Tibetan
ཐུགས་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་དག་པ་ལྟར་རང་སེམས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་རང་གཞན་དང་གློ་བུར་རྣམ་པར་དག་པའི་འོད་གསལ་བར་ཁོང་དུ་ཆུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཚེ་རང་གི་སེམས་ལས་བླ་མ་གཞན་དུ་བཙལ་མི་དགོས་པར་རང་སེམས་བླ་མ་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་ཤར་བ་ཞེས་འབྱུང་ལ་དེ་ལྟའི་རྟོགས་པ་སྐྱེས་པ་ན་འདི་ལྟའི་རྟོགས་པ་བཀའ་དྲིན་དུ་སྩལ་བའི་དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པ་འདི་ལས་ཐུགས་རྗེ་ཆེ་བ་སངས་རྒྱས་ཙམ་ལ་མི་འབྱུང་སྙམ་ནས། མཁའ་ཁྱབ་ཀྱི་སངས་རྒྱས་མཆིས་སོ་ཅོག་གིས་ཀྱང་འགྲན་དུ་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་སྙིང་ཐག་པ་ནས་ཤེས་པའི་བཅོས་མིན་གྱི་མོས་གུས་སྐྱེ་ལ། མོས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་བསག་སྦྱང་རྫོགས་ཕུལ་ཆེ་བས་དུས་སྐད་ཅིག་ཙམ་དུའང་ས་ལམ་མང་པོ་བཟླུམས་ནས་རང་སེམས་སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་འགྱུར་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ལྟར་དུས་སྐད་ཅིག་ལ་སྒྲིབ་པ་དཔག་མེད་འདག་པའི་མོས་གུས་ལ་དུས་མཐའི་མོས་གུས་ཞེས་བཀའ་བརྒྱུད་འདི་ལ་གྲགས་པས། མགོན་པོ་འབྲི་ཁུང་པའི་ཞལ་ནས། རྒྱུད་ལས་བྱུང་བའི། བླ་མའི་དུས་ཐབས་བསྟན་པ་དང༌། །བདག་གི་བསོད་ནམས་ལས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་འདོན་དགོས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཕྲ་ཞིང་ཕྲ་བ་རྣམས་ཀྱང་ཇེ་དག་ཇེ་དག་ལ་འགྱུར་བའི་ཆེད་དུ་ད་དུང་དུས་མཐའི་མོས་གུས་དེ་ཉིད་ལ་ངར་ཕྱུང་སྟེ། དེའི་ངང་ལ་འཁོར་འདས་ཀྱིས་སྤྲོས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་བསླད་པར་མཉམ་པར་གཞག་གོ །དེ་ལྟར་མཉམ་པར་གཞག་པའི་མོས་གུས་དེ་ཉིད་བསོད་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དང་རབ་ཕུལ་ཡིན་ལ། མོས་གུས་དེ་ཉིད་སྤྲོས་མཐའ་གང་གིས་ཀྱང་མ་བཅོས་པར་བཞག་པ་དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཙོ་བོ་དང་རབ་ཕུལ་ཡིན་པས་དེ་ལྟའི་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་བསགས་པ་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྐད་ཅིག་རེ་རེར་ཡང་ཚོགས་པར་བྱེད་པའི་ཟབ་གསང་གི་ལམ་གྱི་མཐུས་རང་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་པའི་སྐུ་གཉིས་མངོན་དུ་བྱེད་པ་ཡིན། ༤༠
Chinese
如同心性清净为法身一般，自心法身，了悟自他及突发性的清净光明。尔时，无需于自心外寻求上师，自心显现为殊胜上师法身，如是生起证悟之时，心想如此证悟乃是蒙受恩赐，胜过赐予此等证悟之具德上师之慈悲者，唯有佛陀。于是，从内心深处生起不做作的虔诚，了知遍布虚空的诸佛亦无法匹敌的佛陀之王，由于此虔诚积累、净除、圆满、殊胜，于刹那间亦可收摄诸多地道，从而使自心离戏法身得以显现。如是于刹那间，以消除无量业障之虔诚，在此噶举派中被称为终极虔诚。尊者直贡巴曾开示：『源于续部，上师之终极方便教导，当从我之福德中了知。』如是说。因此，为了使细微又细微的所知障亦能越发清净，更应精进于此终极虔诚，于此状态中，安住于不被轮涅戏论所染。如是安住之虔诚，乃一切福德之首要与殊胜，此虔诚不为任何戏论所动摇而安住，乃一切智慧之首要与殊胜，因此，以如此二资粮之积累双运，于每一个刹那亦能积聚，以甚深秘密道之力，显现成办自他利益之二身。 40
English
Just as the mind is pure as the Dharmakaya, realize that one's own mind, the Dharmakaya, is the clear light that is pure of self, others, and sudden occurrences. At that time, there is no need to seek a guru outside of one's own mind; it is said that one's own mind arises as the sacred guru, the Dharmakaya. When such realization arises, one thinks that such realization is a blessing, and that there is no greater compassion than that of the glorious and sacred guru who bestows such realization, only the Buddhas. Then, from the depths of one's heart, unfeigned devotion arises, knowing that even all the Buddhas pervading the sky cannot compete with the king of Buddhas. Because that devotion greatly accumulates merit, purifies obscurations, perfects qualities, and excels in every way, in a single moment, one can condense many bhumis and paths, and thus make one's own mind, the Dharmakaya free from elaboration, manifest. Thus, in this Kagyu lineage, the devotion that eliminates immeasurable obscurations in a single moment is known as ultimate devotion. As Kyobpa Jigten Sumgön said: "The ultimate means of the guru, which arises from the tantra, should be known from my merit." Thus, he said. Therefore, in order to make even the subtlest obscurations of knowledge become increasingly pure, one should still exert oneself in that ultimate devotion, and in that state, remain without being defiled by any elaborations of samsara and nirvana. Such devotion of remaining in equipoise is the chief and most excellent of all accumulations of merit, and that devotion, remaining without being altered by any extreme of elaboration, is the chief and most excellent of all accumulations of wisdom. Therefore, by the power of the profound and secret path that accumulates such a union of the two accumulations, even in each moment, one manifests the two kayas that accomplish the benefit of oneself and others. 40