Tibetan
གསུམ་གྱི་གྲངས་ངེས་རྒྱས་པར་བཤད། གསུམ་གྱི་གྲངས་ངེས་རྒྱས་པར་བཤད། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་གཞན་དུ་འདོད་པ་དགག ལྟར་སྣང་ཡང་དག་ཡིན་པ་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚོགས་པས་འབྱུང་རུང་དཔོག་པ་རང་བཞིན་ཡིན། རོ་ལས་གཟུགས་སོགས་དཔོག་པ་འབྲས་རྟགས་ཡིན་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྟགས་ཡང་དག་ལ་གསུམ་དུ་གྲངས་ངེས་ན་རྒྱུ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེ་རུང་དཔོག་པ་རྟགས་གསུམ་གྱི་ནང་དུ་ཇི་ལྟར་འདུ་ཞེ་ན། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གྲངས་ཚང་བ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་སྐྱེ་བར་རུང་བ་ཉིད་དུ་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཚོགས་གྲངས་ཚང་ཡིན་པ་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་འབྱུང་རུང་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་རྟགས་ཡང་དག་གང་ཞིག མྱུ་གུ་འབྱུང་རུང་དེ་ནི་ཁྱོད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བརྗོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མྱུ་གུ་འབྱུང་རུང་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་རྒྱུ་ལས་རྒྱུ་དོན་གཞན་ལ་ནི་མི་ལྟོས་པར་ཁྱོད་ཀྱི་ཉེར་ལེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། འོ་ན་རྒྱུ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་འབྱུང་ངེས་ཅིའི་ཕྱིར་དཔོག་པར་མི་བྱེད་ཅེ་ན། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་ཚོགས་ཚང་བ་ཙམ་མྱུ་གུའི་རྒྱུད་རྒྱུར་གྱུར་པ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཡིན་པ་དེ་རང་གི་ཆོས་ཅན་ལ་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་འབྱུང་ངེས་བསྒྲུབ་པ་ལ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་ནི་ཉིད་ཡིན་ཏེ་ཁྱོད་ཀྱིས་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་བསྐྱེད་པ་དེ་ཁྱོད་ཀྱི་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ནུས་པ་རྣམས་ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཕུལ་དུ་བྱུང་བར་འགྱུར་བ་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ་འགྱུར་བ་ལ་ལྟོས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། བར་འདིར་གེགས་བྱེད་པ་དག་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། འོ་ན་རྒྱུ་འབྲས་སུ་མ་གྱུར་པའི་རོའི་རྟགས་ལས་གཟུགས་སོགས་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་རྟགས་གསུམ་དུ་ཇི་ལྟར་འདུས་ཞེ་ན། བུ་རམ་གྱི་རོ་ད་ལྟར་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་དང་དངོས་རྒྱུ་ཚོགས་པ་གཅིག་ལ་རག་ལས་པའི་གཟུགས་དང་རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་གཞི་འགར་ཁྱོད་ཀྱི་རྟགས་ལས་རྟོགས་པ་དེ་འབྲས་རྟགས་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཁྱོད་གཞི་འགར་རང་གི་རྒྱུ་རོ་སྔ་མ་དེའི་ཆོས་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དངོས་སུ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་སྒོ་ནས་རང་དང་དུས་མཉམ་པའི་གཟུགས་ཤུགས་ལས་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དཔེར་ན་དུ་བ་དྲག་ཕྱུར་བས་རང་གི་རྒྱུ་མེས་བུད་ཤིང་གི་ཚ་བ་སྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དངོས་སུ་དཔག་པའི་སྒོ་ནས་རང་དང་ལྷན་ཅིག་འབྱུང་བའི་བུད་ཤིང་གི་འགྱུར་བ
Chinese
三之数量决定广说。 三之数量决定广说。 第二有二：破斥认为真实为他者，破斥显现为真实者。初者有二：以聚合能生推断为自性，从味推断色等为果之相。初者：若于正相决定为三，则以因聚合能生果推断，如何包括于三相之中？若以苗之因聚合圆满作为相，从而推断果苗能生，则苗之因聚合圆满是法，于某处成为能成立果苗能生之自性之理，彼是成立之正相，以苗能生是汝之自性之故，苗能生不观待汝之因，不待他因，从汝之近取所生之故。若尔，因聚合为何不推断果决定生耶？苗之因聚合圆满仅为苗之因，彼法，汝是彼自之法，于果苗决定生之成立上，周遍不定是汝，以汝生果苗，彼汝之成果之能力，与后后殊胜之转变相关联，以观待转变之故。有周遍，以于此间有能阻碍者之故。第二者：若尔，从非因果之味之相，推断色等之理，如何包括于三相之中？今有蔗糖之味是法，与汝及实因聚合一者所依之色与触等，于某处从汝之相所知者，是依于果之相，汝于某处，以推断自之因先前之味之法，今有能生色之能力，以成立之门，是与自同时之色力所成立之正相之故。譬如，浓烟以推断自之因火，木柴之热能生之能力，以真实推断之门，是与自一同生起之木柴之转变。
English
Detailed explanation of the determination of the number three. Detailed explanation of the determination of the number three. The second has two aspects: refuting the view that something is truly other, and refuting the appearance of something as truly existent. The first has two aspects: inferring the potential for arising from an aggregate is its nature, and inferring form, etc., from taste is a sign of the result. The first is: if the valid sign is determined to be threefold, then how is the inference of the potential for a result to arise from a collection of causes included within the three signs? If the complete collection of causes for a sprout is posited as a sign, from which it is inferred that the sprout can arise as a result, then the complete collection of causes for a sprout is the subject. In some instances, it is a reason of its own nature that establishes the potential for a sprout to arise as a result. That is a valid sign of establishment, because the potential for a sprout to arise is said to be your own nature, because the potential for a sprout to arise does not depend on your cause, does not depend on other causes, but arises from your own immediate cause. If so, why is it not inferred that the collection of causes necessarily produces a result? The mere complete collection of causes for a sprout that has become the cause of the sprout's lineage is the subject. That you are, as the subject of your own nature, is uncertainly pervasive in establishing the necessary arising of the sprout as a result, because your production of the sprout as a result is related to the increasingly excellent transformations of your resulting abilities, because it depends on transformation. There is pervasion, because there may be obstacles in the meantime. The second is: if so, how is the reasoning of inferring form, etc., from the sign of taste that is not a cause and effect included within the three signs? The current taste of molasses is the subject. That which is known in some instances from your sign, such as form and tangible objects that depend on you and the collection of substantial causes, relies on the sign of the result, because in some instances you actually infer the ability to produce the current form, which is the quality of your own prior taste as the cause, through the means of establishment, it is a valid sign established by the force of form simultaneous with yourself. For example, thick smoke, through actually inferring the ability of its cause, fire, to produce the heat of firewood, is the transformation of firewood arising together with itself.
Tibetan
་སྟེ་ཚ་བ་ལ་མི་འཁྲུལ་བ་བཞིན་ནོ། །དེས་ན་བུ་རམ་གྱི་རོ་ད་ལྟར་བ་ཆོས་ཅན། གཞི་འགར་འདས་པ་བུ་རམ་གྱི་རོ་སྔ་མས་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་དང་དུས་གཅིག་པ་བུ་རམ་གྱི་གཟུགས་ད་ལྟར་བ་རྣམས་རྟོགས་པ་སྟེ་སྒྲུབ་པའི་རྟགས་ཡང་དག་ཏུ་འགྱུར་ཏེ། བུ་རམ་གྱི་རོ་སྔ་མའི་ནུས་པ་འཇུག་པ་མེད་པར་ནི། ཁྱོད་མེད་ཅིང་རོ་སྔ་མ་དེ་ཉིད་རོ་ལས་གཞན་གཟུགས་ཀྱི་རྒྱུ་སྟེ་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྐྱེན་ཡིན་པ་དེ་ལྟར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རོའི་རྟགས་ལས་གཟུགས་སོགས་རྟོགས་པའི་བློ་དེ་ནི་ཆོས་ཅན། རང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འབྲས་བུའི་རྟགས་ལས་སྐྱེས་ཏེ། རང་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་འབྲས་རྟགས་ཀྱི་ཕན་གདགས་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྒྱུ་མ་ཚོགས་པས་འབྲས་བུ་དཔག་མི་ནུས། འབྲས་སྤྱིས་རྒྱུ་ཡི་ཁྱད་པར་དཔག་མི་ནུས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རྒྱུ་ཚོགས་པ་འབྲས་བུ་འབྱུང་རུང་སྒྲུབ་པ་རང་བཞིན་གྱི་རྟགས་ཡང་དག་ཡིན་ན་རྒྱུ་ཁ་ཡར་བས་འབྲས་བུ་སྒྲུབ་པ་ནི་གཏན་ཚིགས་གང་ཞིག་ཡིན་ཅེ་ན། མྱུ་གུའི་རྒྱུ་མ་ཚོགས་པ་ཁ་ཡར་བ་དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ལས་གཞི་གང་གི་སྟེང་དུ་ཡང་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་ནི་འབྱུང་བར་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟགས་གང་ཡིན་པ་དེ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བ་ཙམ་ཡིན་ཡང་ལྷག་མ་དང་ལྡན་པ་སྟེ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་ཏེ། ཁྱོད་འབྲས་བུ་མྱུ་གུ་དེ་བསྐྱེད་པའི་ནུས་པ་མེད་ཅིང་དེ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཆོས་ཅན་གྱི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་རྒྱལ་དཔོག་པས་ཆགས་སོགས་ཀྱི་རྒྱུ་མ་ཚོགས་པ་ལུས་དང་། དབང་པོ་དང་། བློ་ལ་སོགས་རྟགས་སུ་བཀོད་ནས་སྐྱེས་བུ་ལ་འབྲས་བུ་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པར་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟགས་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། རོ་ལས་གཟུགས་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་འབྲས་རྟགས་ཡིན་ན་འབྲས་བུའི་སྤྱིས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་དཔོག་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་རྟགས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱལ་དཔོག་པ་ལ་སོགས་པས་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མ་མཐོང་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཙམ་གྱིས་གཏན་ཚིགས་ཡང་དག་ཏུ་ཤེས་པ་སྟེ་བཟུང་བའི་འབྲས་བུའི་སྤྱི་དུ་ཙམ་མཐོང་བ་སྟེ་རྟགས་སུ་བཀོད་པ་ལས་གཞི་འགར་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་རྩྭ་སོགས་མེ་ལ་སོགས་པ་རྗེས་སུ་དཔོག་པའི་རྟགས་དེ་ཆོས་ཅན། ཚད་མ་ལྟར་སྣང་བ་སྟེ་ཁྱབ་པ་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། རྟགས་སུ་གཟུང་བྱ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་མི་ཁེགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དཔེར་ན་བརྗོད་འདོད་སྤྱིའི་འབྲས་བུ་ཚིག་ལས་རྒྱུའི་ཁྱད་པར་
Chinese
就像不会把热误认为冷一样。因此，现在的红糖味道，是具有某种性质的事物。在某个基础上，过去的红糖味道，与产生现在红糖形状的能力同时，能够理解现在红糖形状的那些，就变成了正确的证明之相。如果没有过去红糖味道的能力介入，你就不存在，而且过去的味道本身，是味道之外的形状之因，也就是共同作用的条件，就是这样，因此。因此，从味道之相来理解形状等的智慧，是具有某种性质的事物。是从作为自己之因的果之相中产生的，因为是作为自己之因的果之相的帮助对象。第二部分分为两点：不集合原因就无法推测结果；无法通过结果的总体来推测原因的差别。第一点是：如果集合原因，结果可以产生，是证明自性的正确之相，那么仅仅通过原因的集合来证明结果，是什么样的论证呢？幼苗的原因集合，是具有某种性质的事物。从你那里，在任何基础上，幼苗这个结果，是推测产生的任何相，即使仅仅是在不一致方面没有看到，也是具有剩余的，也就是不确定的论证。因为你没有产生幼苗这个结果的能力，而且那是证明方的具有某种性质的事物的论证。例如，通过国王的推测，将贪欲等的原因集合，身体、感官和智慧等作为相，从而推测出人有贪欲等结果的相一样。第二点是：如果从味道来推测形状的论证是果之相，那么通过结果的总体来推测原因的差别的论证是什么相呢？例如，国王的推测等，仅仅通过在不一致方面没有看到的理由，就认为是正确的论证，也就是抓住的结果的总体，看到多少，也就是作为相来安排，从而在某个基础上，推测原因的差别，草等，火等，那个相，是具有某种性质的事物。是相似的量，也就是不确定的。因为作为相来抓住的事物，是不与不一致方面相违背的论证。例如，从表达意愿的总体结果，词语中推测原因的差别
English
Just as one would not mistake heat for cold. Therefore, the current taste of brown sugar is something that has a certain nature. On some basis, the past taste of brown sugar, simultaneous with the ability to produce the current shape of brown sugar, those who can understand the current shape of brown sugar, become the correct sign of proof. If the ability of the past taste of brown sugar does not intervene, you would not exist, and the past taste itself is the cause of shape other than taste, that is, the condition of acting together, that is how it is, therefore. Therefore, the wisdom of understanding shapes etc. from the sign of taste is something that has a certain nature. It is born from the sign of the fruit that is the cause of oneself, because it is the object of help of the sign of the fruit that is the cause of oneself. The second part is divided into two points: one cannot infer the result without collecting the causes; one cannot infer the difference of the cause through the generality of the result. The first point is: if collecting the causes, the result can arise, is the correct sign of proving self-nature, then what kind of argument is it to prove the result only through the collection of causes? The collection of causes of the sprout is something that has a certain nature. From you, on any basis, the result of the sprout, is any sign that infers the arising, even if it is only not seen in the inconsistent aspect, it is still incomplete, that is, an uncertain argument. Because you do not have the ability to produce the result of the sprout, and that is the argument of something that has a certain nature on the side of proof. For example, through the inference of the king, the collection of causes of desire etc., the body, senses and wisdom etc. are arranged as signs, thereby inferring that a person has the result of desire etc., like the sign. The second point is: if the argument of inferring shape from taste is the sign of the fruit, then what sign is the argument of inferring the difference of the cause through the generality of the result? For example, the inference of the king etc., only through the reason of not seeing in the inconsistent aspect, is considered a correct argument, that is, the generality of the grasped result, how much is seen, that is, arranged as a sign, thereby inferring the difference of the cause on some basis, grass etc., fire etc., that sign is something that has a certain nature. It is a similar measure, that is, uncertain. Because the thing to be grasped as a sign is an argument that does not contradict the inconsistent aspect. For example, from the general result of the desire to express, the difference of the cause is inferred from the words
Tibetan
ཆགས་པ་ཅན་དང་ལ་སོགས་པ་ཞེ་སྡང་ཅན་སྒྲུབ་པ་བཞིན་ནོ། ། གསུམ་གྱི་གྲངས་ངེས་རྒྱས་པར་བཤད།
Chinese
如同修习贪欲者和嗔恨者等一样。 详细阐述三之定数。
English
It is like practicing for those with attachment and those with hatred, and so on. The definite number of three is explained in detail.