Tibetan
ཡན་ལག་བཞི་པ། སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པར་བཤད་པ། ཡན་ལག་བཞི་པ། སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པར་བཤད་པ། སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པ་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པ་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་དང༌། ཐ་མལ་པ་ལས་དབེན་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་ལས་དབེན་པའོ། །སེམས་རྣམ་པར་དབེན་པ་མ་རྟོགས་པའི་སྐྱོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རང་དབང་ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་གཟུང་བར་སྣང་བའོ། །དང་པོ་ནི་མིག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། །རྟེན་གྱི་མིང་རྟེན་ཅན་ལ་བཏགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནི་འཛིན་པར་སྣང་བའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་སྟོང་ཞིང་དབེན་པ་ཡིན་པ་ལ། དེ་ལྟར་མ་ཤེས་པས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རང་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལས་བྱུང་བས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཕུང་པོ་ཆེན་པོར་མངོན་པར་གྲུབ་ནས་ངའི་ལུས་དང་ངའི་ངག་དང་ངའི་སེམས་སོ་ཞེས་བདག་ཏུ་རློམ་པ་དང༌། ངར་སེམས་པ་ལས་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་བྱས་ཏེ། དེའི་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་ནས་འོད་གསལ་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་གྱིས་ཕུང་པོ་སྤངས་ཏེ། རླུང་གི་ཁམས་ ཀྱིས་འཕངས་ནས་སྲིད་པ་བར་མ་ཞེས་བྱ་བར་གྱུར་ནས་འགྲོ་བ་ལྔ་རྣམས་སུ་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་ཉིང་མ་ཚམས་སྦྱོར་བས་ལུས་བླངས་ཤིང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང༌། དགོངས་པ་བླ་ན་མེད་པ་ལས། །དེ་འདྲའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པས། །མི་ཤེས་མུན་པས་ཁེབས་པ་རྣམས། །དགེ་དང་མི་དགེའི་ལས་བྱས་ནས། །འགྲོ་བ་ལྔར་ནི་འཁོར་བར་འགྱུར། །མཚམས་མེད་ལ་སོགས་བྱས་ནས་ནི། །དམྱལ་བ་ལ་སོགས་འཚེད་པར་འགྱུར། །སྦྱིན་སོགས་དགེ་བ་བྱས་ནས་ནི། །མཐོ་རིས་ལ་སོགས་དག་ཏུ་འགྱུར། །སྐྱེ་བ་དཔག་མེད་སྟོང་ཕྲག་ནི། །དུ་མར་ཡང་དང་ཡང་ཐོབ་པ། །འདི་ནི་སྔོན་ལས་རྣམ་སྨིན་ཞེས། །རྨོངས་པ་རྣམས་ནི་མྱ་ངན་བྱེད། །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ཐ་མ་ལ་པ་ལས་དབེན་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། སེམས་དབེན་པར་ཤེས་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་རིན་པོ་ཆེ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སེམས་ལ་རིན་ཆེན་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་འདའ་ཀ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མདོ་ལས། །སེམས་ནི་ཡེ་ཤེས་འབྱུང་བའི་རྒྱུ། །སངས་རྒྱས་གཞན་དུ་མ་ཚོལ་ཅིག །ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དེའི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བུར་ཞེ་ན། དེ་ནི་རང་རིག་པ་ཙམ་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །དེ་ཡང་དཀོན་མཆོག་བརྩེགས་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། །འོད་སྲུངས་སེམས་ནི་ཡོངས་སུ་བཙལ་ན་མི་རྙེད། མི་རྙེད་པ
Chinese
第四品，宣说心之种种空性。 第四品，宣说心之种种空性。 心之种种空性有三种，即：未证悟心之种种空性的过患，以及从凡夫中空性，从瑜伽士中空性。为了显示未证悟心之种种空性的过患，所以说“自性”。自性是指色等对境显现为可取。 第一种是眼等之识，因为以所依之名称安立于能依之上。那是显现为能取。而所取和能取显现的自性本为空性且寂静，如果不能如是了知，则所取和能取由自己的分别念而生，从而显现为巨大的痛苦之蕴，并执着“我的身体、我的语言、我的心”等为我，从我执出发行善与不善，感受其成熟之果，在光明中融入的次第中舍弃蕴，被风界抛掷而成为所谓的“中有”，在五道中从一处到另一处，以精血和合而取身，感受轮回之痛苦。对此，《无上甚深密意经》中说： “不了知如是之自性， 被无明黑暗所覆盖者， 行善与不善之业后， 将于五道中轮回。 造作无间等罪业后， 将于地狱等处受煎熬。 行布施等善业后， 将于天界等处得清净。 无数千百之生世， 多次反复地获得。 此乃往昔业之异熟， 愚昧者为此而悲伤。” 如是宣说了。为了显示从凡夫中空性，所以说“珍宝”，如果了知心之空性，则成为生起佛陀智慧珍宝之因，因此称心为珍宝。对此，《越量智慧经》中说： “心乃生起智慧之因， 勿于他处寻觅佛陀！” 如是宣说了。那么，心的体性是怎样的呢？那仅仅是自明自知，远离一切相状，无有对境。对此，《大宝积经》中说： “光护，若能遍寻心，则不可得，不可得
English
The Fourth Chapter: Explaining the Various Emptinesses of Mind The Fourth Chapter: Explaining the Various Emptinesses of Mind There are three aspects to the various emptinesses of mind: the faults of not realizing the various emptinesses of mind, emptiness from ordinary people, and emptiness from yogis. To show the faults of not realizing the various emptinesses of mind, it is said, "Self-nature." Self-nature refers to objects such as form appearing as graspable. The first is the consciousness of the eye and so on, because the name of the basis is attributed to what depends on it. That appears as the grasper. But the essence of what appears as the grasped and the grasper is empty and peaceful. If one does not understand it as such, then the grasped and the grasper arise from one's own conceptual thoughts, and thus manifest as a great mass of suffering, clinging to "my body, my speech, my mind" as self, and from this self-clinging, performing virtuous and non-virtuous deeds, experiencing their ripening results, abandoning the aggregates in the process of merging into clear light, being thrown by the wind element and becoming what is called the "intermediate state," taking bodies in the five realms from one place to another through the union of sperm and blood, and experiencing the suffering of samsara. Regarding this, the Uttaratantra states: "Not knowing such self-nature, Those covered by the darkness of ignorance, Having done virtuous and non-virtuous deeds, Will wander in the five realms. Having committed the five heinous crimes and so on, They will be tormented in the hells and so on. Having done virtuous deeds such as giving, They will be purified in the heavens and so on. Limitless thousands of births, They will obtain again and again. This is the ripening of past actions, The deluded ones grieve for this." This is what was said. To show emptiness from ordinary people, it is said, "Precious," because if one knows the emptiness of mind, it becomes the cause for the arising of the precious wisdom of the Buddhas, therefore mind is called precious. Regarding this, the Adhyardhasatika Prajnaparamita Sutra states: "Mind is the cause for the arising of wisdom, Do not seek the Buddha elsewhere!" This is what was said. So, what is the nature of that mind like? It is merely self-awareness, devoid of all characteristics, without an object of focus. Regarding this, the Maharatnakuta Sutra states: "Light-protected, if one searches everywhere for the mind, it cannot be found, it cannot be found.