Tibetan
རྟགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན། རྟགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན། གཉིས་པ་ལ་གཉིས་ཏེ། རྟགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན། དེ་ཉིད་རིམ་བཞིན་རྒྱས་པར་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ནི། མདོར། རྗེས་དཔག་རྣམ་གཉིས་རང་དོན་ནི། །ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ལས་དོན་མཐོང་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་པའི་རྗེས་དཔག་གི་རྟེན་ཚུལ་གསུམ་པའི་རྟགས་དེ་ཇི་ལྟ་བུ། དེ་ལ་གྲངས་དུར་ངེས། གོལ་ས་གང་ཞེ་ན། ཕྱོགས་བཏགས་པ་བ་ཤེས་འདོད་ཆོས་ཅན་གྱི་ཆོས་སུ་གྲུབ་ཅིང་། ཕྱོགས་བཏགས་པ་བ་དེའི་ཆར་སྒྲོ་བཏགས་པའི་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་ཀྱིས་རྟགས་ལ་ཁྱབ་པའི་རྗེས་འགྲོ་དང་། དེས་འཕངས་པའི་ལྡོག་པ་ཚང་བ་ཡི་གཏན་ཚིགས་དེ་ཆོས་ཅན། རྗེས་དཔག་གི་རྟེན་ཡིན་ཏེ། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཚུལ་གསུམ་ཚང་བའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་འབྲས་རང་མ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་རྣམ་པ་གསུམ་ཉིད་དུ་གྲངས་ངེས་ཏེ། ཕྱོགས་ཆོས་གྲུབ་ཅིང་བསྒྲུབ་བྱའི་ཆོས་དང་མེད་ན་མི་འབྱུང་བའི་འབྲེལ་པ་ངེས་པའི་གཏན་ཚིགས་དེ་ལ་གསུམ་ཁོ་ནར་གྲངས་ངེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱོགས་ཆོས་ཞེས་པའི་ཕྱོགས་ལས་འཕྲོས་ནས་ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་ལ་ཕྱོགས་ཀྱི་མིང་གིས་འདོགས་པའི་ཆོས་གསུམ་དང་། ཆོས་ལས་འཕྲོས་ནས་རྟགས་སུ་དགོད་བྱ་མཐུན་ཕྱོགས་ལ་རྗེས་སུ་མི་འགྲོ་བར་ཐལ་བའི་རྩོད་པ་སྤོང་བ་གཉིས་འབྱུང་བ་ལས་རྣམ་འགྲེལ་དུ་འདིའི་རང་འགྲེལ་ལས་དང་པོ་དང་། གཞན་དོན་ལེའུར་ཕྱི་མ་འབྱུང་ལ། རྣམ་ངེས་ལས་དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་འབྱུང་བ་ནི་གཉིས་ཀ་ཡང་ཕྱོགས་ཆོས་ཀྱི་དོན་ངེས་པ་ལ་མི་དགོས་ཁ་མེད་དུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་དོན་ནོ། །གཏན་ཚིགས་ལྟར་སྣང་ནི་མེད་ན་མི་འབྱུང་ངེས་པ་དེ་ལས་གཞན་ཏེ་མ་གྲུབ་རྟགས་ལ་ཕྱོགས་ཆོས་མ་གྲུབ་པས་མེད་ན་མི་འབྱུང་བ་བརྩི་བའི་གཞི་མེད་ཅིང་འགལ་བ་དང་མ་ངེས་པའི་རྟགས་ལ་མེད་ན་མི་འབྱུང་མ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱིས་སྐྱོན་ཅན་དུ་སོང་བའི་ཕྱིར་རོ། ། རྟགས་ཀྱི་རྣམ་གཞག་བསྡུས་ཏེ་བསྟན།
Chinese
论式之分类简略示。 论式之分类简略示。 第二有二：论式之分类简略示，以及依次详细阐述之。初者，颂曰：自义现量二，由三相之论式而见义。（藏文：རྗེས་དཔག་རྣམ་གཉིས་རང་དོན་ནི། །ཚུལ་གསུམ་རྟགས་ལས་དོན་མཐོང་ཡིན། །）如是所说之后，推论之所依，具三相之论式为何？其数量如何确定？错谬之处为何？若谓，于所立之法，于所知之法性中成立，且于彼所立之法之范畴内，以假立之所立之法遍及论式之后随，以及由此所引申之反面周遍之理，彼即是法性。是推论之所依，因其是具三相之理故。具三相之理，其数量确定为果、自性、不可得之三种论式。因于法性成立，且与所立之法具有无则不生之关联确定之理，其数量确定为仅有三种之故。所谓法性，由法性引申，以法之名称施加于法与有法之三种法，以及由法引申，对于应作为论式之同品，不应成为太过宽泛之争论之驳斥，此二者出现。于《释量论》中，于此之自释中为前者，于为他义品中为后者。于《定量论》中，与之相反而出现，然二者亦皆为必须无疑了知法性之义之必要。似是而非之理，异于无则不生之确定，因于未成立之论式，由于法性未成立，故无有可资衡量无则不生之基础，且于相违与不定之论式，以无则不生之不定性本身即已成为过失之故。 论式之分类简略示。
English
A concise presentation of the classification of signs. A concise presentation of the classification of signs. Secondly, there are two: a concise presentation of the classification of signs, and a gradual detailed explanation of the same. The first is: In brief: "The two types of inference for oneself, meaning is seen from the sign with three aspects." As it is said, what is the basis of inference, the sign with three aspects? How is its number determined? What are the pitfalls? If it is said that it is established as a property of the subject that one wishes to know, and that the sign is pervaded by the property to be proven, which is hypothetically established within the category of that subject, and that the complete negation implied by this is the reason, then that is the subject. It is the basis of inference, because it is a reason that possesses the three aspects. The reason that possesses the three aspects is definitely limited to the three types of reasons: effect, nature, and non-observation. Because the reason is established as a property of the subject, and the relationship of non-arising without it is definitely related to the property to be proven, its number is definitely limited to only three. The term "property of the subject" gives rise to three dharmas, which are derived from the subject and named after the subject, and two refutations of arguments that would be too broad by not following the similar instances that should be posited as signs. In the Commentary on Valid Cognition, the first appears in its own commentary, and the latter appears in the chapter on benefiting others. In the Compendium of Valid Cognition, the opposite appears, but both are necessary to understand the meaning of the property of the subject without any doubt. An apparent reason is different from the certainty of non-arising without it, because in an unestablished sign, since the property of the subject is not established, there is no basis for considering non-arising without it, and in contradictory and uncertain signs, the very uncertainty of non-arising without it becomes a fault. A concise presentation of the classification of signs.