Tibetan
བཟོད་པ་འབྲིང་གི་དམིགས་རྣམ་ནི། བཟོད་པ་འབྲིང་གི་དམིགས་རྣམ་ནི། དེ་དག་སྐྱེ་མེད་ངེས་འབྱུང་མེད། །དག་དང་། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་གཉིས་ན། འབྱུང་བ་ཡང་མི་དམིགས་སོ།། ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ལྟར་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ནི་ཀུན་བཏགས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་གཟུགས་ལས་ནི་འཁོར་བའི་གནས་སྐབས་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་སྐྱེ་བ་དང༌། འབྱུང་བ་མེད་དོ། །དག་པའི་གནས་སྐབས་ན་རྣམ་པར་བྱང་བའི་བདག་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོ་མེད་པས་གློ་བུར་གྱི་ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད་དེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཆོས་ཉིད་ལས་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །སྐྱེ་བ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དྲི་མ་དང་བཅས་པའི་གནས་སྐབས་ནའོ།། ངེས་པར་འབྱུང་བ་མེད། ཞེས་བྱ་བའི་དྲི་མ་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ནའོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ལྟ་བུ་དབྱིག་གཉེན་གསུངས། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཞི་དང་ཕྲེང་བརྒྱད་ལྷག་ཙམ་ན། ཡང་དག་པའི་མཐའ་སྟོང་སྟེ། ཞེས་པ་འདི་དག་ནི་དོན་ཡང་སྔར་བསྟན་པ་བཞིན་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་བཅུ་ན། ཉེ་བར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བའི་བར་གྱིས་འདི་ནི་ཅི་ཞིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བསྟན་ཏོ།། སྟོང་ཕྲག་བརྒྱ་པ་ལས། ལེའུ་ལྔའོ།། །། ༈ དེ་ལྟར་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་སྒྲུབ་པ་རྫོགས་ནས། ད་ནི་བརྩོན་པར་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་པ། འདི་ལ་ཐབས་མ་ཡིན་པ་སྤང་བ་དང༌། ཐབས་ལ་རྟེན་པ་གཉིས་ཡིན་ནོ། །བམ་པོ་བཅུ་གཉིས་པ། བཟོད་པ་ཆེན་པོའི་དམིགས་རྣམ་ནི། དེ་དག་མཚན་མ་མེད། །དེ་ཡི་མཚན་མར་མི་རྟེན་པས། །མོས་མིན་འདུ་ཤེས་མེད་པ་ཡིན། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ། དེ་ནས་ཕྲེང་གཅིག་ན། གཟུགས་ལ་རྟོག་ཅིང༌། སྤྱོད་ན་མཚན་མ། དེ་ནས་ཕྲེང་གཉིས་ན། མཚན་མ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་ཕྱེད་དང་བཅོ་ལྔ་ན། བམ་པོ་བཅུ་གསུམ་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཅོ་ལྔ་ལ་ཕྲེང་གཅིག་ཆད་པ་ན། བམ་པོ་བཅུ་བཞི་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཅུ་བདུན་དང་ཕྲེང་ཕྱེད་ལྔ་ན། བམ་པོ་བཅོ་ལྔ་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཅུ་བཞི་དང་ཕྲེང་གཉིས་ལྷག་ན། བམ་པོ་བཅུ་དྲུག་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཅུ་གཅིག་དང་ཕྲེང་བདུན་ན། བམ་པོ་བཅུ་བདུན་པ། དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་གསུམ་ན། ཤེར་ཕྱིན་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ལ། དེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་བགྱི་སྟེ། ཐབས་མི་མཁས་པ་དེ་སྤང་བར་བགྱིའོ།། དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་ད
Chinese
中品忍辱的所缘相是： 中品忍辱的所缘相是： 它们无生无出。清净啊，那为什么呢？从那里起，到半行又两字时，“生起也不可见。”这指的是，像这样，完全成立的法性之色，是遍计所执之色的自性空。因此，从法的色来说，从轮回的处境来说，从一切烦恼的自性来说，没有生和出。在清净的处境中，在完全清净的自性中，没有颠倒的事物，因此没有突发的出离。因为自性清净的法性不会改变。这是那句话的意义。无生，指的是有垢染的处境。无出，指的是无垢染的处境。这是像第二佛陀一样的中观派大学者世亲说的。从那里起，到四张纸又八行多一点时，“真实的边际是空。”这些的意义也应该像之前所说的那样理解。从那里起，到十行时，“已经靠近了。”到这句话为止，说明了这是什么。出自《十万颂般若经》，第五品。 如此，完全考察的修法圆满后，现在要说明精进的修法。这有舍弃非方便和依靠方便两种。第十二品。大品忍辱的所缘相是：它们没有相。不依靠它的相，没有喜不喜欢的分辨。从那里起，到具寿那里。从那里起，到一行时，对色进行分别，如果行持，就是相。从那里起，到两行时，行持于相。像那样结合起来。从那里起，到十五张纸一半时，第十三品。从那里起，到十五张纸少一行时，第十四品。从那里起，到十七张纸又五行半时，第十五品。从那里起，到十四张纸又多两行时，第十六品。从那里起，到十一张纸又七行时，第十七品。从那里起，到三行半时，不是行持于般若波罗蜜多，而是要做菩提心，要舍弃不善巧方便。从那里起，到半行
English
The object aspect of intermediate patience is: The object aspect of intermediate patience is: They are unborn and unarisen. Pure, why is that? From there, to half a line and two words, "Arising is also invisible." This refers to, like this, the completely established nature of reality's form is the self-nature emptiness of the imputed form. Therefore, from the form of the Dharma, from the state of samsara, from the self-nature of all afflictions, there is no birth or arising. In the state of purity, in the completely purified self-nature, there are no inverted things, therefore there is no sudden departure. Because the self-nature pure Dharma nature does not change. This is the meaning of that word. Unborn, refers to the state with defilements. Unarisen, refers to the state without defilements. This was said by the great Madhyamaka scholar Vasubandhu, like the second Buddha. From there, to four sheets of paper and eight lines more, "The true limit is empty." The meaning of these should also be understood as previously explained. From there, to ten lines, "It has become close." Up to that sentence, it explains what this is. From the Hundred Thousand Prajnaparamita Sutra, chapter five. Thus, after the practice of complete examination is complete, now the practice of diligence is explained. This has two aspects: abandoning non-methods and relying on methods. Twelfth chapter. The object aspect of great patience is: They have no characteristics. Because they do not rely on its characteristics, there is no distinction between liking and disliking. From there, to the venerable one. From there, to one line, discriminating form, if practicing, is a characteristic. From there, to two lines, practicing on characteristics. Combine it like that. From there, to fifteen and a half sheets of paper, thirteenth chapter. From there, to fifteen sheets of paper missing one line, fourteenth chapter. From there, to seventeen sheets of paper and five and a half lines, fifteenth chapter. From there, to fourteen sheets of paper and two lines more, sixteenth chapter. From there, to eleven sheets of paper and seven lines, seventeenth chapter. From there, to three and a half lines, it is not practicing on the Prajnaparamita, but to do Bodhicitta, to abandon unskilled methods. From there, to half a line
Tibetan
ང་གཉིས་ནས། གཟུགས་ལ་ལྟ་བ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་དངོས་པོར་མོས་ཤིང༌། འདུ་ཤེས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་བཟང་ངན་ལ་སོགས་པར་འདུ་ཤེས་ཏེ། སེམས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཆགས་ཤིང་གནས་པས་བྱིན་གྱིས་རློབ་ན། དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་གཉིས་ན། འགྲོལ་བར་བརྗོད་དོ། །དེ་འཁོར་བ་ལས་མི་འགྲོལ་ཞིང་ཐར་པར་མི་འཐོབ་བོ། །འོག་མ་རྣམས་ལ་དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཅུ་བཞི་ལ་ཕྲེང་གཅིག་ཆད་པ་ན། བམ་པོ་བཅོ་བརྒྱད་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གཉིས་དང་ཕྲེང་བཅུ་གཉིས་ན། སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ། ཆོས་རྣམས་མངོན་པར་འདུ་བྱ་བ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་ནི། དེ་ནས་ཕྲེང་གཉིས་ཅུང་མེད་ན། ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱིས་གཞུང་མང་པོས་ཐབས་མ་ཡིན་པ་སྤང་བར་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་གཉིས་ན། སྤྱོད་པའི་ཚེ། མཉམ་བཞག་ཟབ་མོ་ལ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་པ་དགོས་པས། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཅོ་ལྔ་དང་ཕྲེང་དགུ་ལྷག་ཙམ་ན། བམ་པོ་བཅུ་དགུ་པ། དེ་ནས་ཤོག་གུ་ཕྱེད་དང་བཅུ་བཞི་ན། བམ་པོ་ཉི་ཤུ་པ། དེ་ནས་ཕྲེང་གཅིག་ལྷག་པ་ན། གཟུགས་ཉིད་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །འདི་དག་གི་དོན་ནི་སྔར་རྩེ་མོར་ཆུང་ངུའི་དམིགས་རྣམས་ཀྱི་སྐབས་སུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །དེ་ནས་ཤོག་གུ་དགུ་དང་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་བདུན་ན། འཚང་རྒྱ་བའི་སྐལ་བ་ཡོད་དོ། །འདིར་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་དེ་གལ་ཏེ་ཆོས་འགའ་ཞིག་ཁས་ལེན་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱར་ཏེ། ཁས་མི་ལེན་པ་དང༌། ཁས་ལེན་ཀྱང་ལེན་ལ་མི་ལེན་ཀྱང་མི་ལེན་པ་དང༌། ཁས་ལེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཁས་མི་ལེན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་པའི་གཞུང་བྱུང་སྟེ། འདིས་ཀྱང་ལ་ཟློ་བ་མཉམ་བཞག་ཟབ་མོ་ལ་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དགོངས་པར་སྟོན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་དང་འདི་འདྲ་བའི་གཞུང་གི་དགོངས་པ་མ་ལོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དོན་དང་མཐུན་པའི་ཁས་ལེན་ཡང་མེད་ཅེས་འདོད་པ་ནི་མཉམ་གཞག་ཏུ་ཁས་ལེན་གང་ཡང་མེད་པ་དང༌། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་དོན་དང་མི་མཐུན་པའི་ཁས་ལེན་པ་མེད་པ་ལ་དགོངས་ནས་ཁས་ལེན་མེད་ཅེས་གསུངས་པའི་དགོངས་པ་ལས་རིང་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཞིང༌། དེ་དེ་ལྟར་འཁྲུལ་པའི་གཞི་ཡང་གཞུང་དེ་དང་དེ་འདྲ་བ་དག་ཡིན་ནོ། །དེ་ནས་ཤོག་གུ་ལོགས་ཅིག་ཅུང་མེད་ན། ཁོང་དུ་ཆུད་དེ། མཚན་མར་བཟུང་བའི་ཚུལ་གྱིས་མ་བླངས་པའི་ཕྱིར་རོ།། དེ་ནས་ཕྲེང་གཉིས་ན། ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེས་
Chinese
从第二行开始，执着于将色法视为颠倒之物，以颠倒之想，将好坏等视为实有，以颠倒之心，贪恋执着，如果能加持，从第两行半开始，就说是解脱。这样不能从轮回中解脱，也不能获得解脱。下面的也同样类推。从第十四页少一行开始，是第十八品。从第二页第十二行开始，大菩萨，对于显现诸法的行为，从没有两行开始，应当了知。到此为止，许多经论都阐述了应当舍弃非方便之法。从第二行半开始，在修行时，需要对甚深禅定不起任何分别念。从第十五页多出九行开始，是第十九品。从第十四页半开始，是第二十品。从多出一行开始，色即是空。这些意义在之前顶髻小目标等章节中已经阐述过了。从第九页第七行半开始，有成佛的机缘。这里，如果修持八千颂般若波罗蜜多时，如果承认某些法，那就不是在修持般若波罗蜜多。同样类推，不承认，以及承认也像不承认一样，不承认也像承认一样，既不承认也不不承认，也不是在修持般若波罗蜜多。这样的经文出现了，这也显示了应当在无所缘的甚深禅定中远离一切分别念。那些没有领会这些以及类似经论的密意的人，认为后得位中也没有与意义相符的承认，这是因为他们认为在禅定中没有任何承认，在后得位中也没有与意义不相符的承认，所以才说没有承认，这与经中所说的密意相去甚远。而如此误解的基础也是那些经论。从另一页几乎没有字开始，就能领会，因为没有以执着相的方式去取舍。从第二行开始，应当了知。
English
From the second line, clinging to form as something inverted, perceiving good and bad etc. as real with inverted perception, and with an inverted mind, being attached and clinging, if one can bless, from the two and a half lines, it is said to be liberation. In this way, one cannot be liberated from samsara, nor can one attain liberation. The following should be applied similarly. From the fourteenth page with one line missing, it is the eighteenth chapter. From the second page, twelfth line, the great Bodhisattva, regarding the practice of manifesting all phenomena, from the point where there are almost no two lines, one should know. Up to this point, many scriptures have explained that one should abandon non-skillful means. From the second and a half lines, when practicing, it is necessary not to have any conceptual thoughts in profound samadhi. From the fifteenth page with nine lines extra, it is the nineteenth chapter. From the fourteenth and a half pages, it is the twentieth chapter. From one line extra, form itself is emptiness. The meaning of these has already been explained in the sections on the small targets of the crown before. From the ninth page, seven and a half lines, there is the opportunity to attain Buddhahood. Here, if one practices the Eight Thousand Verse Prajnaparamita, if one accepts certain dharmas, then one is not practicing Prajnaparamita. Similarly, by analogy, not accepting, and accepting is like not accepting, not accepting is like accepting, neither accepting nor not accepting, is also not practicing Prajnaparamita. Such a scripture has appeared, and this also shows that one should be free from all conceptual thoughts in profound samadhi without any object of focus. Those who have not understood the intent of these and similar scriptures believe that there is no affirmation in accordance with meaning in the post-meditation state, because they believe that there is no affirmation in samadhi, and there is no affirmation not in accordance with meaning in the post-meditation state, so they say there is no affirmation, which is far from the intent of the scriptures. And the basis for such misunderstanding is also those scriptures. From another page with almost no words, one can understand, because it is not taken up or abandoned in a way that clings to characteristics. From the second line, one should know.
Tibetan
བྱ་བའི་བར་གྱིས་ཐབས་ལ་བརྟེན་པར་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་བརྩོན་པའམ་ཐབས་ཀྱི་སྒྲུབ་པ་རྫོགས་ནས། མྱུར་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སྒྲུབ་པ་བསྟན་པ། འདི་ཡང་བཞི་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སློབ་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་སློབ་པ། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པར་སློབ་པ་ཐབས་ལ་མཁས་པར་སློབ་པའོ།། བཟོད་པ་འབྲིང་གི་དམིགས་རྣམ་ནི།
Chinese
通过行为的间隔来展示依仗方便，像那样勤奋或者方便的修习圆满后，迅速现前菩提的修习展示。这也有四种：学习三摩地的坛城，学习一切法无所缘，学习如幻化等，学习善巧方便。
English
Showing how to rely on skillful means through the interval of actions, and after the diligent or skillful practice is completed in that way, showing the practice of quickly manifesting enlightenment. This also has four aspects: learning the mandala of samadhi, learning that all dharmas are without object, learning about illusion-like phenomena and so on, and learning to be skilled in skillful means.