Tibetan
ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ནི། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ནི། ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྒྱུད་ཡོན་ཏན་གྱི་ཚོགས་ཀྱིས་འགེངས་ཤིང༌། རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འཇུག་ངོགས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ཡང་སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྤོངས་པའི་སེམས་ནི་ཐོབ་པ་ལས། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པར་བཤད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང༌། མདོ་ལས། མིག་གིས་གཟུགས་རྣམས་མཐོང་སྟེ་མཚན་མར་མི་འཛིན་མངོན་བཏགས་སུ་མི་འཛིན་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལྟར་དབང་པོའི་སྒོ་སྡོམ་པ་དང༌། བཤེས་པའི་ཕྲིན་ཡིག་ལས། ཁ་ཟས་སྨན་དང་འདྲ་བར་རིག་བྱས་ནས། །འདོད་ཆགས་ཞེ་སྡང་མེད་པར་བསྟེན་བགྱིས་ཏེ། །རྒྱགས་ཕྱིར་མ་ལགས་སྒེགས་པའི་ཕྱིར་མ་ལགས། །འཚིགས་ཕྱིར་མ་ལགས་ལུས་གནས་འབའ་ཞིག་ཕྱིར། །ཞེས་པ་ལྟར་ཟས་ཀྱི་ཚོད་རིག་པ་དང༌། དེ་ཉིད་ལས། རིགས་པའི་བདག་ཉིད་ཉིན་པར་ཐམས་ཅད་དང༌། །མཚན་མོའང་སྟོད་སྨད་དག་ཏུ་ཐུན་བཟླས་ནས། །མནལ་ཚོའང་འབྲས་མེད་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བར། །དྲན་ལྡན་དེ་ཉིད་བར་དུ་མནལ་བར་འཛོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་ནམ་གྱི་ཆ་སྟོད་དང་ཆ་སྨད་ལ་མི་ཉལ་བར་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས། ལུས་དང་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ལ། །ཡང་དང་ཡང་དུ་བརྟག་བྱ་བ། །དེ་ཉིད་ཁོ་ན་མདོར་ན་ནི། །ཤེས་བཞིན་བསྲུང་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། ཤེས་བཞིན་དུ་གནས་པར་མངོན་པར་དགའ་བ་སྟེ་ཐར་པའི་རྒྱུ་ཆོས་ལ་སློབ་པ་རྣམས་ཡིན་ཞིང༌། དེ་བཞིན་དུ། དད་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་གཏོང་དང་ཐོས་པ་དང༌། །དྲི་མེད་ངོ་ཚ་ཤེས་དང་ཁྲེལ་ཡོད་དང༌། །ཤེས་རབ་ནོར་བདུན་ལགས་པར་ཐུབ་པས་གསུངས། །ནོར་གཞན་ཕལ་བ་དོན་མ་མཆིས་རྟོགས་མཛོད། །ཅེས་འབྱུང་བ་ལྟར། འཕགས་པའི་ནོར་བདུན་བསྟེན་པ་དང༌། ལེགས་པར་གྲུབ་པ་ལས། ཉིན་པར་བག་མེད་བྱས་པ་ཀུན། །མཚན་མོ་སོ་སོར་བཤགས་པར་བྱ། །མཚན་མོ་བྱས་པའང་ནང་བར་བཤགས། །ལེགས་པར་བྱས་ལ་མངོན་དགར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྡིག་པ་བཤགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྒྲུབ་པ་དང༌། རྒྱན་ལས། རྒྱས་སྲས་སྤྱོད་ཚེ་ཇི་ལྟ་ཇི་ལྟ་བུར། །དབང་པོའི་སྤྱོད་ཡུལ་སྣ་ཚོགས་འཇུག་འགྱུར་བ། །དེ་དང་དེ་ལ་རིགས་པ་མཐུན་ཚིག་གིས། །སེམས་ཅན་ཕན་ཕྱིར་དེ་མངོན་འདུ་བྱེད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། སྤྱཽད་ཡུལ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་དང༌། དབུས་མཐའ་ལས་གསུངས་པའི་དོན་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པའི་ལམ་གྱི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་དགེ་བ་གཞན་ཡང་ཡོད་ལ། ཡི
Chinese
资粮道： 资粮道： 对于初学者来说，这是与解脱分相应的善根，以功德之聚充满自相续，成为趋入解脱之门。如《入行论》云：“舍弃之心较获得，说为胜妙之戒律。” 如是，各自的凡夫戒律，以及如经中所说：“眼见诸色不执相，不执取随好。”等等，如是守护根门，以及《亲友书》云：“饮食如药了知已，无贪无嗔而受用，非为肥胖非为美，亦非增长力唯为，维持身体而食用。”如是了知食物的量，以及该论中云：“具理智者日间一切时，夜间亦于初后时分中，诵经莫使睡眠空耗逝，具念于其中间而眠卧。”如是，夜晚的上半夜和下半夜不睡眠，而精勤于瑜伽，以及《入行论》云：“于身及心之状态，应再再恒时观察，彼即是彼之总义，是为守护正知相。”如是，对于安住于正知感到欢喜，即是学习解脱之因的诸法。同样地，如云：“信及戒律施与闻，无垢惭愧知与耻，智慧七财佛所说，其余财物无意义，应知此理。”如是，依止七圣财，以及《善成立经》中云：“日间放逸所作诸，夜间个个皆当忏，夜间所作于晨忏，善作之事应随喜。”如是，修习忏悔罪业等等，以及《宝鬘论》中云：“佛子行时如何行，若于根境起杂染，以符正理之言教，为利有情当遮止。”如是，清净一切行境，以及如《中边分别论》中所说的意义，如前所说修习十法行等等，也有其他成为圣道之因的善根。
English
The Path of Accumulation: The Path of Accumulation: For beginners, this is the root of virtue corresponding to the aspect of liberation, filling one's own continuum with a collection of merits, and becoming the gateway to entering liberation. As it is said in the Bodhisattvacaryāvatāra: "The mind of renunciation is said to be superior to attainment, it is said to be the perfection of discipline." Thus, the discipline of each ordinary person, and as it is said in the sutras: "The eye sees all forms without grasping at characteristics, without grasping at secondary marks," etc., thus guarding the doors of the senses, and as it is said in the Suhrllekha: "Having understood food to be like medicine, use it without greed or hatred, not for the sake of fatness, not for the sake of beauty, nor for the sake of increasing strength, but only for the sake of maintaining the body." Thus, knowing the measure of food, and as it is said in that same text: "The intelligent one, during all the day, and also in the first and last watches of the night, should recite scriptures, not allowing sleep to pass in vain, and should lie down with mindfulness in between." Thus, not sleeping in the first and last watches of the night, but striving in yoga, and as it is said in the Bodhisattvacaryāvatāra: "The state of body and mind, should be constantly observed again and again, that alone is the summary of that, it is the characteristic of guarding mindfulness." Thus, taking delight in abiding in mindfulness is learning all the dharmas that are the cause of liberation. Similarly, as it is said: "Faith and discipline, giving and hearing, stainless shame, knowledge and modesty, wisdom are the seven riches spoken of by the Buddha, other riches are meaningless, one should understand this." Thus, relying on the seven noble riches, and as it is said in the Subhāṣitasiddhināma: "Whatever is done carelessly during the day, should be confessed individually at night, whatever is done at night should be confessed in the morning, one should rejoice in what is done well." Thus, practicing confessing sins, etc., and as it is said in the Ratnāvalī: "How should a Bodhisattva act when he acts? If various defilements arise in the senses, he should stop them for the benefit of sentient beings with words that accord with reason." Thus, purifying all objects of action, and as the meaning spoken of in the Madhyāntavibhāga, as previously explained, practicing the ten practices of Dharma, etc., there are also other virtues that become the cause of the noble path.
Tibetan
ད་ཆེས་པའི་གསུང་རབ་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དང༌། དེའི་དོན་རིགས་པས་བསམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་དང༌། དེ་དག་དང་མི་འགལ་བར་སྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ལ་ཚུལ་བཞིན་དུ་སློབ་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་པས། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་སྤངས་ནས་ཐར་པའི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་དག་ལ་ཅི་ནུས་ཀྱི་བསླབ་པར་བྱའོ། །གཞན་ཡང༌། ཚོགས་ལམ་ཆུང་ངུའི་གནས་སྐབས་སུ་ལུས་དང༌། ཚོར་བ་དང༌། སེམས་དང༌། ཆོས་ཏེ་དྲན་པ་ཉེ་བར་བཞག་པ་བཞི་གཙོ་ཆེར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང༌། འབྲིང་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་སྡུག་པ་སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤང་བ་དང༌། མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱེད་པ་དང༌། དགེ་བ་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང༌། སྐྱེས་པ་རྣམས་སྤེལ་བ་སྟེ། ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་དང༌། ཆེན་པོའི་གནས་སྐབས་སུ་འདུན་པ་དང་བརྩོན་འགྲུས་དང་སེམས་དང་དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་བཞི་རྣམས་ཀྱང་གཙོ་ཆེར་བསྒོམ་པར་བྱའོ། ། སྦྱོར་བའི་ལམ་ནི། ཚོགས་བསགས་པ་ལས་མོས་པ་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ངེས་པར་འབྱེད་པའི་ཆ་དང་མཐུན་པའི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བདེན་པ་རྣམས་མངོན་པར་རྟོག་པ་ལ་རིམ་གྱིས་སྦྱོར་ཞིང་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་འཇུག་ངོགས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་ཡང་དྲོད་ཐོབ་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་སོགས་པ་སྔར་བཤད་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡིན་ཞིང༌། ཁྱད་པར་དུ་ཡང༌། མདོ་སྡེའི་རྒྱན་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་བཞག་པས། །ཡིད་ཀྱི་བརྗོད་པ་མ་གཏོགས་པར། །དོན་ཀུན་རབ་ཏུ་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར། བདེན་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་དྲོ་བར་གྱུར་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྣང་བ་འཕེལ་བྱའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་བརྟན་པ་རྟག་ཏུ་རྩོམ། ཞེས་པ་ལྟར། བདེན་པ་རྣམས་ལ་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་དང༌། དེ་ནས་དོན་དུ་སྣང་བ་ཀུན། །སེམས་སུ་རབ་ཏུ་སྣང་བ་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལྟར། བདེན་པ་རྣམས་ལ་ཕྱོགས་གཅིག་ལ་ཞུགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་དང་བཅས་པ་བདེན་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བཟོད་པ་དང༌། དེ་ཚེ་བར་ཆད་མེད་པ་ཡི། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མྱུར་དུ་རེག །ཅེས་པ་ལྟར། བདེན་པ་རྣམས་ལ་དེ་མ་ཐག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་མཚུངས་པར་ལྡན་དང་བཅས་པ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམས་ཡིན་ལ། དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་ཆུང་ངུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི
Chinese
因此，对于那些如理修学听闻正法所生之智慧，以及以理思维其义所生之智慧，以及与彼等不相违背之修习所生之智慧的人们来说，想要舍弃轮回之痛苦而获得解脱之安乐的初学者们，应当尽力学习这些。此外，在资粮道小位的阶段，应当主要修习身、受、心、法这四念住；在中位的阶段，应当断除已生之恶，不生未生之恶，生起未生之善，增长已生之善，即四正断；在大位的阶段，应当主要修习欲、勤、心、观的等持，即四神足。加行道方面，从积聚资粮中生起信欲行的人们，为了现证与决择分相应的善根真谛，应当次第修习，成为趋入解脱之门。也就是说，获得暖位之前的凡夫之戒律等，也是之前所说的那些。特别是，如《经庄严论》所说：“菩提萨埵于等持中，除却意之言说外，一切义皆不能见。”因此，对于真谛获得显现之等持与智慧平等相应者，即为暖位；为了增长法之显现，恒常发起稳固之精进。如是说，对于真谛获得显现增长之等持与智慧平等相应者，即为顶位；之后，“一切义之显现，皆转为心之显现。”如是说，对于真谛趋入一方之等持与智慧平等相应者，即为随顺真谛之忍位；彼时，“于无间断之等持，速疾证达。”如是说，对于真谛获得紧随其后之等持与智慧平等相应者，即为世间法之最胜位。而这些每一个又分为小、中、大。
English
Therefore, for those who properly study the wisdom arising from hearing the scriptures, the wisdom arising from reasoning about their meaning, and the wisdom arising from meditation that is not contrary to them, beginners who wish to abandon the suffering of samsara and attain the bliss of liberation should strive to learn these as much as possible. Furthermore, in the stage of the small accumulation path, one should mainly meditate on the four mindfulnesses of body, feeling, mind, and phenomena; in the middle stage, one should abandon evils that have arisen, prevent evils that have not arisen, generate virtues that have not arisen, and increase virtues that have arisen, namely the four right abandonments; in the great stage, one should mainly meditate on the samadhi of aspiration, diligence, mind, and investigation, namely the four legs of miraculous power. As for the path of preparation, those who practice with faith and aspiration arising from the accumulation of merit should gradually cultivate the roots of virtue that are in accordance with the aspects of discernment in order to realize the truths, and thus become an entrance to liberation. That is to say, the morality and so on of ordinary individuals up to the attainment of warmth are also those previously mentioned. In particular, as stated in the Ornament of the Sutras: "Bodhisattvas in samadhi, except for the speech of the mind, do not see all meanings clearly." Therefore, the samadhi and wisdom that are equally possessed when the appearance of the truths is obtained is the stage of warmth; in order to increase the appearance of the Dharma, one constantly engages in steadfast diligence. As it is said, the samadhi and wisdom that are equally possessed when the appearance of the truths increases is the stage of the peak; thereafter, "All appearances of meaning transform into appearances of mind." As it is said, the samadhi and wisdom that are equally possessed when one enters one aspect of the truths is the stage of forbearance that accords with the truths; at that time, "One quickly attains uninterrupted samadhi." As it is said, the samadhi and wisdom that are equally possessed immediately after the truths are obtained is the supreme stage of worldly Dharma. And each of these is further divided into small, medium, and large.
Tibetan
་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་གསུམ་གསུམ་དུའང་འགྱུར་རོ། །བཞི་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་གཉིས་སུ་ནི། དད་པ་དང༌། བརྩོན་གྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་སྟེ་དབང་པོ་ལྔ་གཙོ་ཆེར་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞིང༌། ཕྱི་མ་གཉིས་སུ་ནི་དེ་དག་སྟོབས་སུ་གྱུར་པ་ལྔ་གཙོ་ཆེར་བསྒོམ་པར་བྱ་སྟེ། དབུས་མཐའ་ལས། དབང་པོ་རྣམས་དང་སྟོབས་རྣམས་ལས། །ངེས་འབྱེད་ཡན་ལག་གཉིས་གཉིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། ། ཚོགས་ཀྱི་ལམ་ནི།
Chinese
也因分类而转变为三种。这四者中的前两者，主要是修习信、精进、念、禅定、智慧这五根；后两者则主要是修习由它们转成的五力。如《中边分别论》所说：“从诸根与诸力中，各生决定胜分二支。”就是这样。 资粮道是：
English
It also transforms into three types due to classification. In the first two of these four, one should mainly cultivate the five faculties of faith, diligence, mindfulness, samadhi, and wisdom. In the latter two, one should mainly cultivate the five powers that have transformed from them. As stated in the Madhyāntavibhāga (Distinguishing the Middle from the Extremes): "From the faculties and the powers, each arises two branches of definitive distinction." It is like that. The path of accumulation is: