Tibetan
དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་སྒྲོ་སྐུར་ལས་འདས་ཚུལ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་སྒྲོ་སྐུར་ལས་འདས་ཚུལ། མེད་པའང་མིན། །ཞེས་དང༌། གཞན་ཡང་དབུ་མའི་གཞུང་ལུགས་དྲི་མ་མེད་པ་ཆེས་མང་བ་རྣམས་སུ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཐའ་དང་བྲལ་བར་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དགོངས་པ་ཀུན་རྫོབ་རྟེན་འབྲེལ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཡོད་པའི་མཐར་མ་ལྷུང་བ་དང༌། སྒྲོ་འདོགས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་ལ། དོན་དམ་རྟེན་འབྲེལ་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ནམ་ཡང་མེད་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་མེད་པའི་མཐར་མ་ལྷུང་བ་དང་སྐུར་འདེབས་ཀྱི་མཐའ་ལས་གྲོལ་བར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལས་གཞན་དུ་འགའ་ཞིག་གི་འདོད་ལུགས་ལྟར་དོན་དམ་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་དོན་དམ་པར་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་གཅིག་ཉིད་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་མཐའ་བྲལ་ངེས་དོན་དུ་འདོད་པ་རྣམས་ནི། གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་དང་མི་མཐུན་ཞིང༌། སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་དང་འགལ་བ་ཡིན་ནོ། ། དེ་ལྟར་རྟོགས་ན་ཡོད་མེད་རྟག་ཆད་སྒྲོ་སྐུར་ལས་འདས་ཚུལ།
Chinese
如是了悟则超越有无常断增益谤损之理。 如是了悟则超越有无常断增益谤损之理。 亦非无。并且，在众多无垢中观宗论典中，所有宣说远离有和无之边的意趣，都是因为所有世俗的缘起并非真实存在，如是了悟则不堕入有边，且能从增益之边解脱。胜义是超越缘起的法性，任何时候都不是不存在，如是了悟则不堕入无边，且能从谤损之边解脱。除此之外，按照某些人的观点，胜义本身既非胜义地存在，亦非胜义地不存在。如是等等，将同一法既非有亦非无视为离边的究竟意义的那些人，与实相之义相违，并且与诸佛和菩萨大士的意趣相悖。 如是了悟则超越有无常断增益谤损之理。
English
The way to transcend existence, non-existence, permanence, annihilation, affirmation, and denial through such realization. The way to transcend existence, non-existence, permanence, annihilation, affirmation, and denial through such realization. It is also not non-existent. Furthermore, in many of the immaculate Madhyamaka treatises, the intention of all those who have spoken of being free from the extremes of existence and non-existence is that all conventional dependent arising is not truly existent. Thus, if one realizes this, one will not fall into the extreme of existence and will be liberated from the extreme of affirmation. The nature of reality, which transcends dependent arising, is never non-existent. Thus, if one realizes this, one will not fall into the extreme of non-existence and will be liberated from the extreme of denial. Other than that, according to the views of some, ultimate reality itself is neither ultimately existent nor ultimately non-existent. Those who consider such things, such as the one dharma that is neither existent nor non-existent, to be the definitive meaning of being free from extremes, are inconsistent with the meaning of reality and contradict the intentions of the Buddhas and great Bodhisattvas. The way to transcend existence, non-existence, permanence, annihilation, affirmation, and denial through such realization.