Tibetan
།རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་ཐུགས་ཏིག་ལས་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དཔེ་དོན་དུ་མས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་ཐུགས་ཏིག་ལས་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དཔེ་དོན་དུ་མས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །། ༈ ཆོས་ཀུན་བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་རང་ཤར་བས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་དགོངས་པ་གཅིག་ཏུ་འདྲེས། །སྟོང་གསལ་སྤྲོས་བྲལ་དམིགས་མེད་ནམ་མཁའ་བཞིན། །སེམས་ཉིད་རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་མཚན་མ་བྲལ། །ཆོས་སྐུའི་སྙིང་པོ་ལྷུན་གྲུབ་སྤྲོས་བྲལ་ངང༌། །འཆར་ཚུལ་མ་འགགས་ཆུ་ནང་ཟླ་གཟུགས་བཞིན། །སྣ་ཚོགས་ཤར་ཡང་དོན་ལ་མ་གྲུབ་པས། །ཆོས་སྐུར་ལ་བཟླ་མེད་མཉམ་ནམ་མཁའ་བཞིན། །ཕྱོགས་ཡན་ཀ་ནས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་དང༌། །སྔ་ཕྱི་ངེས་མེད་ཡེ་ནས་མཉམ་པ་ཉིད། །ངང་གིས་འོད་གསལ་ཉི་མའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན། །སྒྲིབ་མེད་ཟང་ཐལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངང༌། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་སྐུ་གསུམ་གྱིས། །ཡོངས་གྲགས་འཁོར་འདས་ཀུན་ལ་གཅིག་ཏུ་ཁྱབ། །དེ་ལས་སྣང་སྲིད་མེ་ལོང་གཟུགས་བརྙན་བཞིན། །འཆར་གཞི་མ་འགགས་སྣ་ཚོགས་སྣང་བར་ཤར། །འོད་ལྔ་ནང་གསལ་ཤེལ་གྱི་གོང་བུ་བཞིན། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་རྐྱེན་གྱིས་འཁོར་འདས་སྣང༌། །སེམས་ཉིད་རྣམ་དག་སྣང་བ་ལྷུན་གྱིས་རྫོགས། །རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་སྟོང་བའི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ། །སྐྱེ་འགགས་གནས་གསུམ་སྣང་བའི་དུས་ཉིད་ནས། །ཅུང་ཟད་མ་གྲུབ་མེད་སྣང་སྟོང་བའི་གཟུགས། །རིག་རྩལ་སྣ་ཚོགས་འཁོར་འདས་ཅི་ཤར་ཡང༌། །རྟེན་འབྲེལ་ཐ་སྙད་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མིན། །སྒྱུ་མའི་རྨི་ལམ་ཇི་བཞིན་ཤེས་པར་གྱིས། །ཡེ་ནས་འཁོར་འདས་ཀུན་ཀྱང་རིག་པའི་གཤིས། །ཡོད་མེད་གང་དུ་མ་གྲུབ་ཆོས་དབྱིངས་དང༌། །ཀུན་ཁྱབ་ཡབ་དང་ཀུན་བསྐྱེད་ཡུམ་གྱི་དབྱིངས། །བཏང་བཞག་ཏིང་འཛིན་དམིགས་མེད་ལུང་ཆེན་གནས། །ལྷུན་གྲུབ་ཁྱབ་བདལ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པའི་ཀློང༌། །སྐྱེ་མེད་འགགས་མེད་ཐིག་ལེ་གཅིག་ཏུ་ཟླུམ། །ཀུན་ལ་འདུ་འབྲལ་མེད་ཀྱང་སྐལ་བཟང་གིས། །སོ་སོར་རང་གི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ནའི་ཡུལ། །བསམ་བརྗོད་ཡུལ་ལས་འདས་ཕྱིར་ཤེས་བྱ་མིན། །སྨྲ་རྣམས་འཁྲུལ་ཞིང་ཐོག་ཕེབས་རང་རིག་ཡུལ། །འཕོ་འགྱུར་བྲལ་བའི་རིག་པ་སོར་གནས་ལ། །བྱིང་རྒོད་རྣམ་རྟོག་ཅི་བྱུང་རོལ་བའི་རྩལ། །གོལ་སྒྲིབ་ཡུལ་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཆེན་པོ་ནི། །གསེར་གླིང་ཡུལ་ཕྱིན་ས་རྡོ་མི་རྙེད་བཞིན། །དེས་ན་ཁམས་གསུམ་རིགས་དྲུག་ཅི་སྣང་ཡང༌། །ཡེ་ནས་རང་ཤར་ཞིང་ཁམས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས། །རང་བཞི
Chinese
《大圆满·文殊心滴》之基法性以多种譬喻阐释之品第三。 《大圆满·文殊心滴》之基法性以多种譬喻阐释之品第三。 诸法皆从菩提心自生， 诸佛之意融为一体。 如虚空般空明离戏无执， 心性自生智慧无相。 法身之精要任运成就离戏之状态， 显现之方式无有阻碍如水中月影。 虽显现种种然实无成， 于法身中无有可得等同虚空。 从原始清净之法性， 无有先后本自平等之体性。 如太阳之轮自然光明， 无有遮蔽通彻菩提心之状态。 本体自性大悲三身， 周遍于世俗涅槃一切。 从此显现如镜中影像之轮涅， 显现之基无有阻碍显现种种。 如五光内明之水晶球， 证悟与未证悟因缘而显现轮涅。 心性清净显现任运圆满， 名为具足一切胜妙之空性界。 从生灭住三者显现之时起， 稍微未成无有显现空性之相。 智慧之功用无论显现何种轮涅， 皆是缘起假名而已实无自性。 如幻化之梦境般了知。 本自轮涅一切皆是觉性之体性。 无论有无皆无成即是法界， 以及周遍之父与普生之母之界。 放下安住禅定无执广大之处， 任运成就周遍广大无有间断之界。 无生无灭于一明点中圆满， 虽于一切无有聚散然有缘者， 各自皆是自之智慧之境。 超离思言之境故非所知， 言说者迷乱如中雷击乃自明之境。 于无有迁变之觉性本然安住之上， 无论生起沉掉分别皆是游戏之妙用。 无有迷乱遮蔽之处任运成就大者， 如至金洲之地不得土石。 因此无论显现何种三界六道， 本自显现清净刹土金刚界。
English
The Third Chapter from The Great Perfection: The Quintessence of Manjushri's Mind, "The Basis, the Nature of Reality, Shown Through Various Examples." All phenomena arise spontaneously from bodhichitta, The intentions of all Buddhas merge into one. Like the sky, empty, clear, free from elaboration, without focus, The nature of mind is self-arisen wisdom, free from characteristics. The essence of the Dharmakaya is spontaneously accomplished, free from elaboration, The way it appears is unceasing, like the reflection of the moon in water. Although various things appear, they are not established in reality, In the Dharmakaya, there is nothing to grasp, like the sky. From the beginning, the nature of reality is pure, Without before or after, it is inherently equal. Like the center of the sun, naturally clear, Unobstructed, transparent, in the state of bodhichitta. Essence, nature, compassion, the three kayas, Completely pervade all of samsara and nirvana as one. From this, existence and phenomena appear like reflections in a mirror, The basis of appearance is unceasing, various appearances arise. Like a crystal ball with five lights shining within, Realization and non-realization cause the appearance of samsara and nirvana. The nature of mind is completely pure, appearances are spontaneously perfect, It is called the sphere of emptiness, possessing all perfections. From the very moment of the appearance of arising, ceasing, and abiding, It is slightly unestablished, the form of emptiness appearing as non-existent. Whatever arises in samsara and nirvana, the play of wisdom, Is merely dependent origination and terminology, without inherent existence. Understand it to be like a dream of illusion. From the beginning, all of samsara and nirvana is the nature of awareness. Whatever exists or does not exist is not established, it is the dharmadhatu, And the sphere of the all-pervading Father and the all-creating Mother. The state of letting go, abiding in meditation, without focus, in the great expanse, The spontaneously accomplished, all-pervading, uninterrupted space. Unborn, unceasing, complete in a single bindu, Although there is no gathering or scattering in all, for the fortunate, Each is the realm of their own wisdom alone. Transcending the realm of thought and expression, it is not an object of knowledge, Those who speak are confused, struck by lightning, it is the realm of self-awareness. Upon the unchanging, abiding awareness, Whatever sinking or rising thoughts arise are the play of its potential. The great spontaneously accomplished one, without straying or obscuration, Is like going to the golden island and not finding earth or stones. Therefore, whatever appears in the three realms and six classes of beings, Is inherently self-arisen, the pure realm, the vajra realm.
Tibetan
ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་སངས་རྒྱས་པས། །བཟང་ངན་བླང་དོར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བྲལ། །རྨོངས་པ་འགའ་ཞིག་ཐུན་སྦྱོར་མི་ཤེས་པར། །དག་པ་གཉིས་ལྡན་འཛིན་པ་ཤིན་ཏུ་འཁྲུལ། །གློ་བུར་དྲི་མའི་རྣམ་པ་ཡོངས་དག་ལས། །རྐྱེན་གྱི་སངས་རྒྱས་ལོགས་ནས་བཙལ་དུ་མེད། །རང་ངོ་ཤེས་ན་གོལ་སྒྲིབ་ཤུགས་ཀྱིས་ཆོད། །ལོགས་སུ་ལྟ་བསྒོམ་འཚོལ་རྣམས་རྨོངས་པ་འོ། །ཅི་སྣང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནས་མ་གཡོས་པས། །རང་བབས་གཉུག་མའི་ངང་ལས་མ་འཆོལ་ཅིག །ལྷུན་གྲུབ་ཡེ་ཤེས་ནོར་བུ་རིན་པོ་ཆེ། །འོད་གསལ་དྲི་མེད་འཁོར་འདས་ཡོངས་ལ་ཁྱབ། །ངོ་བོ་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་སྣང་བའི་ཆ། །འདོད་དགུ་འབྱུང་བའི་དཔལ་དུ་ཡེ་ནས་ལྡན། །མཐའ་བཞི་རྣམ་གྲོལ་རིག་པ་ཆོས་ཉིད་ཀློང༌། །སྣང་སྟོང་ཟིལ་གནོན་ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས། །དུས་གསུམ་མཉམ་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་འདུས་མ་བྱས། །རིག་པ་གཟུང་འཛིན་སྣང་སྟོང་བྲལ་བ་ཡི། །ཆོས་སྐུ་གདོད་ནས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པའི། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་མཁས་པས་རྟོགས་པར་བྱས། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་ཐུགས་ཏིག་ལས་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དཔེ་དོན་དུ་མས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་འཇམ་དཔལ་ཐུགས་ཏིག་ལས་གཞི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དཔེ་དོན་དུ་མས་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། །།
Chinese
证得大圆满而成佛，善恶取舍已离诸分别。有些愚者不解双运法，执持二种清净实为谬。从忽然而生之垢染清净中，无须向外寻觅因缘之佛。若识自性则过失遮障自消除，向外寻求观修皆是愚痴行。无论显现如何皆未离法界，莫从本然俱生之状态中散乱。任运成就之智慧如意宝，光明无垢遍布轮涅一切处。本体超越所缘境而显现分，本自具足成就所欲之光辉。解脱四边之觉性乃法性虚空，显空力压超越有无诸边际。三时平等法界无为而自成，觉性离能取所取显空之体性，法身本初即已现前证悟之，此自性唯智者方能如实证。
English
Having attained Buddhahood in the Great Perfection, one is free from discriminating between good and bad, acceptance and rejection. Some ignorant ones do not understand the union practice, and it is a great mistake to cling to the two purities. From the complete purification of adventitious stains, there is no need to seek a conditioned Buddha elsewhere. If you know your own nature, faults and obscurations will be eliminated by themselves. Looking, meditating, and searching elsewhere are all acts of ignorance. Since whatever appears does not move from the realm of Dharma, do not stray from the natural, innate state. The spontaneously accomplished wisdom is a wish-fulfilling jewel, its clear and stainless light pervades all of samsara and nirvana. Its essence transcends objects, and the aspect of appearance is inherently endowed with the glory of fulfilling all desires. The awareness that liberates from the four extremes is the space of Dharma-nature, the force of appearance and emptiness overwhelms and transcends the extremes of existence and non-existence. The equality of the three times is the unconditioned Dharma-realm, the nature of awareness free from grasping and the grasped, appearance and emptiness, the Dharmakaya is primordially and manifestly enlightened, this nature is realized by the wise as it is. This is the third chapter from the Great Perfection, the Heart Drop of Manjushri, which explains the nature of the ground, the nature of reality, through various examples and meanings.