Tibetan
སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་མན་ངག། དུས་འཁོར་ཞབས་ཀྱིས་མཛད། སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་མན་ངག། དུས་འཁོར་ཞབས་ཀྱིས་མཛད། ༄༅།།སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་གི་མན་ངག་བཞུགས།། དཔལ་ལྡན་བླ་མ་དམ་པ་རྣམས་དང་དཔལ་དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དུས་ཀྱི་འཁོར་ལོར་ཕྱག་འཚལ་ནས། །རྣལ་འབྱོར་ཡན་ལག་དྲུག་བཤད་བྱ། །སོ་སོར་སྡུད་དང་བསམ་གཏན་དང༌། །སྲོག་རྩོལ་དེ་བཞིན་འཛིན་པ་དང༌། །རྗེས་སུ་དྲན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། །རྣལ་འབྱོར་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་ནི། །རྒྱུན་དུ་སངས་རྒྱས་མཆོག་གིས་གསུངས། །ཀུན་ལ་དྲུག་ཏུ་ཤེས་བྱ་སྟེ། །རབ་ཀྱིས་དང་པོ་རྟོག་པའོ། །འབྲིང་གིས་སྲོག་རྩོལ་ལ་སོགས་ཡིན། །ཐ་མས་དྲུག་པོ་རིམ་པས་བསྒོམ། །བྱིས་པ་གཞུག་དང་བུམ་པ་དང༌། །གསང་བ་ཡེ་ཤེས་སྔོན་སོང་བས། །བཞི་པ་ཡི་ནི་དབང་བྱས་ཏེ། །དམ་ཚིག་རྩ་བ་ཡན་ལག་ཅན། །དེ་ཡིས་དཔེན་པར་གནས་བྱས་ལ། །སོ་སོར་སྡུད་པ་འདི་ལྟར་བསྒོམ། །བསྒོམ་པ་སྟོང་ཉིད་བསྒོམས་པ་ཡིས། །འགག་པ་རླུང་ནི་འགག་པར་བྱེད། །སྐྱེ་བ་ཤུགས་ལ་བདེ་བ་སྐྱེ། །འབྱུང་བ་ལམ་རྟགས་དངོས་སུ་འབྱུང༌། །ངོ་བོ་སྟོང་བ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། །སོ་སོའི་རྟོག་པ་ཐམས་ཅད་སྡུད། །དབྱེ་བ་བཅུ་རུ་གསུངས་པ་ཡིན། ། དབང་པོའི་མངོན་སུམ་དག་ཏུ་བཞེད། །ཡེ་ཤེས་ཕུང་པོ་ཤེས་རབ་བོ། །འབོལ་བའི་སྟན་ལ་བྱེད་པ་ནི། །ལུས་བསྲང་རྡོ་རྗེ་སྐྱིལ་ཀྲུང་བཅའ། །ལྕེ་བཟློག་གསུས་སྦྱར་མིག་གྱེན་བཟློག །གཙུག་ཏོར་སྒྱུར་པའི་ལྟ་སྟངས་སོ། །ལག་གཉིས་རྡོ་རྗེ་བསྡམ་པར་བྱ། །དེས་ནི་རླུང་རྣམས་འཆིང་བྱེད་པའོ། །དཔྲལ་བའི་ཐིག་ལེར་སྲོག་བཅུག་ལ། །གཡས་པས་ཡི་རླུང་དུས་བསྒོམ། །མཚན་མོ་བླ་གབ་བཅས་པ་རུ། །ནམ་མཁའ་ལ་དམིགས་སྟོང་ཉིད་བསྒོམ། །སྤྲོད་དང་ཐོ་རངས་གུང་ལ་མིན། །ཉིན་མོ་བླ་གབ་མེད་པ་སྟེ། །ནམ་མཁའ་ལ་བལྟས་སྔ་དྲོ་ཕྱི། །ཉི་ཟེར་ཉི་མའི་གུང་ལ་མིན། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཡུལ་སོགས་དགག །ནང་དུ་ལྷ་ཡི་མིག་སོགས་ཏེ། །སྟོང་ཉིད་གཟུགས་ཏེ་དམིགས་བཅས་མཐོང༌། །ཆོས་ལ་ཕ་རོལ་བཅུག་གནས་ལ། །ལྷ་ལ་ལྷ་མོ་བཅུ་ཞེས་བྱ། །རྟགས་སུ་ལམ་ལ་བཅུ་མཐོང་འགྱུར། །དུ་བ་སྨིག་རྒྱུ་མཁའ་སྣང་དང༌། །མར་མེ་འབྱུང་སྟེ་འབྱུང་རླུང་ཐིམ། །ཐ་མ་སྤྲིན་མེད་ནམ་མཁའ་ནི། །རྟགས་ཅན་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །འབར་བ་ཟླ་ཉི་གློག་སྒྲ་གཅན། །ཐིག་ལེ་དྲུག་སྟེ་ཐ་མ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་རྒྱུར་མཐོང་རྟགས་ཅན་ཏེ། །འབྱུང་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ཕུང་པོ་ལྔ། །གསང་འདུས་མཚན་བརྗོད་ནས་ཕྱེད་ཕྱེད། །སྤྲུ
Chinese
六支合修之口诀。 时轮足所著。 六支合修之口诀。 时轮足所著。 ༄༅།།六支合修之口诀。 顶礼所有具吉祥之上师及吉祥时轮。 顶礼时轮后，当说瑜伽六支。 各别摄收与禅定，如是命勤与执持，随念以及三摩地，常时胜佛说为，瑜伽之六支。 于一切当知为六，殊胜者初为作意，中等者命勤等是，下品者六者次第修。 童子入与宝瓶及，秘密智慧先已行，第四之灌顶所自在，具足誓句根本支，彼依稳固处所已，如是修习各别摄收。 以修空性之修习，断灭风息而作断灭，生起力时生起乐，生起道相真实生。 自性即是空性故，摄收一切各别之作意，说为十种差别也。 许为诸根之现量，智慧蕴即是智慧也。 坐于柔软之垫上，身直结跏趺坐，舌反卷腹贴，眼向上翻，乃是顶髻旋转之观法。 双手作金刚结，彼即系缚诸风息。 命气入于眉间之明点，右以意风修习时，夜晚以覆面等之，缘于虚空修习空性。 上午与拂晓非于中午，白日无覆面等之，观于虚空早晚时，日光非于日之正午。 如是修习遮止境等，内有天之眼等者，空性乃色具相而见。 于法入于彼岸处，于天称为十天女，相为于道见十种。 烟雾阳焰空显现，灯火生已生风息灭，最后无云之虚空者，具相智慧到彼岸。 炽燃日月电雷雹，六明点即是最后者，一切见为因具相者，五大五种智慧蕴，密集名号各半半。化
English
The instruction of the six-limbed yoga. Composed by Shri Kalachakra. The instruction of the six-limbed yoga. Composed by Shri Kalachakra. ༄༅།། The Instruction on the Six Limbs of Yoga. Homage to the glorious and holy gurus and to the glorious Kalachakra. Having paid homage to Kalachakra, I shall explain the six limbs of yoga. Withdrawal, meditation, breath control, retention, recollection, and samadhi are the six limbs of yoga, which the supreme Buddha has always taught. These are known as six in all respects. The superior one first contemplates. The intermediate one practices breath control and so on. The inferior one meditates on the six in sequence. The child, the vase, and the secret wisdom have already passed. The fourth empowerment is the one that has been empowered. The root vows have limbs. Having established oneself in a stable place, one meditates on withdrawal in this way. By meditating on emptiness, one stops the winds from stopping. When strength arises, bliss arises. The signs of the elements actually arise on the path. The essence is emptiness itself. One gathers all the individual thoughts. It is said that there are ten divisions. It is considered to be the direct perception of the senses. The aggregate of wisdom is wisdom. To practice on a soft cushion, straighten the body and assume the vajra posture. Turn the tongue back, press the abdomen, and turn the eyes upward. It is the way of looking at the crown of the head. Make the two hands into a vajra fist. That is what binds the winds. Put the life force into the bindu on the forehead. With the right hand, meditate on the wind of the mind. At night, with a covering, focus on the sky and meditate on emptiness. Morning and dawn are not at noon. During the day, there is no covering. Look at the sky in the morning and evening. Sunlight is not at noon. By meditating in this way, one rejects objects and so on. Inside, there are the eyes of the deities and so on. Emptiness is form, and one sees with focus. In the Dharma, one enters the other shore. The deities are called ten goddesses. As a sign, one sees ten things on the path. Smoke, mirage, and sky appear. When the flame arises, the arising wind dissolves. The last is the cloudless sky. The characteristic is wisdom that has gone to the other shore. Blazing sun and moon, lightning, sound, and hail. The six bindus are the last. Seeing everything as a cause is a characteristic. The five elements are the five aggregates of wisdom. The Secret Assembly and the Name Praise are each half and half. Emanat
Tibetan
ལ་སྐུ་ལོངས་སྐུ་རྟོགས་མེད་དོ། །རྡོ་རྗེ་བསླང་བའི་བདེ་བ་འབྱུང༌། །བསྒོམས་པས་དུས་ཀར་རི་མོ་ནག །མཐོང་བ་ནང་དུ་སྟོང་གཟུགས་སོ། །དེས་ནི་སྟོང་གཟུགས་རྟོགས་པར་བྱེད། །སོ་སོར་སྡུད་ལ་སྙོམས་ཞུགས་ནས། །སྔགས་ཀུན་བྱིན་གྱིས་རློབ་བྱེད་ལ། །ངག་གི་བདེན་པར་འགྲུབ་པའོ། །གཟུང་བའི་ཡུལ་དང་བྲལ་བར་འགྱུར། །གཉིས་པ་བསམ་གཏན་ཡན་ལག་ནི། །སྟོང་གཟུགས་བརྟན་ཕྱིར་བྱེད་པའོ། །ངོ་བོ་ཡུལ་ནི་སྟོང་གཟུགས་ཏེ། །དུས་ནི་ནམ་མཁའ་རྒྱུ་དུས་སོ། །དབྱེ་བ་རྣམ་པ་ལྔ་ཞེས་བྱ། །ལྟ་སྟངས་དེ་ཉིད་ཕྱག་རྒྱ་ནི། །མཉམ་གཞག་ཡིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་སྟེ། །སྒོམ་པ་སྔར་གྱི་སྟོབས་གཟུགས་ལ། །སེམས་གཞག་ནམ་མཁའ་ལྟ་བ་ཡིན། །འབྱུང་བའི་རིམ་པས་གོང་ཐིམ་པས། །ས་སོགས་གང་མཐོང་སྒྱུ་མ་ལྟར། །མཉམ་གཞག་རྗེས་ཐོབ་མེད་པར་མཐོང༌། །བསམ་གཏན་ཆགས་པའི་བདེ་བ་འབྱུང༌། ། ལྷ་མོས་བསྐུལ་ལ་ལུང་བསྟན་ཐོབ། །སྟོང་ཉིད་སེམས་འཇུག་ཤེས་རབ་སྟེ། །དངོས་རྣམས་སེམས་འཛིན་རྟོག་པའོ། །དེ་འཛིན་འཇུག་པ་སྤྱོད་པའོ། །སེམས་ཀུན་གཞག་པ་དགའ་བའོ། །བདེ་བ་ཕུན་སུམ་མི་གཡོ་བདེ། །མཁའ་ཡི་བདག་ཉིད་རྣམ་ཤེས་སོ། །བསམ་གཏན་ལ་ནི་སྙོམས་ཞུགས་ན། །མངོན་པར་ཤེས་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །དེ་གཉིས་ཐོག་མར་དགེ་བ་སྟེ། །སྟོང་གཟུགས་རྟོགས་པས་བསྙེན་པར་གསུངས། །དེ་ནས་སྟོང་གཟུགས་མཐོང་ནས་ནི། །མི་འགྱུར་བདེ་བ་སྐྱེ་པའི་ཕྱིར། །སྲོག་རྩོལ་ཡན་ལག་བསྒོམ་པར་བྱ། །རྐང་པ་གཅིག་གིས་གཅིག་མནན་ཅིང༌། །མཐེ་བོང་ནང་བཅུག་ཁུ་ཚུར་བསྡམ། །ཡུལ་ནི་རྩེ་གསུམ་རླུང་ཡིན་ནོ། །འདུ་བྱེད་ཕུང་པོ་རླུང་རྒྱུའི་དུས། །ལྟ་སྟངས་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའོ། །ཕྱི་རུ་དང་པོ་རླུང་གཏོར་ནས། །ནང་དུ་མྱུར་དང་རྣམ་སྡུད་དང༌། །རེངས་དང་སྔགས་སྦྱོར་གདའ་ཡིས་ནི། །བུམ་པ་ཅན་དང་རྡུལ་མཐའ་ཡིས། །རླུང་གཉིས་དབུས་སུ་རབ་བཅུག་ནས། །རླུང་བཅུ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་བྱ། །རྡོ་རྗེ་མེ་ལ་སྲོག་ཞུགས་པའི། །བདེ་བ་ངེས་པར་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཟླ་བ་དྲུག་ཏུ་བརྩོན་བྱས་པས། །ཞག་རེ་རླུང་བཅུ་འགག་འགྱུར་ཏེ། །ཉི་ཁྲི་ཆིག་སྟོང་དྲུག་བརྒྱ་འགག །དེ་ཡིས་ལྟེ་བར་རླུང་གཉིས་འདོམ། །ཡེ་ཤེས་གཏུམ་མོ་འབར་བ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ལྷ་མོ་བཅུ་སད་ནས། །ཁུ་བ་བཅས་པའི་བདེ་བ་འབྱུང༌། །སྟེང་དང་འོག་ཏུ་གནས་གཉིས་དོད། །མ་ཟོས་བཀྲེས་མེད་ཟོས་ཀྱང་འཇུ། །ཐུར་སེལ་མི་འཛག་བདེ་བ་འཛག །སྒྱུ་འཕྲུལ་རྡོ་རྗེ་གསུམ་པོ་ཆེ། །ལུས་ཡང་ལ་སོགས་མི་རྟོག་བདེ། །ཡིད་
Chinese
法身报身无证悟。 生起金刚唤醒之乐。 修习之时现黑线。 见之内在空色相。 因此能证悟空色。 各自收摄入于等持后， 加持一切真言。 成就语之谛实。 将脱离所执之境。 第二静虑支分者， 为令空色稳固故。 体性之境乃空色， 时乃虚空运行时。 差别名为五种相。 观视之法即手印， 等持意之现量也。 修习先前之力量色相上， 心住虚空观视也。 由生起次第上融摄， 所见地等如幻化。 见无等持后得。 生起静虑稳固之乐。 天女劝请得授记。 空性入心即智慧。 诸法心执即分别。 执彼入行乃行持。 安住一切心乃喜。 圆满不动之乐。 虚空自性乃为识。 入于静虑等持时， 将能获得现证智。 此二最初即善妙， 谓证空色为亲近。 彼后见得空色已， 为生不变乐之故， 当修命勤之支分。 一足压于另一足， 拇指内扣握拳印。 境乃三尖风息也。 行蕴风息运行时， 观视甘露旋绕也。 于外首先散风息， 内里迅速而总摄， 以僵直与咒语合， 以宝瓶与微尘边。 将二风息入于中， 令十风息皆寂静。 金刚火中命气入， 定能生起乐受也。 若能精进六个月， 每日十风息断绝， 二万一千六百断。 由此脐间调二风。 以智慧拙火燃炽故， 唤醒十尊佛母后， 生起具精之乐受。 上下二处皆增益， 未食无饥食亦消。 下泄不漏乐增盛。 幻化金刚三殊胜。 身轻等无分别乐。 意
English
The Dharmakaya and Sambhogakaya are without realization. Arises the bliss of awakening the Vajra. When meditating, black lines appear in time. Seeing emptiness and form inside. Therefore, one can realize emptiness and form. After individually gathering and entering Samadhi, Blessing all mantras. Accomplishing the truth of speech. One will be separated from the object of grasping. The second limb of Dhyana is, For the sake of stabilizing emptiness and form. The nature of the object is emptiness and form, The time is the time of the movement of space. The difference is called the five aspects. The way of looking is the Mudra itself, The direct perception of the mind in Samadhi. Meditating on the power of the previous form, The mind dwells in the view of space. Through the order of arising, the above dissolves, Whatever is seen, such as earth, is like illusion. Seeing without subsequent attainment of Samadhi. Arises the bliss of the establishment of Dhyana. The goddess urges and receives the prophecy. Emptiness entering the mind is wisdom. All phenomena held by the mind are conceptualization. Holding that and entering into action is conduct. Dwelling in all minds is joy. The perfect and immovable bliss. The nature of space is consciousness. When entering into Dhyana Samadhi, One will be able to attain Abhijna. These two are initially virtuous, It is said that realizing emptiness and form is approaching. After seeing emptiness and form, For the sake of generating unchanging bliss, The limb of Prana-yama should be meditated upon. One foot presses on the other, The thumbs are tucked in and the fists are clenched. The object is the three-pointed wind. When the aggregate of formation, the wind element, is moving, The view is the swirling nectar. First, scatter the wind outward, Inwardly, quickly and completely gather, With stiffness and mantra combination, With vase-like and dust-like edges. After thoroughly inserting the two winds into the center, Completely pacify the ten winds. When the life force enters the Vajra fire, Bliss will definitely arise. If one strives for six months, Each day, ten winds will cease, Twenty-one thousand six hundred cease. Thereby, the two winds are regulated in the navel. Because the wisdom fire of Tummo blazes, After awakening the ten Buddha goddesses, The bliss with semen arises. Both above and below, the two places are increased. Without eating, there is no hunger; even if eating, it digests. Downward elimination does not leak, bliss increases. The three great illusions of Vajra. The bliss of non-conceptuality, such as lightness of body. Mind