Tibetan
ཚིགས་བཅད་བཅུ་བཞི་པ། ཚིགས་བཅད་བཅུ་བཞི་པ། བཅུ་བཞི་པ་ནི། ཕྱག་འཚལ་ས་གཞིའི་ངོས་ལ་ཕྱག་གི ། མཐིལ་གྱིས་བསྣུན་ཅིང་ཞབས་ཀྱིས་བརྡུང་མ། ། ཁྲོ་གཉེར་ཅན་མཛད་ཡི་གེ་ཧཱུྃ་གིས། ། རིམ་པ་བདུན་པོ་རྣམས་ནི་འགེམས་མ། །ཞེས་པ་སྟེ། ཞལ་རས་ཁྲོ་གཉེར་ཅན་དུ་མཛད་ཅིང་འཇིགས་པའི་ཧཱུྃ་སྒྲ་བཅས་ཕྱག་ཞབས་ཀྱི་མཐིལ་རྣམས་ས་གཞིའི་ངོས་ལ་བསྣུན་པས་ས་ཆེན་པོ་འདི་ཉིད་ཀྱི་འོག་ཏུ་ཐོག་ཕུབས་རིམ་པ་བདུན་བཞིན་གནས་པའི་མི་མ་ཡིན་གྱི་སྣོད་བཅུད་དག་དུམ་བུར་འཐོར་བར་མཛད་པའོ། ། ཚིགས་བཅད་བཅུ་བཞི་པ།
Chinese
第十四颂。 第十四颂。 第十四颂是：顶礼以手掌击打地面，以脚掌踩踏，面露忿怒皱纹，以（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，使七层次第皆屈服。意思是：面容显现忿怒的皱纹，伴随着令人恐惧的吽声，手掌和脚掌击打地面，使这大地之下的，如同七层屋顶般存在的非人众生的器情世间，都化为碎片。 第十四颂。
English
Verse Fourteen. Verse Fourteen. The fourteenth verse is: I prostrate to the one who strikes the ground with the palms of his hands, and stamps with his feet, makes a wrathful frown, and subdues the seven levels with the syllable (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum). This means: With a face showing wrathful wrinkles and accompanied by the terrifying sound of Hum, the palms of the hands and the soles of the feet strike the ground, causing the inanimate and animate world of non-human beings, which exist beneath this great earth like seven layers of roofing, to be scattered into fragments. Verse Fourteen.