Tibetan
གཉིས་པ་ལམ་ལ་འཁྲུལ་བ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། གཉིས་པ་ལམ་ལ་འཁྲུལ་བ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ། ཚོགས་མེད་པར་གྲོལ་བ་སྤང་བ་དང༌། ཚོགས་གཉིས་ལ་འཁྲུལ་བ་སྤངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱི་རོལ་པ་འགའ་ཞིག་གིས་ཚོགས་གཉིས་མ་བསགས་ཀྱང་ལྟ་བ་ངན་པ་སྣ་ཚོགས་པ་རྟོགས་པ་དང༌། འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་ལ་འཛེམ་མེད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་པ་དང༌། སྲོག་བཅད་ནས་ལྷ་མཉེས་པར་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དུས་གསུམ་གྱིས་ཀུན་ནས་བསླང་བའི་མི་དགེ་བ་སྤྱད་པས་ནི་འཁོར་བ་སྡུག་བསྔལ་འབའ་ཞིག་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ལྷ་གཞན་མཉེས་པར་བྱས་ཀྱང་དེ་དག་ལ་ཐར་བ་སྟེར་བའི་ནུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་ཡང་དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལས། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ལས། །དགེ་དང་མི་དགེ་གང་བྱེད་པ། །དེ་འབྲས་སེམས་ཅན་ལོངས་སྤྱད་དེ། །ལྷ་གཞན་འབྲས་བུ་སྟེར་བ་མིན། །ཞེས་པ་དང༌། རིན་ཆེན་ཕྲེང་བ་ལས་ཀྱང༌། མི་དགེ་བ་ལས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན། །དེ་བཞིན་ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་དེ། །ཞེས་གསུངས་ལ། སྤྱོད་འཇུག་ལས་ཀྱང༌། སྡིག་པ་བྱེད་པ་བདེ་འདོད་ཀྱང༌། །གང་དང་གང་དུ་འགྲོ་འགྱུར་བ། །དེ་དང་དེར་ནི་སྡིག་པ་དེས། །སྡུག་བསྔལ་མཚོན་གྱིས་རྣམ་པར་འཇོམས། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ། ནང་པར་ཁས་འཆེ་བ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ཀུན་རྫོབ་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བ་འདི་ཐམས་ཅད་ནི་རང་རང་ངོ་བོས་སྟོང་པའོ། །ཞེས་བྱ་བར་སྟོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་རྟོགས་པ་དང༌། དོན་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་ཏོ་སྙམ་དུ་བསམས་ནས། ད་ནི་བླ་མའི་བཀའ་དྲིན་གྱིས་ཅིག་ཆར་ལེགས་པར་གྲོལ་ལོ། །དེའི་ཕྱིར་བགྲོད་པར་བྱེད་པའི་ས་དང་ལམ་མེད་དོ། །བགྲོད་པར་བྱ་བའི་ཐར་པ་གཞན་མེད་དོ། །འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་དགག་པ་དང༌། སྒྲུབ་པ་མེད་དོ། །དེ་རྣམས་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ནི་དྲང་བའི་དོན་ཏེ་བརྫུན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བར་རྟོག་ན། དེ་ལྟར་ཡང་མཐའ་གཅིག་ཏུ་མི་བསམ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་རང་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་པར་ཐོས་བསམ་དང་མྱོང་བ་ཙམ་གྱིས་རྟོགས་པས་ཀྱང་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཅུང་ཟད་ལྡོག་མོད། གཟུང་འཛིན་དུ་སྣང་བ་རྣམས་མ་འགགས་པར་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་མངོན་དུ་གྱུར་པར་ཡང་ཇི་ལྟར་འགྱུར། ཚོགས་གཉིས་རིམ་གྱིས་མ་བསགས་ཀྱང་བཀའ་ཙམ་གྱིས་གྲཽལ་བ་འགྱུར་ན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཐབས་ཤིན་ཏུ་སླ་བ་དེ་རྣམས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་ཅིའི་ཕྱིར་མི་སྟོན། ས་དང་ལམ
Chinese
第二，断除在道上的错谬有二： 第二，断除在道上的错谬有二： 断除不积资粮而解脱，以及断除对二资粮的错谬。第一种情况是：一些外道认为，即使不积累二资粮，仅仅是领悟各种邪见，肆无忌惮地享用五种欲妙，通过杀生来取悦神灵就能获得解脱，这并不合理。因为造作由三时所引发的非善业，只会产生轮回的痛苦；即使取悦其他神灵，他们也没有给予解脱的能力。正如《无垢光经》所说：身语意之业，善与非善无论作，其果有情自享用，他神不能赐果报。又如《宝鬘论》中说：非善生诸苦，如是诸恶趣。如是说。入行论中也说：罪恶为乐欲，然于所往处，罪恶摧毁彼，如兵刃所击。等等。 同样，一些自诩为佛教徒的人也宣称：显现为各种世俗现象的一切，其自性皆空。他们认为，如此领悟，便能现证胜义法身。他们心想：现在依靠上师的恩德，一下子就彻底解脱了。因此，没有需要行走的道和地，没有需要证得的其他解脱，对于轮回和涅槃，没有需要破斥和建立的。他们认为，说这些存在是方便之说，是虚假的。如果这样认为，也是一种极端。仅仅通过闻思和体验，认识到世俗在自性上是空性的，虽然可以稍微减少对实有的执着，但是，在能取所取显现未断绝的情况下，怎么能仅仅凭此就现证法身呢？如果不次第积累二资粮，仅仅依靠口头上的说法就能解脱，那么具有大悲心的诸佛为什么不把这些极其容易的方法告诉众生呢？地和道
English
Secondly, there are two ways to abandon errors on the path: Secondly, there are two ways to abandon errors on the path: Abandoning liberation without accumulating merit, and abandoning errors about the two accumulations. The first case is: some non-Buddhists believe that even without accumulating the two accumulations, merely realizing various wrong views, indulging in the five desirable qualities without restraint, and pleasing the gods by killing living beings can attain liberation, which is not reasonable. Because engaging in non-virtuous deeds motivated by the three times only generates the suffering of samsara; even if other gods are pleased, they do not have the power to grant liberation. As it is said in the "Vimalakirti Sutra": "The actions of body, speech, and mind, whether virtuous or non-virtuous, sentient beings enjoy their fruits themselves; other gods do not give the results." Also, as it is said in the "Ratnavali": "From non-virtue comes all suffering, likewise all bad destinies." So it is said. It is also said in the "Bodhicharyavatara": "The wicked desire happiness, but wherever they go, that wickedness destroys them with suffering like a weapon." And so on. Similarly, some who claim to be Buddhists also proclaim that all that appears as various conventional phenomena is empty of its own nature. They think that by realizing this, the ultimate Dharmakaya is directly realized. They think, "Now, by the kindness of the guru, I am completely liberated all at once. Therefore, there is no ground or path to be traversed, there is no other liberation to be attained, and there is no need to refute or establish samsara and nirvana. To say that these exist is expedient and false." If one thinks in this way, it is also an extreme. Merely through hearing, thinking, and experiencing that the conventional is empty in its own nature, although one can slightly reduce attachment to reality, how can the Dharmakaya be realized merely by this when the appearance of the apprehended and the apprehender has not ceased? If one can be liberated merely by words without gradually accumulating the two accumulations, why don't the Buddhas, who possess great compassion, teach these extremely easy methods to sentient beings? Ground and path
Tibetan
་རིམ་གྱིས་བགྲོད་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་ལ་སོགས་པ་ཐབས་མཐའ་ཡས་པ་འདི་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཅི་ཞིག་བྱ། དེ་ལྟ་བས་ན་ལམ་མ་བསྒོམས་ཀྱང་བཀའ་ཙམ་གྱིས་ཐར་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི་རྣམ་པར་མ་བརྟགས་པ་ཉིད་དེ། དྲི་མ་མེད་པའི་འོད་ལས། བཀའ་ཡི་ཀུན་སྤྱོད་ཆོས་རྣམས་ནི། །འགས་ཀྱང་སྲོག་ཆགས་ཐར་སྟེར་མིན། །ལམ་ཉེར་སྟོན་བྱེད་གང་གིས་ན། །རྒྱལ་བ་བཀའ་ཡིས་ཐར་སྟེར་མིན། །གལ་ཏེ་བླ་མའི་དྲིན་གྱིས་ནི། །ལུས་ཅན་རྣམས་ནི་གྲོལ་འགྱུར་ན། །དེ་ཚེ་ཐར་པ་སྙིང་རྗེ་ཅན། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སྟོན་མི་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཚོགས་གཉིས་མ་བསགས་ཀྱང་དེ་ཁོ་ནས་སངས་རྒྱས་སོ། །སྙམ་དུ་བསམ་པ་ཙམ་གྱིས་དེ་ལྟར་འགྱུར་ན་ནི་བསོད་ནམས་དམན་པ་འགའ་ཞིག་ཀྱང་ང་རྒྱལ་བོའོ་སྙམ་དུ་བསམ་པས་དེ་ལྟར་འགྱུར་དགོས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉེས་པ་མང་བར་འགྱུར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་གཉིས་ཉེ་བར་བསགས་དགོས་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང༌། བསོད་ནམས་ལྡན་པ་བསོད་ནམས་ཚོགས། །ཡེ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་གནས་ཆེ། །ཡེ་ཤེས་ལྡན་པ་ཡོད་མེད་ཤེས། །ཚོགས་གཉིས་ཚོགས་ནི་བསགས་པ་པོ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། ། གཉིས་པ་ལམ་ལ་འཁྲུལ་བ་སྤང་བ་ལ་གཉིས་ཏེ།
Chinese
次第修习以及禅定等无边方便，又能做什么呢？因此，不修习道，却认为仅凭口诀就能获得解脱，这实在是未经深思熟虑的。在《无垢光经》中说：“口诀的行持诸法，丝毫也不能给予众生解脱。以何者来指示道路呢？诸佛的口诀不能给予解脱。如果依靠上师的恩德，众生就能获得解脱，那么解脱的慈悲者，就不会以禅定来指示了。”等等。此外，即使没有积累二资粮，仅凭此就能成佛。如果仅仅是这样想就能成真的话，那么一些福德浅薄的人，也仅仅是想‘我是胜者’，就应该也能成真，等等，会有很多过失。因此，想要获得佛果的人们，必须积聚福德和智慧二资粮。世尊也说：“具福者，福德之聚。智慧，智慧之大源。具智慧者，知有无。二资粮，是资粮的积聚者。”等等。 第二，遣除对道的错谬，有二：
English
What can these countless methods, such as gradual practice and meditation, do? Therefore, it is indeed unconsidered to think that liberation can be attained merely by oral instructions without practicing the path. In the "Stainless Light Sutra," it says: "The practices of oral instructions, none can grant liberation to beings. By what is the path shown? The oral instructions of the Buddhas do not grant liberation. If beings could be liberated by the kindness of the guru, then the compassionate one of liberation would not show it through meditation." And so on. Furthermore, even without accumulating the two accumulations, one can become a Buddha by that alone. If it were to become true merely by thinking so, then some with little merit, merely by thinking 'I am victorious,' should also become true, and so on, there would be many faults. Therefore, those who wish to attain Buddhahood must accumulate the two accumulations of merit and wisdom. The Bhagavan also said: "The one with merit, the accumulation of merit. Wisdom, the great source of wisdom. The one with wisdom knows existence and non-existence. The two accumulations are the accumulators of accumulations." And so on. Second, eliminating errors on the path, there are two: