Tibetan
༈ ཞལ་གདམས་མོས་གུས་རྣལ་འབྱོར། ༈ ཞལ་གདམས་མོས་གུས་རྣལ་འབྱོར། སྭཱ་སྟི། བླ་མ་བརྒྱ་ཡོད་སྟོང་ཡོད་ཀྱང་། །རང་སེམས་ངོ་སྤྲོད་བླ་མའི་མཆོག །སངས་རྒྱས་ལས་ལྷག་བཀའ་དྲིན་ཅན། །རྩ་བའི་བླ་མར་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རང་གི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །སྐྱེ་འགག་གནས་པ་ཀུན་ལས་འདས། །དེ་ལ་རྫོགས་ཆེན་པ་རྣམས་ཀྱིས། །རིག་པ་ཞེས་སུ་གདགས་པར་མཛད། །དེ་ཉིད་ལམ་དུ་བྱེད་པ་ལ། །མ་ཡེངས་མི་བསྒོམ་ཁོ་ན་ལས། །ཉམས་ལེན་སྙིང་པོ་གཞན་ཡོད་མིན། །དེས་ན་ཡེངས་མེད་གཉུག་མ་སྐྱོངས། །དེ་ཡང་གནས་འགྱུ་དབྱེར་མེད་ཞེས། །གནས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ། །འགྱུ་བ་འགག་པ་མེད་པར་འཕྲོ། །གནས་འགྱུ་སྐྱེ་འགག་དབྱེར་མེད་དོ། །མ་ཡེངས་དྲན་པ་རྒྱལ་ཀུན་ལམ། །ཡེངས་པ་འཁོར་བའི་དོ་ར་ཡིན། །དེས་ན་ཡེངས་མེད་དྲན་པའི་ངང་། །ཉིན་མཚན་འཁོར་ཡུག་འདྲེས་པར་བྱ། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་འོད་གསལ་བ། །རྣམ་རྟོག་དྲི་མ་དག་པ་དགོས། །འགྱུ་བ་སྤང་ལེན་མི་བྱ་སྟེ། །འགྱུ་བ་ངང་གིས་གྲོལ་བ་དགོས། །དགེ་སྦྱོར་སྐྱེ་བའི་རྩ་བ་ཡང་། །བླ་མའི་མོས་གུས་ཁོ་ན་ཡིན། །དེས་ན་བླ་མའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །ལྟེམ་རྐྱང་མེད་པར་རྟག་ཏུ་འབད། །དེ་སོགས་བཤད་བྱ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་། །སྙིང་པོའི་ཉམས་ལེན་སྐབས་བབས་བཞིན། །ཅུང་ཟད་ཙམ་ཅིག་སྨྲས་འདིས་ཀྱང་། །ཉམས་རྟོགས་ཡར་ཟླ་ལྟར་འཕེལ་ཤོག ། ཞེས་མངའ་རིས་སྨད་གློ་བོ་ཡི་རྒྱལ་པོ་ཨ་མགོན་བསྟན་འཛིན་གྱི་ཉམས་བཞེས་ཆེད་དུ་རིག་འཛིན་ཚེ་དབང་ནོར་བུས་ས་སྦྲུལ་མགོ་ཟླའི་དཀར་ཕྱོགས་དགའ་བ་གསུམ་པར་སྨོན་ཐང་དུ་སྨྲས་པའོ། །སརྦ་མངྒ་ལཾ། ༈ ཞལ་གདམས་མོས་གུས་རྣལ་འབྱོར།
Chinese
༈ 口诀 虔信瑜伽 ༈ 口诀 虔信瑜伽 索瓦斯帝。（藏文：སྭཱ་སྟི།，梵文天城体：स्वस्ति，梵文罗马拟音：svasti，汉语字面意思：吉祥）。上师百位有千位，然能认识自心之上师为最殊胜，其恩德胜于佛陀，故向根本上师敬礼！自己心之自性，超越生灭住一切，对此，大圆满行者们，施设为“觉性”。将此作为道用，除了不散乱、不修持之外，没有其他实修精要。因此，守护无散乱之本性。此亦如是说，住动无别，于无住无生之中，动摇无灭而现起，住动生灭无有别。不散乱之正念，乃诸佛之正道，散乱乃轮回之竞技场。因此，处于无散乱之正念中，昼夜周而复始地融合。心之自性光明，需清净念头之垢染。动摇不应取舍，需动摇自然解脱。善行生起之根本，亦唯有上师之虔信。因此，于上师瑜伽，无有虚假，恒常精进。如是等等所说无边，然依当下实修之精要，略微言说，愿以此，证悟如上弦月般增长！ 如此，为下阿里（Ngari）洛（Lo）地区的国王阿衮·丹增（A-mgon bstan-'dzin）之实修，持明者策旺诺布（Tshe-dbang nor-bu）于土蛇年（1929）初月之白方初三，于墨脱（smon thang）所说。萨瓦芒嘎拉姆。（藏文：སརྦ་མངྒ་ལཾ།，梵文天城体：सर्व मङ्गलम्，梵文罗马拟音：sarva maṅgalam，汉语字面意思：一切吉祥） ༈ 口诀 虔信瑜伽
English
༈ Oral Instructions on Devotional Yoga ༈ Oral Instructions on Devotional Yoga Svasti. Even if there are hundreds or thousands of lamas, the lama who introduces one to one's own mind is the most supreme. More kind than the Buddhas, I prostrate to the root lama! The very essence of one's own mind transcends all arising, ceasing, and abiding. This, the Dzogchenpas designate as "Rigpa." To make that the path, there is no essential practice other than non-distraction and non-meditation. Therefore, maintain the undistracted, natural state. That is also said to be inseparable from abiding and moving. In that which has no abiding and no arising, moving arises without ceasing. Abiding, moving, arising, and ceasing are inseparable. Undistracted mindfulness is the path of all the victorious ones. Distraction is the arena of samsara. Therefore, in the state of undistracted mindfulness, day and night should be blended in a continuous cycle. The luminous nature of the mind must be purified of the stains of conceptual thought. Moving should not be accepted or rejected; moving must be naturally liberated. The root of the arising of virtue is only devotion to the lama. Therefore, in the yoga of the lama, always strive without hypocrisy. Although there are endless things to say, according to the essential practice at hand, may this slight utterance cause realization to increase like the waxing moon! Thus, for the practice of A-mgon Tenzin, the king of Lo in Lower Ngari, Rigdzin Tshewang Norbu spoke this in Smonthang on the third day of the white side of the first month of the Earth Snake year (1929). Sarva Mangalam. ༈ Oral Instructions on Devotional Yoga