Tibetan
གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་གསུམ་པ། འདུ་འཛི་ལ་སྐྱོ་བའི་གཏམ་ཏོག་གི་བློ་གྲོས། གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་གསུམ་པ། འདུ་འཛི་ལ་སྐྱོ་བའི་གཏམ་ཏོག་གི་བློ་གྲོས། འདུ་འཛི་ལ་སྐྱོ་བའི་གཏམ། ཏོག་གི་བློ་གྲོས་ཞེས་བྱ་བ། ཞི་བ་དམ་པའི་དབྱིངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདག་ཅག་གི་སྟོན་ཤཱཀ་ཐུབ་དེ། །གཙུག་ཏོར་སྤངས་ནས་སིནྡྷཱུའི་མཚོར། །འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་རྣམ་ཐར་ཅན། །སྙིང་གི་དབུས་ན་འདུ་འབྲལ་མེད། མི་ལུས་ཐོབ་བ་དགའ་ལགས་ཏེ། བྱིས་པའི་དུས་ན་བསམ་མེད་འབྱམས། ལང་ཚོའི་དུས་ན་འཁྲུལ་པས་བྲིད། །ངེས་འབྱུང་སྐྱེ་བ་ཕྱིས་ལ་ཁད། །བསྟན་ལ་ཞུགས་ཀྱང་ལས་མཐའ་ལོག །རྟགས་ཙམ་འཛིན་པའི་བཞུགས་གྲལ་ཆུད། །འཇིགས་སྐྱོབ་ལེགས་སྨོན་ཆོས་སུ་འཁྲུལ། ད་གཟོད་བསམ་ཚེ་སྐྱོ་བ་ལ། །དགེ་བའི་བཤེས་ཀྱིས་མ་ཟིན་པས། སྡེ་སྣོད་རྒྱ་མཚོའི་གཞུང་ལ་རྨོངས། ལྟར་སྣང་གདམས་ཕྲན་ཆོས་སུ་འཁྲུལ། ཀུན་མཁྱེན་མཇལ་བ་ཕྱིས་ལ་ཁད། གྲ་ས་འགྲིམ་པའི་སྒེག་ཆོས་ཀྱིས། །འཆམས་དབྱངས་རོལ་མོ་གཏོར་རྒྱག་དང༌། །གྲོང་ཆོག་རྙེད་འཚོལ་ཆགས་སྡང་ལ། བཙུན་པར་རློམ་པའི་འཁྲུལ་ལུགས་ཨང༌། ། རི་ཁྲོད་དབེན་པ་བརྟེན་ན་ཡང༌། །སྡིག་ཅན་རྣམས་ཀྱི་དཀོར་ལ་ཟོས། །ལོག་འཚོལ་ལྔ་ལ་བག་མེད་སྤྱད། །རང་རྒྱུད་རེངས་པ་མ་ཚོར་སྐྱོ། །ལོ་ཤས་མཚམས་ལ་བསྡད་པའི་དོན། །བླུན་པོའི་དད་པས་ཟོག་པོར་བཏང༌། །རང་རྒྱུད་ཐ་མལ་ཡིན་བཞིན་དུ། །བླ་ཚུགས་འཛིན་པ་ཡ་མཚན་གནས། །སྡོམ་པ་གསུམ་གྱི་གནང་བཀག་དང༌། །བསྐྱེད་རྫོགས་གནད་ལ་རྨོངས་བཞིན་དུ། །སྟོང་ལྟས་རྒྱུ་འབྲས་ཁྱད་དུ་གསད། །གྲུབ་ཐོབ་ལད་མོ་བྱེད་པ་མཚར། །སྟོང་ཉིད་རྟོགས་ན་སྙིང་རྗེ་མེད་མི་སྲིད། །སྙིང་རྗེ་ལྡན་ན་གཞན་དོན་ཤུགས་ལ་འོང༌། །དམིགས་པ་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་དམ་པའི་སེམས། །བདེན་པ་གཟིགས་པའི་གྲུབ་ཐོབ་ལས་གཞན་མེད། །སྟོན་པ་མཆོག་དང་རྒྱན་དྲུག་མཆོག་གཉིས་སོགས། །སྦྱངས་པའི་ཡོན་ཏན་བཅུ་གཉིས་ལྷུར་མཛད་ན། །བདག་ཅག་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་ཆོས་བརྒྱད་འདིར། །གཞན་དོན་རློམ་ཡང་རང་དོན་འབའ་ཞིག་ལགས། །སློབ་དཔོན་ཆེན་པོར་རྟ་དང་སྒ་འཁོར་མེད། །བཞུགས་གནས་དག་ཀྱང་བྲག་ཕུག་མཐོང་ཙ་ན། །དགོན་གནས་ལ་ཆགས་ཁྱིམ་དུ་འདུ་ཤེས་ནས། །གསེར་དངུལ་སྤེལ་བའི་མཆོད་རྟེན་དབང་ཆས་ཀྱང༌། །འབྱུང་པོར་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་རུ་ད་གདོད་མཐོང༌། །གཡོ་སྒྱུ་རྙེད་པ་བཙལ་བའི་གནོང་མེད་ཀྱང༌། ། གྲགས་སྐམ་ལ་བརྟེན་དཀོར་རྫས་འདུས་པ་རྣམས། །ཆུད་མི་འཛའ་བར་བགྱིད་པའི་ཆོ་ག་འདིས།
Chinese
语集第三十三品，厌离喧嚣之语，名为“朵之智慧”。 语集第三十三品，厌离喧嚣之语，名为“朵之智慧”。 厌离喧嚣之语，名为“朵之智慧”。顶礼寂静至尊之界。我等之导师释迦牟尼，舍弃顶髻而于印度海，具有转轮王之行迹，于心之中央永不分离。获得人身诚可喜，然童年之时无思绪而放纵，青春之时为错觉所迷惑，生起出离心已迟。入于教法然事业颠倒，仅持表相而混于僧众之列，将怖畏救护与良好祝愿误以为佛法，如今思及徒增忧伤。未被善知识所摄持，故于三藏之理茫然无知，将表面之诀窍误以为佛法，得见一切智者已迟。以僧院之矫饰之法，舞蹈歌唱乐器与抛掷，城镇仪轨寻觅财物与贪嗔，自诩为僧之错谬啊！ 若依寂静之山间，亦食罪人之财物，于五邪命放纵无度，未觉察自心僵化而悲伤。于静处安住数年之意义，被愚人之信心变为虚假。自心明明庸俗，却执持上师之姿态，真是怪事。于三律仪之开遮，以及生圆次第之要点茫然不知，却以空性之见解杀害因果，模仿成就者真是可笑。若证悟空性，则不可能没有慈悲，若具足慈悲，则利他自然而然产生。无所缘之菩提心，唯有证悟真谛之成就者方能拥有。导师至尊与六庄严二胜等，若能圆满十二种修习之功德，我等却于此世间八法中，虽自诩利他，实则唯为自利。大导师没有马和鞍车，居住之地亦仅为岩洞一隅，却贪恋寺庙，视之为家，甚至以金银交换之佛塔法器等，如今方知是堕入恶趣之因。虽无愧于以狡诈寻觅财富， 然依仗虚名而积聚之财物，以此不令其虚耗之仪轨，
English
Verse Collection, Chapter Thirty-three: A Talk on Disgust with Distractions, Called "Tok's Wisdom." Verse Collection, Chapter Thirty-three: A Talk on Disgust with Distractions, Called "Tok's Wisdom." A Talk on Disgust with Distractions, Called "Tok's Wisdom." Homage to the Realm of Perfect Peace. Our teacher, Shakyamuni, having abandoned his crown and in the Sindhū Sea (Indus River), possessing the conduct of a Universal Monarch, is inseparable in the center of my heart. It is wonderful to have obtained a human body, but in childhood, one is thoughtless and unrestrained; in youth, one is seduced by delusion. Generating renunciation is almost too late. Even having entered the teachings, the end of one's actions is reversed. One is included in the ranks of those who merely hold the signs (of a monk). One mistakes fear-protection and good wishes for Dharma. Now, when one thinks, one feels sorrow. Because one is not taken care of by a virtuous friend, one is ignorant of the meaning of the ocean of the Tripitaka. One mistakes superficial instructions for Dharma. Meeting the All-Knowing One is almost too late. With the coquettish Dharma of attending monasteries, dances, songs, musical instruments, and throwing (offerings), town rituals, seeking gain, attachment, and hatred, what a mistaken way of thinking to presume oneself a monk! Even if one relies on solitary mountain retreats, one consumes the wealth of sinful people. One recklessly engages in the five wrong livelihoods. One is saddened by not realizing that one's own mind is rigid. The meaning of staying in retreat for a few years is wasted by the faith of fools. While one's own mind is ordinary, it is amazing to hold the position of a lama. While being ignorant of the allowances and prohibitions of the three vows and the key points of the generation and completion stages, one kills cause and effect with the view of emptiness. It is strange to imitate accomplished ones. If one realizes emptiness, it is impossible not to have compassion. If one has compassion, then benefiting others will naturally arise. The supreme mind of enlightenment without an object is only possessed by accomplished ones who have seen the truth. The supreme teacher and the Six Ornaments and Two Supremes, etc., if they fully accomplish the twelve qualities of training, then we all, in these eight worldly dharmas, though claiming to benefit others, are only concerned with our own benefit. The great teacher did not have horses and saddles. Even the places where he stayed were just caves. But we are attached to monasteries, thinking of them as homes, and even the stupas and possessions exchanged for gold and silver are now seen as the cause of being born as spirits. Although there is no shame in seeking wealth through deception, those who accumulate wealth by relying on empty fame, with this ritual of not letting it go to waste,
Tibetan
།མཉམ་པར་བཞག་ལ་གནོད་པ་བྱས་ཀྱིས་དོགས། །བཀའ་དོན་མི་བསྒྲུབ་བཤད་ཀྱང་མི་གོ་བའི། །དཔོན་སློབ་ཟོལ་འགྲོགས་འཆད་ཉན་བྱེད་པ་ལས། །ཁ་འཛིན་ཆགས་སྡང་མེད་པའི་རི་སུལ་དུ། །རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་སྐྱོང་བ་མདུན་མའི་རྩེ། །ཕུང་པོ་ལྔ་དང་བྲལ་བའི་མཉམ་གཞག་ལ། །ཚོགས་བརྒྱད་དག་པའི་ལྷག་མཐོང་མ་ཤར་ན། །སེམས་གནས་ཐོབ་ཙམ་བྱིས་པ་ཉེར་སྤྱོད་དུ། །འདུག་པས་འཕགས་པའི་བདེན་པ་མ་རེ་ཨང༌། །སྒྲ་ཚད་ལ་སོགས་རིག་པའི་གནས་རྣམས་དང༌། །མདོ་རྒྱུད་རྒྱ་མཚོའི་དེ་ཉིད་མཐོང་ན་ཡང༌། །རང་སེམས་དེ་བཞིན་ཉིད་དབྱིངས་མ་རྟོགས་ན། །གཟུང་འཛིན་ཞགས་པས་པནྚི་ཏ་ཡང་འཆིང༌། །དེ་ཕྱིར་བདག་གིས་གསུང་རབ་ཟབ་མོའི་དོན། །ཅུང་ཟད་རྟོགས་ལ་ང་རྒྱལ་རང་མཐོང་དང༌། །ཁེངས་སེམས་རྡུལ་ཙམ་མཆི་བ་མ་ལགས་ཀྱང༌། །འདི་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་གཡེང་འཕེལ་བས་སྐྱོ། །མཆིམས་ཕུ་ནགས་ཀྱི་དུར་ཁྲོད་གནས་ཕན་ཆད། །དཀོར་དང་སློབ་མའི་འདུ་བ་བག་ལ་ཉལ། །གཉིད་ཀྱང་འོད་གསལ་ཆེན་པོར་ལ་བཟླ་ཡང༌། །བྱ་བ་ལས་ཀྱི་འཁོར་ལོས་ལས་རླུང་འཕེལ། ། དེ་ཡི་རྒྱུ་ཡང་རང་འདོད་བྲལ་བའི་ཚེ། །གཞན་དོན་སྤངས་ན་སྨོན་འཇུག་སེམས་ཉམས་ཤིང༌། །རིགས་ལྔའི་དམ་ཚིག་འདོར་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས། །རྒྱལ་དང་རྒྱལ་སྲས་རྣམས་ཀྱིས་བསྒྲགས་ན་ཡང༌། །ལམ་བདེན་ཐམས་ཅད་དྲང་དོན་ཚིག་ལ་རྟོན། །ངེས་དོན་དོན་ལ་རྟོན་དེར་མཉམ་གཞག་ན། །སེམས་ཅན་གདོད་ནས་མེད་པར་རྟོགས་གྱུར་པས། །འགྲོ་དོན་འཁོར་བ་དོང་སྤྲུགས་ཨེ་མ་ཧོ། །མཉམ་གཞག་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་རོ་གཅིག་ཀྱང༌། །རྗེས་སློབ་ལས་ཀྱི་རླུང་དང་ལྷན་ཅིག་པས། །ཕུང་པོ་ལྔ་ཡི་ཟག་པ་མ་ཟད་པར། །གཞན་དོན་བློ་ཡིས་མ་སྤངས་ཞར་གྱིས་འགྲུབ། །འཕགས་ལམ་ཡང་དག་དྲན་པ་མ་མཐོང་ན། །རྣམ་བྱང་དང་པོའི་དྲན་པ་ཉེར་བཞག་ཀྱང༌། །སློབ་པ་མིན་པའི་དོན་ལ་ཆེས་རིང་བར། །མཐོང་འདི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་བཀའ་དྲིན་ཡིན། །ཆོས་ཅན་སྟོང་པར་བལྟ་བའི་མཉམ་གཞག་དང༌། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཅན་གྱི་ལྷག་མཐོང་གཉིས། །འཛིན་སྟངས་བློ་ཡིས་ཟུང་དུ་འཇུག་ཟེར་ནས། །ཐལ་འགྱུར་དམ་བཅའ་གསར་བ་འཆོས་པ་མཚར། །ད་ནི་མི་སྒོམ་བསྒོམས་པས་ལས་རླུང་འཕར། །ད་ནི་མི་བྱེད་བྱས་པས་ཡིད་ཆོས་ལངས། །ཡིད་དང་ཆོས་ཀྱིས་བཟོས་པའི་གྲུབ་མཐའ་འདིས། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཞི་བའི་དབྱིངས་ལས་དཀྲོགས། ། བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡང༌། །ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་ཉེ་བར་ལེན་པའི་གཞི། །གཞན་ཕན་བསོད་ནམས་ཚོགས་ཀྱང་འདུ་འཛིའི་ཁོལ། །སློབ་མ་ཕལ་ཀྱང་བྱི
Chinese
恐怕在禅定中会受到损害。 既不执行教言，说也听不懂。 与虚伪的上师弟子交往，进行讲修， 不如在没有偏执爱憎的山谷中， 以前方山顶为榜样，守护解脱三门。 在脱离五蕴的禅定中， 如果八识清净的胜观没有生起， 仅仅获得住心，如同儿童的游戏， 这样安住，不要期望获得圣者的真谛啊！ 即使通达声明、因明等一切明处， 也现见经续如海的真如， 如果未证悟自心本然法界， 即使是班智达，也被能取所取之索束缚。 因此，我稍微领悟了甚深佛经的意义， 即使没有丝毫的傲慢自大和骄傲之心， 但依靠这些，散乱增多，令人悲伤。 自从住在青朴（mchims phu）森林的尸陀林以来， 供养和弟子的聚集都潜藏着。 即使睡眠也转为大光明， 但行为事业的轮转，使业风增长。 那样的原因，也是在脱离自私自利之时， 如果舍弃利他，则发愿和行持的心会衰退， 并且会违背五部的誓言， 虽然诸佛和佛子们如此宣说， 但所有道谛都依赖于不了义的言辞， 了义则依赖于意义，在那里进行禅定， 就能证悟众生本来不存在， 利益众生，从轮回中彻底解脱，唉玛吙！ 禅定与法界本体虽为一体， 但与后学者的业风相伴随， 在五蕴的烦恼未尽之前， 不以意识舍弃利他，自然而然地成就。 如果没有见到正确的圣道正念， 即使是最初的清净正念， 对于非所学之事，也会非常遥远， 见到这些，是圆满大法的恩德。 将有法视为空性的禅定， 以及唯识宗的胜观二者， 说用执着的意识来双运， 真是奇怪，竟然编造新的中观应成派宗义。 现在不修，修了反而增长业风， 现在不做，做了反而生起意念之法。 由意念和法所造作的这些宗派， 扰乱了无自性寂灭的法界。 如来藏自性本空， 也是执取五蕴的基础， 利他的福德资粮，也是世俗的奴隶， 一般的弟子也
English
I fear that meditation will be harmed. They neither carry out the teachings nor understand what is said. Rather than engaging in teaching and learning with hypocritical teachers and disciples, It is better to dwell in a mountain valley free from bias and attachment, Taking the summit of the mountain in front as an example, guarding the three doors of liberation. In the meditation that is free from the five aggregates, If the higher seeing of the eight consciousnesses purified does not arise, Merely gaining mental stability is like a child's game, Do not expect to attain the truth of the noble ones by abiding in this way! Even if you master all the fields of knowledge, such as grammar and logic, And see the truth of the ocean-like sutras and tantras, If you do not realize the essence of your own mind as it is, Even a pandita is bound by the noose of grasping and clinging. Therefore, I have slightly understood the meaning of the profound scriptures, Even though there is not a trace of arrogance, self-importance, or pride, But relying on these, distraction increases, which is sad. Ever since I have lived in the charnel ground of Chimphu (mchims phu) forest, The gatherings of offerings and disciples have been lurking. Even sleep is transformed into great luminosity, But the cycle of actions and deeds increases the winds of karma. The cause of that is also when one is free from selfishness, If one abandons benefiting others, the mind of aspiration and practice will decline, And one will break the vows of the five families, Although the Buddhas and Bodhisattvas proclaim this, All the truths of the path rely on provisional words, The definitive meaning relies on meaning, and meditating there, One will realize that sentient beings have never existed, Benefiting beings, completely liberating from samsara, Emaho! Although meditation and the essence of reality are one, But accompanied by the winds of karma of the followers, Before the defilements of the five aggregates are exhausted, Without abandoning benefiting others with the mind, it is naturally accomplished. If one does not see the correct noble path of mindfulness, Even the first pure mindfulness, For things that are not to be learned, it will be very far, Seeing these is the kindness of the Great Perfection. The meditation of seeing phenomena as empty, And the higher seeing of the Mind-Only school, Saying that they are united by the mind of clinging, It is strange to fabricate a new Prasangika Madhyamaka tenet. Now, not meditating, meditating only increases the winds of karma, Now, not doing, doing only raises the mind of dharma. These philosophical systems created by mind and dharma, Disturb the essence of peace, which is without inherent existence. The Sugata-garbha, the essence of self-nature, is also empty, Is also the basis for taking the five aggregates, The accumulation of meritorious deeds for the benefit of others is also a slave to worldliness, Even ordinary disciples