Tibetan
སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བཤད་པ། སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བཤད་པ། སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡིན་པས་སེམས་ཅན་ཀུན་མཆོག་ཉིད་སེམས་དང༌། སྤོང་དང་རྟོགས་དང་གསུམ་པོ་ལ། །ཆེན་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བྱུང་གི །ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ཞེས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་སྒྲུབ་པའི་ཆེད་དུ་བྱ་བ་འདི་ནི་རྣམ་པར་གསུམ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མཆོག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་དང༌། རྟོགས་པ་ཆེན་པོ་ཉིད་དོ། །གང་གི་ཕྱིར་མཆོག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་བ་ཅིའི་སླད་དུ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བགྱི་ཞེས་གསོལ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་འཇུག་པའི་རྒྱུ་ལས་བརྩམས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་པ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་བར་གྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་སེམས་ཅན་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་རྣམས་སོ། །ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །གཅིག་ཀྱང་འཁོར་བ་ཐོག་མ་མེད་པར་འཇུག་པ་ན་ཆེན་པོ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བས་ཕུང་པོ་ཞེས་སྨོས་སོ། །སེམས་ཅན་གྱི་སྡེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞུགས་པ་དང་ལམ་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་གནས་པའི་སྡེའི་དབྱེ་བས་སོ། །གང་དག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བའི་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ལ་རབ་འབྱོར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། གང་འདི་སྙམ་དུ་བདག་གིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་འཁོར་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པར་གོ་ཆ་བགོ་བར་བྱའོ་སྙམ་པས་འཁོར་བ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་སྟེ། བདག་གིས་བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱའོ་ཞེས་གང་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དང་དེ་དག་ཐེག་པ་གསུམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་ཀྱང་གང་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དང་འགག་པ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་སེམས་མ་འདྲེས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ལ་
Chinese
论述成办之因。 论述成办之因。 由于要论述成办之因，一切有情皆为殊胜之意，于舍、证、三者之上，乃三大自生之因，名为“此成办之因”。如是说。其中，此成办之因有三种，即：殊胜大，舍弃大，证悟大。何以故，以殊胜大之故，世尊被称为菩萨摩诃萨？因被问及为何称为菩萨摩诃萨，故从菩萨摩诃萨之语所指之因说起，能令有情众生之大聚，有情之大部八种等，直至不退转之间皆成殊胜，故如是说。其中，有情众生之大聚，即有情之集合。大，即无量。即便一人，若无始以来即入轮回，亦成大，故称“聚”。有情之部，乃以入者与安住于道果之部的差别而分。若问以何能令一切有情成殊胜？答：由此，善现菩萨摩诃萨发金刚喻心，当令一切有情成殊胜。所谓发金刚喻心，即心中思忖，我当为一切有情之故，于无量轮回中披甲，如是即为于无量轮回中受持，且尽舍一切所有，即如其所说，我当尽舍一切所有。对一切有情心怀平等，彼等虽以三乘而得完全寂灭，然实无完全寂灭者。何以故？因其已证悟一切法无生无灭，且以遍知一切相之心不杂染，故于六度
English
Explanation of the Cause for Accomplishment. Explanation of the Cause for Accomplishment. Because the cause for accomplishment is to be discussed, all sentient beings are the very essence of excellence, and upon the three—renunciation, realization, and the three—there is the self-arising of the three great ones. This is called the "Cause for Accomplishment." Thus it is said. Now, this cause for accomplishment is threefold, namely: the very essence of greatness, the very essence of renunciation, and the very essence of realization. Why is it that, by virtue of the very essence of greatness, the Bhagavan is called a Bodhisattva Mahasattva? Because when asked why he is called a Bodhisattva Mahasattva, starting from the cause of the application of the term Bodhisattva Mahasattva, it is said that it makes the great mass of sentient beings, the great division of sentient beings, the eightfold, and so forth, excellent up to the point of non-retrogression. The great mass of sentient beings is the collection of sentient beings. "Great" means immeasurable. Even one who enters samsara without beginning becomes great, hence the term "mass." The division of sentient beings is distinguished by the division of those who have entered and those who abide in the fruit of the path. If asked what are the dharmas by which all sentient beings will become excellent, the answer is: Thereupon, Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva, generates the vajra-like mind, and it is said that he will make all sentient beings excellent. Now, generating the vajra-like mind is this: thinking, "For the sake of all sentient beings, I shall don armor in immeasurable samsara," thus undertaking immeasurable samsara, and completely relinquishing all possessions, as it is said, "I shall completely relinquish all possessions." Having equanimity towards all sentient beings, and even though they are completely liberated by the three vehicles, there is no complete liberation. Why is that? Because by realizing that all dharmas are without birth and without cessation, and because the mind of omniscience is unmingled, therefore, in the six perfections
Tibetan
སྤྱད་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཏེ། མ་འདྲེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་སོགས་པ་འདོད་པའི་སེམས་དང་མ་འདྲེས་པས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་སྤོང་བར་རྟོགས་པ་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཚུལ་གཅིག་ཏུ་མངོན་པར་སྒྲུབ་པ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དང༌། སེམས་ཅན་ངན་འགྲོར་སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ལས། སེམས་ཅན་རེ་རེའི་དོན་གྱི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ཡོངས་སུ་མྱ་ངན་ལས་མ་འདས་ཀྱི་བར་དུ་རང་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་སྡུག་བསྔལ་རྣམས་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཁས་བླངས་པས་ཕྱིས་རང་གི་ཚོགས་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱ་སྟེ། བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་ཕྱིན་ཆད་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་དང༌། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་པའི་སེམས་མི་སྐྱེད་པས་སེམས་རླབས་པོ་ཆེ་དང། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་སེམས་ལ་རློམ་པ་མེད་པས་མི་སྒུལ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་ཅིང་ཡོངས་སུ་མི་གཏོང་བ་དག་དང༌། དེས་རློམ་སེམས་སུ་ཡང་མི་བྱེད་པས་ན་ཕན་པ་དང་བདེ་བའི་སེམས་ཀྱིས་སོ། །ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དབྱེར་མེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལ་དགའ་ཞིང་མངོན་པར་དགའ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ལ་དགའ་བའོ། །དེ་ལ་སྒོམ་ཞིང་མང་དུ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ལ་ཀུན་དུ་དགའ་བ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ལ་དགའ་བ་དང༌། ཀུན་དགའ་བ་དང༌། ཀུན་དགའ་བའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་བརྩོན་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་མ་འདྲེས་པ་བཅྭ་བརྒྱད་ཀྱི་བར་དང༌། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ནམ་མཁའ་ལྟར་ཆགས་པ་མེད་པས་རྣམ་པར་ གྲོལ་ཞིང་གོས་པ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བར་ཐམས་ཅད་ལ་མི་དམིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དུ་བྱེད་པས་ཏེ། དེ་ནི་རབ་འབྱོར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་དག་ལ་གནས་ནས་སེམས་ཅན་གྱི་ཚོགས་ཆེན་པོ་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་སྡེ་ཆེན་པོའི་མཆོག་ཏུ་བྱ་བའི་ཆོས་ནི་དེ་དག་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཞེས་བརྗོད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སྤོང་བ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གནས་བརྟན་ཤཱ་རིའི་བུ་སྤོབས་པ་སྟོན་པ་གསུངས་པ་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ཆད་པ་དང་རྟག་པ་ལྟ་བ་ད
Chinese
应当修习，所谓不杂染，是指不与希求声闻乘等之心相杂染之语。应当修习通达一切皆可舍弃之圆满成就，并且应当修习通达一切法皆可如一显现之理，并且从一切堕入恶趣之有情中，为了每一个有情的利益，发誓在他们未完全脱离痛苦之前，自己亲自感受他们的痛苦，之后为了圆满自己的资粮，希求无上圆满正等觉。从最初发心之后，不生起贪欲等烦恼，不生起希求声闻等之心，是为大心。不以具足一切相智之心为傲慢，是为不动。救护一切有情且永不舍弃，并且不以此为傲慢，是为利益和安乐之心。所谓法，是指一切法无有分别。对于此法，凡是欢喜和极度欢喜，即是乐法。凡是对此法进行禅修和反复修习，即是普乐法。即是乐法、普乐法、勤奋于普乐法之瑜伽，以及一切空性，从菩提之道的诸法到十八不共佛法之间，以及金刚喻定，如同虚空般无有执着而解脱且无有染污之定之间，以不执着的方式安住，从而成为有情之至尊。这是指安住于般若波罗蜜多的菩萨，安住于何处而成为有情大众和有情大类的至尊之法，即是这些。因此称菩萨为大菩萨。世尊如是说。以大舍之自在而宣说，尊者舍利子示现勇敢所说的是：世尊，从我见和有情见开始，直到断见和常见为止。
English
It should be practiced. The term "unmixed" refers to the words that are not mixed with the mind that desires the Hearer Vehicle and so on. One should train in the complete accomplishment of realizing that everything can be abandoned, and one should train in realizing that all dharmas can be manifested as one. And from all sentient beings born in evil destinies, for the sake of each sentient being, vowing to personally experience their suffering until they are completely free from suffering, and then to perfect one's own accumulation, desiring the unexcelled, perfect, and complete enlightenment. From the moment of first generating the mind, not generating afflictions such as desire, and not generating the mind that desires the Hearer and so on, is the great mind. Not being arrogant with the mind that possesses all-knowingness is immovability. Protecting all sentient beings and never abandoning them, and not being arrogant about this, is the mind of benefit and happiness. The so-called dharma refers to whatever is the indivisibility of all dharmas. Whatever is joy and extreme joy in this dharma is the joy of dharma. Whatever is meditating and repeatedly practicing this dharma is universal joy in dharma. That is, joy in dharma, universal joy, diligence in the yoga of universal joy, and all emptiness, from the dharmas of the path to enlightenment to the eighteen unshared dharmas of the Buddha, and the vajra-like samadhi, like the sky, without attachment, liberated and without defilement, abiding in a non-attached manner, thereby becoming the supreme of sentient beings. This refers to the bodhisattvas who abide in the Perfection of Wisdom, in what place they abide and become the supreme dharma of the great assembly of sentient beings and the great class of sentient beings. Therefore, the bodhisattva is called a great bodhisattva. The Blessed One spoke thus. Speaking with the freedom of great abandonment, what the Venerable Shariputra said, showing courage, is: Blessed One, starting from the view of self and the view of sentient beings, up to the view of annihilation and the view of permanence.