Tibetan
གསུམ་པ། ལྷའི་ལེའུའི་བཤད་པ། གསུམ་པ། ལྷའི་ལེའུའི་བཤད་པ། སྔགས་དང་དབྱིབས་དང་ཆོས་བདག་ཉིད། །སྦྱོར་བ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །ཅེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་འདིས་ཆོས་དང་སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་བརྗོད་ནས། དབྱིབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་སྦྱོར་བ་གསུངས་པ། ལྷའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་ཚུལ་གྱིས་རོལ་པས་ལྷ་སྟེ་ལྷ་ཉིད་ལྷའོ། །དེ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་གཏན་ལ་འབེབས་པའི་གཞུང་ནི་ལེའུའོ། །བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་རང་དང་གཞན་ གྱི་དོན་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པས་འཇུག་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་ནི་དང་པོ་ཚད་མེད་པ་བསྒོམ་པ་གསུངས་པ། དང་པོར་བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་སྟེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཚད་མེད་པའི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་ཉེ་བར་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་བྱམས་པ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་དེ་རྣམས་སྡུག་བསྔལ་དང་དེའི་རྒྱུ་ལས་བསྒྲལ་བའི་བསམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྙིང་རྗེའོ། །མ་རིག་པ་དང་བྲལ་བས་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ལ་དགའ་བའི་སེམས་དེ་ནི་དགའ་བའོ། །སྲིད་པ་ཞི་ཞིང་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་རྣམས་ལ་ལྟོས་པ་མེད་པ་ནི་བཏང་སྙོམས་སོ། །ཡང་ན་དགའ་བ་དང་བདེ་བ་ཉེར་བར་སྡུད་པའི་རང་བཞིན་མཉམ་པ་ཉིད་བྱམས་པའོ། །ཀ་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའོ། །རུ་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། སྙིང་རྗེ་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ལ་བརྩོན་པའོ། །དེ་ཉེད་ལ་མཆོག་ཏུ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པ་རྗེས་སུ་མྱོང་བར་དགའ་བ་ནི་དགའ་བའོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་དེ་དཔྱོད་པ་མེད་པའོ། །དེའི་འོག་ཏུ་སྟོང་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་མེད་ཅིང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྲལ་བ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །དེ་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དམ་པ་རྟོགས་པ་སེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་གནས་སྐབས་སོ། །དེ་ཉིད་མཚན་མ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡང་བསྡུས་སོ། །སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ལ་གང་དུ་ཅི་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་མེད་པའི་རང་བཞིན་པས་སྨོན་ལམ་གང་གིས་གང་དུ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཡན་ལག་བཞི་གསུངས་པ། གཉིས་པ་ལ་ནི་ས་བོན་བསྡུ། །ཞེས་པ་ནི་ས་བོན་ནི་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའོ། །བསྡུ་བ་ནི་ཉེ་བར་བསྐྱེད་པས་བསྡུས་པ་སྟེ། ཧཱུཾ་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྐྱེད་ཅེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན་ས་བོན
Chinese
第三，关于天部的解释。 第三，关于天部的解释。 “咒语、形象和法性，结合有三种。”通过这个推理，讲述了法和咒语的自性结合，并阐述了形象的自性结合。所谓天部，是指诸法自性以大乐的方式展现，因此是天，天即是天。了解并确定这个的论典就是部。慈爱等瑜伽士菩提心的生起，是为了成就自他的利益而进入，这是首先讲述修习无量。首先修习慈爱。这是说，应该修习慈爱，以便为一切众生带来无量的利益和安乐。然后，以将他们从痛苦和痛苦之因中解脱出来的想法的本质，就是慈悲。由于远离无明，对善的方面非常投入的喜悦之心，就是喜悦。对于进入寂静和平等性的人们，没有依赖就是舍。或者说，聚集喜悦和安乐的自性平等性就是慈爱。“ཀ་”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是伟大的安乐。“རུ་”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）是聚集，慈悲是致力于无二的大乐。在那里面，最高地一起产生，享受随之而来的喜悦就是喜悦。在那里，对烦恼以各种方式保持舍弃，就是没有分别。在那之后，空性的菩提心是指诸法没有目标，并且与自性分离就是空性。那就是菩提，即证悟诸法究竟意义。般若波罗蜜多是共同产生的状态。那里面也包括了无相等等。对于这个空性，无论在哪里，什么也没有原因和结果。因此，诸法都是没有原因和结果的自性，所以无论以什么愿望，在任何地方都没有。讲述了四个分支。第二是收集种子。所谓种子，是产生的因。收集是通过接近产生而收集，意思是说从“ཧཱུྃ”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）等产生。或者说，种子
English
Third, the explanation of the chapter on deities. Third, the explanation of the chapter on deities. "Mantra, form, and Dharma nature, combination is considered threefold." Through this reasoning, the self-nature combination of Dharma and mantra is discussed, and the self-nature combination of form is explained. The so-called chapter on deities is that the nature of all dharmas manifests in the manner of great bliss, therefore it is a deity, and the deity itself is a deity. The treatise that understands and establishes this is the chapter. The arising of the Bodhicitta of love and other yogis is to enter in order to accomplish the benefit of oneself and others, which is to first explain the meditation on the immeasurable. First, practice love. This is to say that one should practice love in order to bring immeasurable benefit and happiness to all sentient beings. Then, with the essence of the thought of liberating them from suffering and the cause of suffering, is compassion. Because of being separated from ignorance, the mind of joy that is very engaged in the aspect of virtue is joy. For those who enter into peace and equality, having no dependence is equanimity. Or, the nature of equality that gathers joy and happiness is love. “ཀ་” (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) is great bliss. “རུ་” (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) is gathering, compassion is striving for non-dual great bliss. In that, the joy of experiencing what arises together supremely is joy. There, to maintain abandonment in all ways towards afflictions is without discrimination. After that, the emptiness Bodhicitta refers to the fact that all dharmas have no object and are separated from self-nature, which is emptiness. That is Bodhi, which is the realization of the ultimate meaning of all dharmas. Prajnaparamita is the state of arising together. That also includes the signless and so on. For this emptiness, no matter where, there is nothing with cause and effect. Therefore, all dharmas are of the nature of having no cause and effect, so no matter with what aspiration, there is nothing anywhere. The four branches are explained. The second is to gather the seed. The so-called seed is the cause of arising. Gathering is gathering through approaching arising, meaning arising from “ཧཱུྃ” (Tibetan, Devanagari, Romanized Sanskrit, Chinese literal meaning) and so on. Or, the seed