Tibetan
ཚད་མས་བསྟོད་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ། ཚད་མས་བསྟོད་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ། གསུམ་པ་ཚད་མས་བསྟོད་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚད་མ་གྲུབ་པ་དགོས་པར་བསྟན། །རྗེས་དཔག་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཡོན་ཏན་ཚད་མེད་པ་མངའ་བ་ལས་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་བསྟོད་པའི་དགོས་པ་ཅི་ཞེ་ན། ཚད་མར་གྱུར་པ་དེ་ལྟ་བུའི་ཡོན་ཏན་གྱི་དངོས་པོས་སྟོན་པ་ལ་བསྟོད་པ་ནི་ཆོས་ཅན། དགོས་པ་ཡོད་དེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དེའི་བསྟན་པ་ཉིད་ལས་ནི་ཚད་མའི་རྣམ་བཞག་དེ་ཉིད་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི། ཕྱོགས་གླང་གིས་རང་དགར་བཞག་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་པའི་དོན་དུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་གསུང་རབ་ལས་མངོན་སུམ་ཚད་མར་གྲུབ་མོད་ཀྱི། རྗེས་དཔག་ཚད་མར་ཇི་ལྟར་གྲུབ་ཅེ་ན། སྟོན་པ་ཆོས་ཅན། རྗེས་དཔག་ཚད་མར་བཞེད་དེ། རྗེས་སུ་དཔག་པའང་ཚད་མ་ཡིན་པ་མ་བཟློག་ཅིང་། སྒྲ་བྱུང་སོགས་ཚད་མ་ཡིན་པ་བཟློག་པའི་ཕྱིར་དང་། མ་བཟློག་པར་མ་ཟད་ཅུང་ཟད་སྐྱེ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་འགག་པ་སྟེ་འཇིག་པའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་ནོ་ཞེས་པ་དང་། དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་དང་། །ཞེས་སོགས་རྣམ་པ་དུ་མར་ནི་རྗེས་དཔག་འདིའི་སྦྱོར་བའང་གསུང་བར་མཐོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁྱབ་སྟེ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གང་ཡིན་པའི་རྟགས་ནི་རྗེས་དཔག་གི་རྟེན་ཡིན་ལ། རྟགས་ཆོས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་དེ་ཡང་སྔར་གྱི་ངག་དེས་གསལ་བར་བཤད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་མི་རྟག་སོགས་ཀྱིས་གཏན་ཚིགས་སྐྱེ་ལྡན་སོགས་ལ་ཁྱབ་པ་ལ་ནི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི། ཚད་མ་རྣམ་འགྲེལ་གྱི་རྣམ་བཤད་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་འོད་ཟེར་ལས་ཚད་མ་གྲུབ་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ།། །། ཚད་མས་བསྟོད་པའི་དགོས་པ་བཤད་པ།
Chinese
以量赞叹之必要的解说。 以量赞叹之必要的解说。 第三，解说以量赞叹之必要，分二：显示成立量是必要的。以及后比量成立为量之理。第一，有人问：世尊具有无量功德，为何需要以量本身来赞叹呢？答：对已成为量者，以如是功德之事物来显示赞叹，是有必要的，因为从世尊的教法本身，就成立了量的论述，而不是陈那（Dignāga，约公元480-540年）随心所欲地安立的，为了知晓这个道理的缘故。第二，如果经典中现量已经成立，那么后比量如何成立为量呢？答：导师是后比量，因为后比量是量是不可否认的，并且遮止了声音等是量，不仅不可否认，而且凡是稍微具有生之自性的，都是灭，即具有坏灭之法性。以及“从烟而知火”等等，在多种情况下，也可见到此后比量的应用。普遍而言，凡是所证之法不存在就不会产生的性质的相，就是后比量的所依，并且相与法不存在就不会产生的关系，也由之前的言语清楚地阐述了，即为了显示所证之法无常等对理由生起等是周遍的缘故。第三，是《释量论》的释论《普贤光芒》中，成立量之品，即第二品的解释。
English
Explanation of the necessity of praising with valid cognition. Explanation of the necessity of praising with valid cognition. Third, explaining the necessity of praising with valid cognition, there are two parts: showing that establishing valid cognition is necessary, and the way in which subsequent inference is established as valid cognition. First, someone asks: Since the Bhagavan possesses immeasurable qualities, why is it necessary to praise with valid cognition itself? Answer: Praising the one who has become valid cognition by showing such qualities is necessary, because the system of valid cognition is established from the teachings of the Bhagavan himself, and not arbitrarily established by Dignāga (c. 480-540 CE), for the sake of knowing this reason. Second, if direct perception is established as valid cognition in the scriptures, how is subsequent inference established as valid cognition? Answer: The teacher is subsequent inference, because it is undeniable that subsequent inference is valid cognition, and it prevents sound, etc., from being valid cognition. Not only is it undeniable, but also whatever has a nature of slightly arising is all cessation, that is, has the nature of destruction. And "from smoke, one knows fire," etc., in many ways, the application of this subsequent inference is also seen to be taught. Generally, whatever sign has the characteristic of not arising without the object to be proven is the basis of subsequent inference, and the relationship of the sign not arising without the object, is also clearly explained by the previous words, that is, to show that the object to be proven, impermanence, etc., is pervasive to the reason, arising, etc. Third, is the explanation of the chapter on establishing valid cognition, that is, the second chapter, from the commentary on the Pramāṇavārttika, "Samantabhadra's Rays of Light."