Tibetan
ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་གཟེར་ཡིག་སྙིང་པོའི་དོན་བསྡུས། ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་གཟེར་ཡིག་སྙིང་པོའི་དོན་བསྡུས། ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་གཟེར་ཡིག་སྙིང་པོའི་དོན་བསྡུས་བཞུགས་སོ། ། རང་བྱུང་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི། །སྤྲོས་བྲལ་དོན་གྱི་ཀུན་ཏུ་བཟང་། །དེ་ལ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ནས། །སྙིང་པོའི་དོན་བསྡུས་འདི་བསྟན་ནོ། །ཞེས་སྨྲས་ནས། ད་སེམས་རིག་གི་ཤན་འབྱེད་པ་ནི། ལར་རང་སེམས་མ་བཅོས་པར་བཞག་པས། གཤིས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ངང་དངས་གསལ་བ་དེ་ཉིད། རིག་པ་སྤྲོས་བྲལ་ཀུན་ཁྱབ་བརྡལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཆེན་པོ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ལ་གཟུང་འཛིན་ཡོད། རིག་པ་ལ་གཟུང་འཛིན་མེད། སེམས་ཀྱིས་ཡུལ་ལ་སེམས། རིག་པས་ཡུལ་ལ་མི་སེམས། སེམས་ལ་སྐྱེ་འགགས་ཡོད། རིག་པ་ལ་མེད། སེམས་ལ་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་ཡོད། རིག་པ་ལ་མེད། སེམས་ལ་བྱིང་རྒོད་འཐིབ་གསུམ་ཡོད། རིག་པ་ལ་མེད། སེམས་མ་རིག་པའི་རྩ་བ་ཅན། རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཆོས་སྐུ་སྤྲོས་བྲལ་གྱི་རྩ་བ་ཅན། སེམས་ཁ་ཕྱིར་བལྟས། རིག་པ་ནང་གསལ་ཆེན་པོ། སེམས་འཕྲལ་ཤེས། རིག་པ་རང་གསལ་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའི་ཁྱད་ཡོད་དོ། །འོ་ན་ཀུན་གཞི་དང་ཆོས་སྐུ་ལ་ཁྱད་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཆོས་སྐུ་སྟོང་གསལ་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་བྲལ་བ་ཞིག་གོ །ཀུན་གཞི་མ་རིག་པས་བསླད་པ་ཅན་སེམས་ཀྱི་རྩ་བའོ། །དེ་ཡང་ལུང་མ་བསྟན་པ་གནས་དོན་ལུས་གསུམ་དུ་བག་ཆགས་པའོ། །སྣོད་བཅུད་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་དམིགས་པའོ། །ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཞིག་གོ །གཏི་མུག་གི་ས་བ་ཞིག་གོ །འཛིན་པ་མེད་ཟེར་ཡང་དམིགས་པ་དེ་མཐར་གཏུག་ན་འཛིན་པ་ལས་མ་འདས་སོ། །ཆོས་སྐུ་ནི་ཟང་ཐལ་སྒྲིབ་པ་བྲལ་བ། །ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རང་རྩལ་མ་འགགས་པ་ཞིག་གོ །ཤེས་རབ་ཀྱི་རོལ་བ་འཕྱོ་བ། བག་ཆགས་བསྲེག་པའི་མེ་ལྟ་བུ་དང་། རིག་གེ་རྗེན་ནེ་བ་ཞིག་དུ་གནས་སོ། །ཡང་ཐ་མལ་དུ་ཡོད་དུས་སེམས་གསལ་སེང་ངེ་བ་ཞིག་ལ། རྟོག་པ་མ་འགྱུ་བ་ཞིག་ཡོད་པ་དེ་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་ཤེས་ཞེས་བྱའོ། །མུ་སྟེགས་པ་བདག་ཤེས་རིག་གི་སྐྱེས་བུ་དེ་དེ་ཡིན། དེ་བས་ན་སེམས་གསལ་ལ་རྟོག་བྲལ་ངས་ཤེས་ཟེར་མཁན་དེ་དེ་དང་འདྲའོ། །ཡང་གང་ལྟར་ཡང་རིག་ཆ་དེ་ངོ་མ་ཤེས་ན་སྒོམ་མིན། རིག་པའི་གསལ་ཆ་བཏོན་པས་གཟུང་འཛིན་དུ་སྟིས་ཕུར་བཏོན་པས་ལྐོག་འགྱུ་དེ་མ་གོ་འོ། །ཡང་རིག་པ་སྟོང་པ་སྤྲོས་བྲལ་ལོ་ཞེས་ཀྱང་། ཡིད་ཀྱིས་མྱོང་ན་སྤྲོས་པ་མ་བྲལ་ལོ། །མ་མྱོང་ན་ནི་ཅི་ཡང་མི་ཤེས་པ་དེས་ཀྱང་ལུང་མ་བསྟན་དུ་འབྱམས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ནས་དབྱིངས་རིག་གི་རོ་དང
Chinese
噶达切却之钉函心要义集。 噶达切却之钉函心要义集。 噶达切却之钉函心要义集安住于此。 自生觉性之智慧，离戏义之普贤王如来。 对彼恭敬顶礼后，宣说此心要义集。 如是说后，现在辨别心与觉性。 本来安住自心不作改变，自性之本性自然清明，彼即是觉性离戏、周遍广大之大法性。 心有能取所取，觉性无有能取所取。 心缘于境，觉性不缘于境。 心有生灭，觉性无有。 心有局限、偏袒，觉性无有。 心有沉掉、兴奋、昏沉三种，觉性无有。 心是无明之根本，觉性是智慧法身离戏之根本。 心向外看，觉性内明广大。 心是暂时的意识，觉性是自明大智慧，有此差别。 那么，阿赖耶识与法身有何差别呢？ 法身是空明，远离一切戏论。 阿赖耶识是被无明染污者，是心之根本。 也就是无记，于处、义、身三者中留下习气者。 是缘于广大的器情世界者。 是向外看者。 是愚痴之地。 虽说无有执着，但若追究其所缘，最终也未脱离执着。 法身是通彻无碍、远离遮蔽者。 是智慧之自力不间断者。 是智慧之游舞摇曳者，犹如焚烧习气之火，安住于觉醒、赤裸之状态中。 又，平时处于庸常状态时，有心清明澄澈，不起分别念的状态，那被称为阿赖耶识。 外道所说的我、意识、明觉之补特伽罗就是它。 因此，说心清明且无分别念，我说我知道者，就与此相同。 又，无论如何，若不认识觉性之部分，则非为禅修。 若取出觉性之明分，以能取所取之橛子钉住，则不会明白潜藏的运行。 又说觉性是空性离戏，若以意识体验，则未离戏论。 若不体验，则以什么也不知者，也就会流于无记。 因此，本来法界觉性之味道
English
A Summary of the Essential Meaning of the Peg Instructions on Kadak Trekchö. A Summary of the Essential Meaning of the Peg Instructions on Kadak Trekchö. A Summary of the Essential Meaning of the Peg Instructions on Kadak Trekchö is present. The wisdom of self-arising awareness is Samantabhadra, the meaning of freedom from elaboration. Having respectfully prostrated to him, I will explain this summary of the essential meaning. Having said this, now, to differentiate between mind and awareness: In general, by leaving one's own mind uncorrected, that very nature of being, naturally clear and lucid, is the great dharmata of awareness, free from elaboration, all-pervasive, and expansive. Mind has grasping and being grasped; awareness does not have grasping and being grasped. Mind thinks about objects; awareness does not think about objects. Mind has arising and ceasing; awareness does not. Mind has limitations and partiality; awareness does not. Mind has sinking, excitement, and dullness; awareness does not. Mind has ignorance as its root; awareness has wisdom, dharmakaya, and freedom from elaboration as its root. Mind looks outward; awareness is great inner clarity. Mind is immediate consciousness; awareness is self-illuminating great wisdom; there is this difference. Well then, what is the difference between the alaya and the dharmakaya? The dharmakaya is empty and clear, free from all elaboration. The alaya is the root of mind, defiled by ignorance. Moreover, it is the unindicated, habituated in the three: place, meaning, and body. It focuses on the vast container and its contents. It looks outward. It is a ground of bewilderment. Although it is said to be without grasping, if one pursues its object to the end, it does not go beyond grasping. The dharmakaya is transparent and free from obscurations. It is the unceasing self-display of wisdom. It is the playful dance of prajna, like a fire that burns away habituations, and it abides in a state of wakefulness and nakedness. Furthermore, when one is in an ordinary state, there is a state of mind that is clear and lucid, in which thoughts do not stir; that is called the alaya-consciousness. The tirthikas' self, consciousness, and person of awareness are the same as that. Therefore, someone who says, "The mind is clear and without thoughts; I know," is similar to that. Moreover, in any case, if one does not recognize the aspect of awareness, it is not meditation. By bringing forth the clear aspect of awareness, and driving in the peg of grasping, one will not understand the hidden movements. Furthermore, even if one says that awareness is emptiness and freedom from elaboration, if one experiences it with the mind, it is not freedom from elaboration. If one does not experience it, then by not knowing anything at all, one will also wander into the unindicated. Therefore, the taste of the expanse and awareness from the very beginning
Tibetan
་མ་བྲལ་བ་ཞིག་ཡིན། ཡང་ཡིད་རྟོག་བཅས་ཀྱིས་དཔྱད་པས་ཟིན་པ་དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མི་བྱའོ། །བློའི་བསམ་བརྗོད་མེད་པར་གནས་པ་ལ་རོ་མྱོང་མཚུངས་ལྡན་གྱི་ཚོར་བ་གཟུགས་ཁམས་སྨད་པ་ལ་ཡོད་པ་རྣམས་ནི་དེང་སང་གི་སྒོམ་ཆེན་པའི་ཁྱད་ཆོས་དེ་འདྲ་མིན་པར། རིག་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆོས་སྐུ། རང་བཞིན་གསལ་བ་ལོངས་སྐུ། ཐུགས་རྗེ་རིག་གེ་རྗེན་ནེ་བ་དེ་སྤྲུལ་སྐུ་ཕྱོགས་ལྷུང་དང་བྲལ་བའི་དགོངས་པའོ། །དེ་ལ་མ་ཡེངས་པར་བལྟ་བས་ལྟ་བ། བསྒོམ་བློའི་རྩོལ་ཞེན་གྱིས་མ་བསླད་པས་བསྒོམ་པ། རྣམ་རྟོག་གིས་མ་བསྐྱོད་པར་བཞག་པས་དུས་གསུམ་ཡིད་ཀྱིས་འབྲེལ་ཐག་ཆོད་པ་ལ་ཕོག་པས། དེ་ཉིད་ལས་མ་ཡེངས་པར་བཞག་པས་བྱར་མེད་རང་གྲོལ་གྱི་དགོངས་པ་མངོན་དུ་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་བས་ན་ད་ལྟར་གྱི་ཤེས་པ་ཟེར་བ། རྣམ་པ་གསལ་པ་ཞེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གནས་ལུགས་ཡང་དག་གི་དོན་ག་ལ་ཡིན། ཁྱེད་ཀྱིས་འོད་གསལ་ལ་ཉིན་མཚན་མེད་པར་སྐྱོངས་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གོ་འཕང་མ་ཐོབ་ན་རྡོ་རྗེ་འཆང་གིས་བསླུ་བར་མི་འགྱུར་བའི་གཏན་ཚིག་གོ །ཡང་ཡེངས་བརྗེད་འཁྲུལ་འབྱམས་སུ་ཤོར་ན་རྣམ་རྟོག་འཁྲུལ་འབྱམས། འབྱམས་ཡུལ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཆོས་ཉིད་དུ་མ་གྲོལ་བ་ཞིག་མེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལོངས་དང་འདི་ལས་ཟབ་པ་མེད་དོ། །རྣམ་རྟོག་ཤར་དུས། ངོ་ལ་མི་ལྟ་བ། ངང་ལ་མི་བསྒོམ། སྔོན་བསུ་རྗེས་དཔྱོད་སོགས་ཅི་ཡང་མི་བྱེད་པར་སྔར་གྱི་རིག་པ་དེའི་ངང་དུ་བཞག་པས་རྐྱེན་སྣང་དང་རྣམ་རྟོག་ཐམས་ཅད་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་དུ་དག་པ་སྟེ། རང་གྲོལ་མཉམ་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཡིན་པས་དེ་རུ་ལ་བཟླ་བ་དང་། རྣམ་རྟོག་དེའི་རང་བཞིན་ཕྱིར་སྣང་ཚུལ་གྱིས་སྐྱོན་ལྟར་སྣང་ཡང་། གནས་ཚུལ་ལ་ཐད་ཀ་ན་རིག་པ་ལས་ཅི་ཡང་མེད་པས་སྐྱོན་དུ་བལྟ་མི་དགོས་ཏེ། ངོ་བོ་ཡེ་གྲོལ་དུ་ཡོད་པས་སོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་ཆོས་ལིས་བསྐུལ་ངོར་ག་གཱས་སོ། ། ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་གཟེར་ཡིག་སྙིང་པོའི་དོན་བསྡུས།
Chinese
是不分离的。还有，以带意念分别的观察所执著的，那样的瑜伽不会现前。心的思虑言说灭尽而安住，与感受等同的觉受存在于下等色界，那些不是如今的禅修者的特征。觉性的体性空性法身，自性光明报身，大悲明晃晃赤裸裸的是化身，是远离偏袒的密意。不散乱地观看那是见，禅修不被心的勤作执着所染污是修，不被分别念所动摇而安住，三时（过去、现在、未来）以心断绝系缚，不从那上面散乱而安住，无为自解脱的密意就会显现。因此，现在所说的觉知，以及所有显现明亮等等，怎么会是真实的实相之义呢？你们日夜不间断地守护光明，如果没有获得佛的果位，金刚持（Vajradhara）也不会欺骗你们的，这是确定的道理。如果陷入散乱、遗忘、错乱之中，那就是分别念的错乱。没有什么错乱之处。因为没有不自然解脱的。像这样去修持，没有比这更深的了。分别念生起时，不看它的面目，不修它的本性，不做迎前送后等任何事情，只是安住在原先的觉性之中，这样所有的因缘显现和分别念都会自然消散，无余清净，这就是自解脱大平等性的密意，因此要反复练习。虽然分别念的自性，从外在显现的方式来看似乎是过失，但实际上，直接来说除了觉性之外什么都没有，所以不必视为过失，因为体性本来就是解脱的。如是，在秋利（Chöle）的劝请下，嘎嘎（Gaga）如是说。 原始清净立断钉橛文精要义摄。
English
It is inseparable. Furthermore, yoga will not manifest for those who are fixated on examination with conceptual thoughts. The experience of taste and the corresponding feelings that exist in the lower realms of form, where the mind's thoughts and expressions have ceased and abided, are not the characteristics of great meditators of today. The essence of awareness, emptiness, is the Dharmakaya; its self-nature, clarity, is the Sambhogakaya; and compassion, vividly naked, is the Nirmanakaya, the intention free from partiality. To look at that without distraction is the view; to meditate without being tainted by the effort and attachment of the mind is meditation; to remain without being moved by conceptual thoughts, severing the bonds of the three times (past, present, future) with the mind, and to remain without distraction from that, the intention of effortless self-liberation will manifest. Therefore, what is now called awareness, and all that is said to be clear in appearance, how could that be the meaning of the true reality? If you protect the clear light without day or night, and if you do not attain the state of Buddhahood, Vajradhara will not deceive you; this is the definitive reason. Furthermore, if you fall into distraction, forgetfulness, and confusion, that is the confusion of conceptual thoughts. There is nothing that is confused. Because there is nothing that is not naturally liberated. Practice like this, and there is nothing deeper than this. When conceptual thoughts arise, do not look at their face, do not meditate on their nature, do not do anything like anticipating or analyzing, but simply remain in the original awareness. In this way, all conditioned appearances and conceptual thoughts will naturally dissolve, purifying without remainder. This is the intention of self-liberation, great equality, so practice it repeatedly. Although the nature of conceptual thoughts may appear to be a fault in the way they manifest externally, in reality, directly speaking, there is nothing but awareness, so there is no need to regard it as a fault, because the essence is primordially liberated. Thus, at the urging of Chöle, Gaga said so. A concise summary of the essential meaning of the Kadag Trekchö Nail Letter.