Tibetan
སྒྱུར་བྱེད་དམ་པའི་ཀླད་ཀྱི་དོན། སྒྱུར་བྱེད་དམ་པའི་ཀླད་ཀྱི་དོན། དང་པོ་ལ་གཉིས་ཏེ། མཚན་གྱི་དོན་དང་། འགྱུར་གྱི་ཕྱག་གོ །དང་པོ་ལ་བཞི་ལས། དང་པོ་མཚན་བསྒྱུར་བ་ནི་རྒྱ་གར་ན་སྐད་རིགས་ཆེན་པོ་བཞི་ཡོད་པ་ལས། སཾ་སྐྲྀ་ཏའི་སྐད་དུ་པྲ་མཱ་ཎ་ནི། བོད་སྐད་དུ་ཚད་མ། བཱ་ར་ཏི་ཀ་ནི་རྣམ་འགྲེལ། ཀཱ་རི་ཀ་ནི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའོ། །གཉིས་པ་མཚན་བཤད་པ་ནི། ཚད་མ་ནི་བརྗོད་བྱ་ཚད་མ་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་དང་། རྗོད་བྱེད་ཚད་མ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་གཉིས་ལས། འདིར་དངོས་སུ་ཕྱི་མ་ལ་འཇུག་ཅིང་དོན་གྱིས་སྔ་མ་ལ་ཡང་འཇུག་སྟེ། དངོས་སུ་ཀུན་ལས་བཏུས་བཤད་པས་ཡང་དག་པའི་ཤེས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྟོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་འགྲེལ་པས་ན་རྣམ་འགྲེལ། རྗེས་སུ་བསྔགས་པའི་སྡེབ་སྦྱོར་དུ་ཡོད་པས་ན་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པའོ། །གསུམ་པ་མཚན་འདོགས་པའི་རྒྱུ་མཚན་ནི། ཚད་མ་ནི་བརྗོད་བྱ་དང་། རྣམ་འགྲེལ་ནི་བྱེད་ལས་དང་། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ནི་རྗོད་བྱེད་ལས་བཏགས་པའོ། །བཞི་པ་མཚན་བཏགས་པའི་དགོས་པ་ནི། རྒྱ་སྐད་སྨོས་པའི་དགོས་པ་གཉིས། བོད་སྐད་སྨོས་པའི་དགོས་པ་གཉིས། གཉིས་ཀ་སྨོས་པའི་དགོས་པ་གཉིས་རྣམས་ནི་བསྟན་བཅོས་སྤྱི་ལྟར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ་ཞེས་པ་སྟེ། ལོ་པཎ་བཀའ་བཅད་ལྟར་ན་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་དུ་གཏོགས་པར་ཤེས་པའི་ཆེད་ཡིན་ཏེ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལས་དོན་དམ་པའི་ཆོས་མངོན་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། འདིས་ཀྱང་མདོ་སེམས་གཉིས་ཀའི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ལྟ་བ་གཏན་ལ་འབེབས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཆར་གྱི་སྤྱིའི་དགོངས་པ་འགྲེལ་བ་ལྟར་ན། ལོ་ཙྪ་བས་རང་གི་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་སྟེ་དགོས་པ་ནི་འགྱུར་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཆེད་ཡིན་ནོ། ། སྒྱུར་བྱེད་དམ་པའི་ཀླད་ཀྱི་དོན།
Chinese
翻译者殊胜之开篇义。 翻译者殊胜之开篇义。 第一部分分为两点：名称之义和翻译之礼敬。第一部分有四点，第一点是翻译名称，印度有四大语言，其中，梵语为Pramana（梵文天城体：प्रमाण，梵文罗马拟音：pramāṇa，汉语字面意思：量），藏语为“ཚད་མ།（量）”，Varatika（梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）为“རྣམ་འགྲེལ།（释论）”，Karika（梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）为“ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ།（略义）”。第二点是解释名称，量是指所诠释的量，即正确的知识，以及能诠释的量，即《集量论》。此处主要指后者，但也包含前者，因为通过解释《集量论》，可以轻易地理解正确的知识。详细解释它，所以是“释论”。因为它存在于后续赞颂的组合中，所以是“略义”。第三点是命名原因，量是从所诠释命名的，释论是从作用命名的，略义是从能诠释命名的。第四点是命名的必要，说梵语的必要有两个，说藏语的必要有两个，两者都说的必要有两个，这些都按照一般论典的说法来解释。第二部分是：向圣妙吉祥童子顶礼。按照译师的判决，这是为了了解它属于阿毗达磨藏，如《根本慧论》中所说，将胜义谛的法安立为阿毗达磨。同样，这也确定了显宗和密宗两种见解的本质。如果说这解释了三藏共同的意图，那么译师是为了自己所喜爱的本尊而礼敬，目的是为了翻译圆满。
English
The meaning of the translator's excellent introduction. The meaning of the translator's excellent introduction. The first part has two points: the meaning of the name and the translator's prostration. The first part has four points. The first point is the translation of the name. There are four major languages in India. In Sanskrit, Pramana (प्रमाण, pramāṇa, Measure) is translated as "ཚད་མ། (Measure)" in Tibetan, Varatika (, , ) is translated as "རྣམ་འགྲེལ། (Commentary)", and Karika (, , ) is translated as "ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ། (Summary)". The second point is the explanation of the name. "Measure" refers to the object to be explained, which is correct knowledge, and the means of explanation, which is the Compendium of Valid Cognition. Here, it mainly refers to the latter, but it also includes the former, because by explaining the Compendium of Valid Cognition, one can easily understand correct knowledge. Because it is explained in detail, it is a "Commentary." Because it exists in a subsequent praised composition, it is a "Summary." The third point is the reason for naming. "Measure" is named from the object to be explained, "Commentary" is named from the function, and "Summary" is named from the means of explanation. The fourth point is the necessity of naming. There are two necessities for speaking Sanskrit, two necessities for speaking Tibetan, and two necessities for speaking both. These are explained according to the general treatises. The second part is: Homage to the noble Manjushri Kumara. According to the translator's judgment, this is to know that it belongs to the Abhidharma Pitaka, as it is said in the Root Wisdom, establishing the Dharma of ultimate truth as Abhidharma. Similarly, this also establishes the nature of the views of both Sutra and Tantra. If it is said that this explains the common intention of the three baskets, then the translator pays homage to his own chosen deity, the purpose is for the completion of the translation. The meaning of the translator's excellent introduction.