Tibetan
རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ། རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ། གཉིས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་ངོ་སྤྲོད་ལ། ལྟ་ཐོག་དང་། སྒོམ་ཐོག་དང་། ཅར་ཕོག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པ་སྟེ་གསུམ། དང་པོ་གནས་ལུགས་ལྟ་བའི་ཐོག་ཏུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ལ། དོན་ཁྲིད་ལས། དེ་ནས་རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད། སེམས་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲད། སྟོང་པ་སྣང་པར་ངོ་སྤྲད། སྣང་སྟོང་གཉིས་མེད་དུ་ངོ་སྤྲད། གཉིས་མེད་རང་གྲོལ་དུ་ངོ་སྤྲད། ཅེས་གསུངས་པས་ལྔ་ལས། དང་པོ་རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ་ནི། འདི་ལྟར་གང་སྣ་ཚོགས་སུ་སྣང་བའི་གཟུང་ཡུལ་གྱི་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འདི་དང ་འདིའོ་ཞེས་སོ་སོར་བཟུང་ཀྱང་། གཞི་གཅིག་ཉིད་ཀྱང་འགྲོ་བ་སོ་སོ་ནས་རིས་མེད་ཐ་དད་དུ་སྣང་བ་དང་། མི་གཅིག་ལའང་རྣམ་རྟོག་ཐ་དད་པས་དགྲ་གཉེན་བར་མ་ཐ་དད་དུ་སྣང་བས་མཚོན། ཡུལ་ཀུན་རྨི་ལམ་གྱི་སྣང་བ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་འཁྲུལ་ངོ་ཙམ་ལས་ཕྱི་རོལ་ན་བདེན་པར་གྲུབ་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གང་དང་ཅི་ལྟར་ཤར་ཡང་ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱིས་བྱས་ཤིང་། སེམས་ཉིད་ལས་མི་གཡོ་ལ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་གཟིགས། མི་གཟིགས། གཟིགས་པར་མི་འགྱུར་ན། དེའི་མཚན་ཉིད་མཚོན་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་རྟོག་ལམ་མེར་ཤར་བ་འདི་ལས་གུད་ན་མེད་དོ། །ཞེས་ངོ་སྤྲད་པས་ཡུལ་ཡུལ་ཅན་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་དང་གཉིས་སུ་མེད་པར་ཐག་ཆོད་པར་འགྱུར་ཏེ། རྒྱུད་ཀློང་གསལ་ལས། སེམས་ཀྱི་དྲན་བསམ་རིག་པའི་རྩལ། །སྣང་ཤེས་དག་ཏུ་གྱུར་པ་ཀུན། །རིག་པ་དག་ལས་ལོག་པ་མེད། ཅེས་དང་། དེ་བཞིན་དུ་རྒྱུད་རྡོ་རྗེ་གུར་ལས་ཀྱང་། རིན་ཆེན་སེམས་ལས་ཕྱིར་གྱུར་པའི། །སངས་རྒྱས་མེད་ཅིང་སེམས་ཅན་མེད། ཅེས་གསུངས་སོ། ། སེམས་ཉིད་སྟོང་པར་ངོ་སྤྲོད་པ། རྣམ་རྟོག་སེམས་སུ་ངོ་སྤྲད་པ།
Chinese
将分别念认知为心。 将分别念认知为心。 第二，非共同的认知有三种，即在见地上认知、在修持上认知和在顿悟中认知。首先，在安住实相的见地上认知，在窍诀引导中说：之后将分别念认知为心，将心认知为空性，将空性认知为显现，将显现空性认知为二无别，将二无别认知为自解脱。共有五种。第一，将分别念认知为心，就像这样，无论显现为各种各样的所取境之法，都通过分别念而执着为“这是这个，那是那个”，然而，即使是同一个基础，也因众生的不同而显现为无数的差异；即使是同一个人，也因分别念的不同而显现为仇敌、亲友、中立者等差异，以梦境的显现为例，一切境都只是分别念的错觉，在外面并不存在真实的成立。因此，无论境与有境的分别念如何生起，一切都是由心所造，并且不会偏离心性本身。而心的自性，即使是三世诸佛也无法见到，不能见到，不会见到，那么，能够象征其体性的分别念，也绝不会存在于这明晃晃生起的分别念之外。这样进行认知，就能确定境与有境的各种分别念与心是无二无别的。如《龙钦宁提根本续》中说：心的忆念思虑智慧力，所有显现觉受所成的一切，都不会偏离觉性本身。同样，在《金刚帐续》中也说：从珍贵的心之外，既没有佛陀也没有众生。如是宣说。将心性认知为空性。 将分别念认知为心。
English
Recognizing conceptual thought as mind. Recognizing conceptual thought as mind. Secondly, there are three uncommon recognitions: recognition in terms of view, recognition in terms of meditation, and recognition in terms of sudden realization. First, recognition in terms of the view of abiding reality, as stated in the pith instruction guidance: Then recognize conceptual thought as mind, recognize mind as emptiness, recognize emptiness as appearance, recognize appearance and emptiness as non-dual, and recognize non-duality as self-liberation. There are five in total. First, recognizing conceptual thought as mind is like this: whatever appears as various objects of grasping, all phenomena are grasped separately by conceptual thought as "this is this, that is that." However, even the same basis appears as countless differences due to the differences in beings; even the same person appears as different enemies, friends, and neutrals due to different conceptual thoughts, as exemplified by dreamlike appearances. All phenomena are merely illusions of conceptual thought, and there is no real establishment outside. Therefore, no matter how conceptual thoughts of objects and subjects arise, everything is made by the mind and does not deviate from the nature of mind itself. The nature of mind is unseen, not seen, and will not be seen even by the Buddhas of the three times. Therefore, the conceptual thoughts that represent its characteristics are not separate from this clear and vivid arising of conceptual thought. By recognizing in this way, one can ascertain that the various conceptual thoughts of objects and subjects are inseparable from the mind. As stated in the root text of the Longchen Nyingtik: The mind's memory, thought, and power of wisdom, all that arises as appearance and awareness, do not deviate from awareness itself. Similarly, in the Vajra Tent Tantra, it is also said: Outside of the precious mind, there are neither Buddhas nor sentient beings. Thus it is said. Recognizing mind itself as emptiness. Recognizing conceptual thought as mind.