉康巴（嘉康巴），于铁猪年（1851）首月之初一，于先降之雨水中增录而成。书写者乃沙弥华燃。吉祥！殊胜之发心如皓月般皎洁，偈颂之白光如甘露，愿具缘弟子之心莲盛开，善妙之芳香普布！ ༈ 教言歌：乌昙婆罗。
English
OM. This self-appearing phenomenon is the Dharmakaya. The wise consider it to be the primordial innate wisdom. However, at all times and places, there are acceptance and rejection, modifications, and doubts about right and wrong, superiority and inferiority, and dependencies. Abandoning these, without distraction or meditation, abiding in one's own nature, one can attain the realization of the stainless reality. Manifesting its qualities through the seven key points, it is known as the supreme Great Perfection Tögal. The three spaces and four lights, the self-luminous awareness like a continuous thread, manifest the four visions in experience, and it becomes the supreme path that transports one to the expanse of Samantabhadra's intention. It is dissimilar to the winds and signs of the five stages and six applications, and it is exceedingly superior. Therefore, if one diligently practices the three immovables and the three abidings, one will definitely attain Buddhahood in this life. This is the essential heart of practice. To aid in this, practicing the instructions of the channels, bindus, and winds within the view of non-attachment will quickly generate warmth. Thus, this was spoken by the yogi of definite meaning Great Perfection, Kunzang Yongdrol, who dwells in the snowy mountains of Buli, renouncing this life, in response to the requests of Tashi Bumpa, Shangfang Lhawo, and others, and in response to the people of Dokham (Dokham region), the son of Padmasambhava, the Vidyadhara, Gyal Khampa named Tsewang Norbu. It was recorded by the scribe, the novice Palbar, on the first day of the first month of the Iron Pig year (1851), adding to what had already fallen like rain. May there be auspiciousness! May the excellent intention, as white as the moon, and the white light of the verses, like nectar, fill the lotus hearts of fortunate students, and may the fragrance of virtue greatly increase! ༈ Instruction Song: Udumbara.