Tibetan
གཉིས། འགྱུར་གྱི་ཕྱག གཉིས། འགྱུར་གྱི་ཕྱག བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་པ་སྟེ། དེ་ཡང་ཡུམ་བསྡུས་པ་ལས། ཅི་ཕྱིར་འདི་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱ་ཞེ་ན། ། ཆགས་པ་གཅོད་བྱེད་ཀུན་ལ་ཆགས་པ་ཟད་པར་འདོད། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆགས་མེད་གྱུར་ལ་རེག །དེས་ན་འདི་ནི་བྱང་སེམས་དཔའི་མིང་འཐོབ་བོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་ལགས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་ནི་མཚན། དང་པོ་ཐུགས་བསྐྱེད་ཙ་ན་སངས་རྒྱས་མ་ཐོབ་ཀྱི་བར་དུ་གྲོང་པའི་ཆོས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་ཉིད་དུ་མཛད་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་པས་གཞོན་ནུར་གྱུར་པ་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །ཞེས་ལོ་ཙཱ་བ་དགེ་བློས་འགྱུར་མཛད་པའི་དུས་སུ་བཀོད་པ་སྟེ། དེ་ལ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། དང་པོ་ཙ་ན་རྒྱ་གར་གྱི་ཡི་གེ་པ་དང་མཐུན་པར་རང་གང་ལ་དད་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བ་ལས། ཕྱིས་མངའ་བདག་རལ་པ་ཅན་གྱི་དུས་སུ་མདོའི་འགྲེལ་བ་དང་བསྟན་བཅོས་དག་ན་གཞུང་གི་བརྗོད་བྱ་དང་མཐུན་པར་ཕྱག་བཙལ་བ་བཞུགས་པས་ལོ་ཙཱ་བའི་ཕྱག་འཚལ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བྱ་བར་བཀས་བཅད་དེ། འདུལ་བ་བསྒྱུར་བ་ན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ། ཐེག་པ་ཆུང་ངུའི་མདོ་སྡེ་བསྒྱུར་བ་ན་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེའམ་བསྟན་བཅོས་བསྒྱུར་བ་ན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐམས་ཅད་ལ། སྲིད་པའི་སྡུག་བསྔལ་དང་རྒུད་པ་སྟོན་པའི་མདོ་སྡེའམ་བསྟན་བཅོས་བསྒྱུར་བ་ན་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་པོ་ལ། ཆོས་མངོན་བསྒྱུར་བ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་དཔལ་ལ། གསང་སྔགས་བསྒྱུར་བ་ན་གསང་བའི་བདག་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། དེ་ལས་དང་པོ་ནི། འདུལ་བའི་བསླབ་པ་འཆའ་བ་དེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉག་གཅིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་གཞན་བསྟན་བཅོས་མཁན་ཆེན་པོ་དང་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་སུའི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པར་གོ་བའི་ཆེད་དུ་དང༌། གཉིས་པ་ནི། གཞི་མ་ཆོས་ཡིན་ཞིང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ལ་དགེ་འདུན་ལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གསུམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཤིང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་དགོས་པ་དང༌། བཞི་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཐུགས་རྗེ་མཉམ་ཡང་གྲགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་ཐུགས་རྗེ་ཅན་དུ་གྲགས་ཤིང་ཐུགས་རྗེའི་དམིགས་པ་སྡུག་བསྔལ་ཡིན་པར་གོ་བའི་ཆེད་དུ་དང༌། ལྔ་པ་ནི་དངོས་པོ་ལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཤེས་རབ་མཉམ་ཡང་དེ་ཤེས་རབ་ཅན་དུ་གྲགས་ལ། ཆོས་མངོན་པ་ཤེས་རབ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་པ་གཉིས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་དང༌
Chinese
二、译者的礼敬 二、译者的礼敬 向文殊童子菩萨敬礼！这是说，如同《略品般若经》中所说：‘为何称此为菩萨？断除贪欲者，视一切贪欲为尽。诸佛之菩提，触及无贪欲。因此，此得菩萨之名。’因此，文殊菩萨是名号。最初发心之时，直至未成佛前，承诺不为世俗之法所染，因此向成为童子的文殊菩萨敬礼。这是译师格洛在翻译时所写。对此，霞惹瓦说：最初之时，如同印度的书写者一样，向自己所信仰的敬礼。后来，在芒域拉巴坚（国王名）时期，经部的注释和论著中，有按照论典的主题而作的礼敬，因此规定译者的礼敬也应如此。翻译律藏时，向一切智者敬礼。翻译小乘经部时，向三宝敬礼。翻译大乘经部或论著时，向一切佛和菩萨敬礼。翻译显示轮回痛苦和衰败的经部或论著时，向观世音菩萨敬礼。翻译法相论时，向薄伽梵文殊敬礼。翻译密咒时，向秘密主敬礼。其中，第一，是为了明白受持律藏的学处，唯有一切智者的行境，而非其他论典作者、声闻、菩萨等任何人的行境。第二，是因为根本是法，由佛宣说，且为僧众所需。第三，是佛所说，且为菩萨所需。第四，是就本体而言，一切佛的慈悲平等，但依靠名声，他被称为慈悲者，且为了明白慈悲的对境是痛苦。第五，是就本体而言，一切佛的智慧平等，但他被称为有智慧者，且法相是具有有漏和无漏二者的自性。
English
Two. The Translator's Homage Two. The Translator's Homage Homage to the Bodhisattva Manjushri, who has become a youth! This is to say, as stated in the Condensed Mother Sutra: 'Why is this called a Bodhisattva? Those who sever attachment regard all attachments as exhausted. The enlightenment of the Buddhas touches upon the absence of attachment. Therefore, this one obtains the name of Bodhisattva.' Therefore, Manjushri Bodhisattva is the name. At the very beginning of generating the mind of enlightenment, until not attaining Buddhahood, he vowed to remain undefiled by worldly dharmas, therefore homage to him who has become a youth. This was written by the translator Gewa Lo during the time of translation. Regarding this, Sharawa said: At the beginning, like the Indian scribes, homage was paid to whatever one had faith in. Later, during the time of the ruler Mangyul Ralpa Chen, in the commentaries on the sutras and treatises, there were homages made in accordance with the subject matter of the texts, therefore it was decreed that the translators' homages should also be done in the same way. When translating the Vinaya, homage is paid to the All-Knowing One. When translating the Sutras of the Lesser Vehicle, homage is paid to the Three Jewels. When translating the Sutras or Treatises of the Great Vehicle, homage is paid to all the Buddhas and Bodhisattvas. When translating the Sutras or Treatises that show the suffering and decline of samsara, homage is paid to Avalokiteshvara. When translating the Abhidharma, homage is paid to the Bhagavan Manjushri. When translating the Secret Mantras, homage is paid to the Lord of Secrets. Among these, the first is to understand that upholding the precepts of the Vinaya is solely within the realm of the All-Knowing One, and not within the realm of any other author of treatises, Shravakas, Bodhisattvas, etc. The second is because the basis is Dharma, spoken by the Buddha, and needed by the Sangha. The third is that it is spoken by the Buddha and needed by the Bodhisattvas. The fourth is that, in reality, all Buddhas have equal compassion, but relying on fame, he is known as the compassionate one, and to understand that the object of compassion is suffering. The fifth is that, in reality, all Buddhas have equal wisdom, but he is known as the wise one, and the Abhidharma is the nature of both wisdom with outflows and without outflows.
Tibetan
། དྲུག་པ་ནི། གསང་སྔགས་གསང་ཞེས་བྱ་བ་ནི། །ཆོས་ལ་སྐྱོན་ཡོད་མ་ཡིན་གྱིས། །བློ་དམན་ཤེས་རབ་ཆུང་བ་ལ། །ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཐབས་ཀྱིས་གསང༌། །གསུང་བ་བཞིན་དུ་སློབ་དགོས་པར་གོ་བའི་ཆེད་དུ་ཡིན་པ་ལས། དང་པོ་དང་ཐ་མ་འདི་ཉིད་ཁོ་ན་མན་ངག་ཡིན་ཏེ། འདུལ་བའི་གང་ཞིག་སྤྱད་ན་བར་དུ་གཅོད་པ་དང་བསྲུངས་ན་ངེས་པར་འབྱུང་བའི་གནད་དགག་དང་ཉེས་པའི་ན་རིམ་དང་ཉམས་པ་སོར་ཆུད་པའི་ཐབས་གསུངས་པ་ཀུན་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉག་གཅིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་མ་གཏོགས་པར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཀུན་གྱི་ཡང་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་འཕགས་པ་ཤཱ་རིའི་བུས་ཀྱང་རུང་མཐུན་ཙམ་ལས་བསླབ་པ་བཅའ་བ་མི་སྤྱོད་པར་གསུངས། དེ་བས་ས་བཅུའི་དབང་ཕྱུག་གིས་ཀྱང་སྤྱོད་པར་མ་གསུངས་པས། བུདྡྷའི་གསུང་ཁོ་ན་ཚད་མར་བྱས་ལ་ལུང་ལས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་ལག་ལེན་བྱ་བ་ལས་རང་བཟོ་དང་ཅི་ཕྱིར་ཤོད་ས་ཡེ་མེད། གནོན་མདར་བུ་གཅིག་པ་འདུལ་བ་འཛིན་པ་བྱ་བ་ཞིག་གིས་ཆང་བཏུང་དུ་རུང་སྟེ་ཆུ་བཞིན། ཕྱི་དྲོ་ཁ་ཟས་བཟར་རུང་སྟེ་སྔ་དྲོ་བཞིན་བྱས་ཀྱིན་རང་བཟོ་བྱས་པས་རྒྱབ་གས་ནས་ཤི་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་པས་ཁྱིམ་པ་ཀུན་གྱིས་ཇོ་བོའི་རུང་ཆུ་འདི་ལ་ཡོང་བཏང་བ་ཙམ་མི་གདའ་བྱས་པ་ཙམ་གྱིས་ཀྱང་དེ་དང་དུ་བླངས་ནས་ལྷོད་ལྷོད་མི་གཏང༌། སངས་རྒྱས་མངའ་ཆེ་ནས་བསླབ་པ་བཅས་པ་མིན། ངེས་པར་འབྱུང་བ་དང་བར་དུ་གཅོད་པའི་ཆོས་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཆེ་བ་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་མཁྱེན་ནས་ཐུགས་རྗེ་ཁོ་ནས་བསླབ་པ་བཅས་པ་ཡིན། ཐ་མ་མན་ངག་ཡིན་པ་ཡང་གསང་སྔགས་བྱ་བ་ཅི་ནས་ཀྱང་གསངས་པས་འགྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དགེ་བཤེས་སྟོན་པའི་ཞལ་ནས། དཀྱིལ་འཁོར་གཅིག་ཏུ་དུས་གཅིག་ཏུ་ཞུགས་པ་གཉིས་ལ་རྒྱུད་དམ་སྒྲུབ་ཐབས་གཅིག་ཉིད་འཆད་ཀྱང་སོ་སོར་འཆད་དགོས་པ་ཡིན་གསུང་བར་གདའ། དྲུ་གུ་གློག་འབྱུང་གིས་འབྲོག་སྒང་ཞིག་ཏུ་སྦྲ་དཀར་ནག་མང་པོ་ཕུབ་ནས་སྒྲོན་མ་གསལ་བ་ལ་ཁྲོམ་བཤད་བྱས་པ་དགེ་བཤེས་ཀྱིས་གསན་པས། ཇོ་བོ་སྟོན་པས་བག་མེད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་གསུངས་ཙ་ན། དུས་དེ་ཉིད་དུ་སྦྲ་གས་པ་ལ་སོགས་པའི་བཀྲ་མི་ཤིས་པ་བྱུང་བ་ལགས་པར་གདའ། འོ་ན་འདིར་འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བས་གཞུང་འདི་ཆོས་མངོན་པར་ཡོང་བ་མིན་ནམ་བྱས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཡོང་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཡང་གཏན་ལ་དབབ་པའི་བསྟན་བཅོས་ཡིན་པས་ན་མངོན་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མངོན་མཐོ་དང་ངེས་ལེགས་ཀྱི་ལམ་གཉིས་ཀ ངེས་ལེགས་ཐེག་པ་གསུམ་ག ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་གསང་སྔགས་ཀྱི་ཚུལ་གཉིས་ཀ་གཏན་ལ་ཕབ་པས་སོ་གསུངས་ཤིང༌། ཕྱག་འཚལ་བའི་དགོས་པ་ནི་འོག་ནས་སྟོན་པར་འགྱུར་བ་བཞིན་ཏེ། དེ་རྣམས་ལོ་ཙཱ་བའི་བཀའ་ལུང་ཡིན་ཡང་རེ་རེ་ནས་གལ་ཆེ་བ་ཤ་སྟག་ཡིན་གསུངས། གཉིས། འགྱུར་གྱི་ཕྱག
Chinese
第六，密咒之所以称为“密”，并非是法本身有什么过失，而是对于智慧低下、理解力不足的人，用大慈悲的方法保密。为了理解必须按照所说的那样学习。最初和最终的这个本身就是口诀。如果使用某种律仪会造成障碍，如果守护某种律仪则必定会解脱，所有关于关键的遮止、罪过的次第以及恢复破戒的方法，都说是只有一切智者才能了知的境界，甚至阿罗汉都无法完全了知，因此圣者舍利子也只是随顺，而没有宣说戒律。因此，十地自在者也没有宣说要使用。所以，只能以佛陀的教言为准绳，按照经文所说的那样去实践，不能自作主张，也没有争论的余地。从前，有一个名叫“能达布吉巴”的持律者，像喝水一样喝酒，像早上一样在下午吃东西，因为自作主张而背裂而死。同样，所有的在家众仅仅因为说了“不要浪费上师的圣水”，就接受了它，不要轻易放弃。佛陀制定戒律，不是因为佛陀的权力大，而是因为一切智的智慧了知了解脱和障碍的法，以及缘起的伟大如何存在，仅仅出于慈悲而制定戒律。最终成为口诀，也是因为密咒必须保密才能成就。格西敦巴说：“即使在同一个坛城中，同时进入的两个人，即使讲授同一个续部或修法，也必须分别讲授。”据说，从前德乌果洛炯在仲冈的一个地方搭起许多黑白帐篷，点亮灯火进行公开讲法，格西听到后说：“上师敦巴做了非常放逸的事情。”据说，就在那时，发生了帐篷破裂等不吉祥的事情。那么，在这里向圣者文殊礼拜，这部论典难道不是法相论吗？当然是法相论，因为这也是一部决定的论典，所以称为“现观”，即增上生道和决定胜道两种，决定胜道三种乘，大乘
English
Sixth, the reason why mantra is called "secret" is not because there is any fault in the Dharma itself, but because for those with low wisdom and insufficient understanding, it is kept secret by means of great compassion. It is for the sake of understanding that one must learn as it is said. This very beginning and end is the oral instruction itself. If using a certain Vinaya will cause obstacles, and if guarding a certain Vinaya will surely lead to liberation, all the instructions on the key prohibitions, the order of transgressions, and the methods of restoring broken vows, are said to be the realm that only the all-knowing can know, and even Arhats cannot fully know, therefore, the noble Shariputra only followed along, and did not proclaim the precepts. Therefore, even the lord of the ten bhumis did not say to use them. Therefore, only the Buddha's words should be taken as the standard, and practice should be done as the scriptures say, without making one's own decisions, and there is no room for argument. Once, a Vinaya holder named "Nonda Bhujiba" drank alcohol like water, and ate food in the afternoon like in the morning, and died with a cracked back because he made his own decisions. Similarly, all laypeople, just because they said, "Don't waste the Guru's holy water," accepted it and did not easily give it up. The Buddha did not establish precepts because the Buddha had great power, but because the wisdom of the all-knowing knows the Dharma of liberation and obstacles, and how the greatness of dependent origination exists, and established the precepts out of compassion alone. The ultimate becoming an oral instruction is also because mantra must be kept secret in order to be accomplished. Geshe Tonpa said, "Even if two people enter the same mandala at the same time, even if the same tantra or sadhana is taught, it must be taught separately." It is said that once, Druku Lokjung set up many black and white tents in a place called Dronggang, lit lamps and gave public teachings, and when Geshe heard this, he said, "Guru Tonpa did a very careless thing." It is said that at that time, inauspicious things such as the tents breaking occurred. So, here, by prostrating to the noble Manjushri, isn't this text Abhidharma? Of course it is Abhidharma, because this is also a definitive treatise, so it is called "Abhisamaya," that is, the two paths of higher rebirth and definite goodness, the three vehicles of definite goodness, the Great Vehicle.
Chinese
说是因为通达了波罗蜜多和密咒两种方式。顶礼的必要性就像下面将要展示的那样。他们说，那些虽然是译师的教言，但每一个都非常重要。
English
It is said that it is because both the Perfection of Wisdom and the methods of Secret Mantra have been definitively established. The necessity of prostration is as will be shown below. It is said that although those are the instructions of the translators, each and every one of them is very important.