Tibetan
བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན་བརྟགས་པ། བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན་བརྟགས་པ། གསུམ་པ་སེམས་སྦྱང་བ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་ནི་ཐོག་མ་བྱུང་ས་དང་། །བར་དུ་གནས་ས་ཐ་མར་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟགས་དཔྱད་ན། །སེམས་སྦྱང་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། ཞེས་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་བརྟགས་པ་ལས། དང་པོ་བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན་བརྟགས་པ་ནི། སེམས་ཞེས་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། སངས་རྒྱས་ནས་བདེ་བ་མྱོང་མཁན་རིག་རིག་ཏུར་ཏུར་པོ་འདི་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་རི་བྲག་ཁང་ཁྱིམ་སྣོད་བཅུད་ཕ་མའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གང་རུང་ཞིག་ནས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན། དེ་རེ་རེ་ནས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་བཤིག་ནས་བཙལ་ཞིང་བརྟགས་པས་མི་རྙེད་དེ། ཕྱི་སྣོད་བཅུད་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་། ནང་རང་ལུས་ནས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན། ལུས་ཀྱི་སྟོད་སྨད་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གྱི་ཆ་ཤས་སོ་སོ་ནས་བརྡར་ཤ་བཅད་ཀྱང་མི་རྙེད་པས་དེར་ཡང་མ་བྱུང་། དེ་བཞིན་དུ། ཡོད་པ་དངོས་པོར་སྣང་བའི་ཆ་ནས་མ་བྱུང་སྟེ་ཅི་ལྟར་བཙལ་ཡང་དེའི་དམིགས་པ་མ་རྙེད། མེད་པ་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་སྟེ་བྱུང་ས་དང་བྱུང་ཡུལ་མ་གྲུབ། སེམས་ལས་སེམས་བྱུང་བ་མིན་ཏེ་བྱུང་ས་བྱུང་མཁན་གཉིས་མ་གྲུབ། བྱུང་སའི་ཡུལ་དང་བྱུང་མཁན་གྱི་སེམས་ཅི་འདྲ་ཡིན་ཕར་དཔྱད། ཚོལ་མཁན་གྱི་སེམས་ལ་ཚུར་བརྟགས་པས། བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན། འཚོལ་རྒྱུ་དང་འཚོལ་མཁན་དུ་སྣང་བའི་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་རྒྱུ་མ་རྙེད་ནས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡུལ་མེད་རྟེན་བྲལ། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ་ཧ་ཕྱད་དེ་ལུས་ན་འབྱོངས་པའི་རྟགས་ཡིན་དེ། ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ངོ་འཕྲོད་ཅིང་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་ནོ།། བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན་བརྟགས་པ།
Chinese
探究生处与生者 探究生处与生者 第三，修心方面：在《中观根本慧论》中说：心最初的生处，中间的住处，最终的去处。像这样对三者进行观察分析，就能修心，了解心的实相。其中，探究生处与生者，首先是：所谓的心，在轮回中流转，感受痛苦，从成佛而感受安乐的这个觉醒、灵敏的心，最初是从哪里产生的呢？ 难道是从后来产生的物质，如山、岩石、房屋、器物、精华，或者父母的因缘等产生的吗？如果这样想，将它们一一分解成微尘来寻找和探究，也找不到。所以，不是从外在的器物和精华中产生的。 难道是从内在自身的身体产生的吗？如果这样想，将身体的上、下、外、内、中三部分的各个部分进行剖析，也找不到，所以也不是从那里产生的。 同样，也不是从存在、显现为实物的方面产生的，无论怎样寻找，也找不到它的目标。也不是从不存在、空性的方面产生的，所以生处和生处没有成立。不是从心产生心，所以生处和生者二者没有成立。 生处的地方和生者的心是怎样的，向外观察。向内观察寻找者的心，对于显现为生处和生者，所寻找之物和寻找者的一切能取所取，都找不到可以确定其本体的，因此没有原因、没有处所、没有依靠。 在脱离了言说、思考、表达，以及一切承认的状态中，突然醒悟，这是在身体中成熟的征兆。 认识到脱离了认知的自性，本体空性，法身无生，这就是认识并确定的。
English
Investigating the Place of Origin and the Ariser Investigating the Place of Origin and the Ariser Third, regarding mind training: It is said in the Madhyamaka-karika: "The mind's initial place of origin, its intermediate dwelling place, and its final destination. If one examines and analyzes these three in this way, one can train the mind and understand the nature of the mind." Among the investigation of the three – origin, dwelling, and destination – the first is the investigation of the place of origin and the ariser: The so-called mind, which wanders in samsara and experiences suffering, and which, upon becoming a Buddha, experiences bliss, this awake and alert mind, where did it originate? Could it be that it arose from later arising phenomena such as mountains, rocks, houses, containers, essences, or the causal conditions of parents? If one thinks this way, and searches and investigates by breaking each of them down into particles, one will not find it. Therefore, it did not arise from any external container or essence. Could it be that it arose from one's own internal body? If one thinks this way, and dissects the upper, lower, outer, inner, and middle parts of the body, one will not find it, so it did not arise there either. Similarly, it did not arise from the aspect of existence, appearing as a real thing; no matter how one searches, one will not find its object. Nor did it arise from the aspect of non-existence, emptiness; therefore, the place of origin and the place of arising are not established. Mind does not arise from mind; therefore, the place of origin and the ariser are not established. Consider outward what the place of origin and the mind of the ariser are like. When one examines inward the mind of the seeker, all the apprehended and apprehender that appear as the place of origin and the ariser, the object of search and the seeker, one cannot find anything to identify as their essence; therefore, they are without cause, without place, and without support. In a state free from all speech, thought, expression, and affirmation, one suddenly awakens; this is a sign of maturation in the body. Recognizing that the nature of mind, free from identification, is emptiness, the Dharmakaya is unborn; this is recognition and certainty.