Tibetan
ཉི་ཤུ་དགུ་པ། བྲམ་ཟེ་མོ་བདེ་བའི་ལེའུ། ཉི་ཤུ་དགུ་པ། བྲམ་ཟེ་མོ་བདེ་བའི་ལེའུ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྒྱལ་པོའི་ཁབ་བྱ་ཀ་ལན་ད་ཀ་གནས་པ་འོད་མའི་ཚལ་ན་དགེ་སློང་གྲངས་མེད་པ་དང་ཐབས་ཅིག་ཏུ་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ཡུལ་དེ་ན་བྲམ་ཟེ་ཤིན་ཏུ་དབུལ་ཞིང་ཕོངས་པ་ཅི་ཡང་མི་བདོག་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། བྲམ་ཟེ་ཕོངས་ཆེས་ནས་ཀུན་ལ་ཅི་ལྟར་བྱས་ན་ཚེ་འདི་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དང་ལྡན་པར་འགྱུར་ཞེས་དྲིས་སོ། །དེ་ལ་མི་ཞིག་གིས་སྨྲས་པ། ཅི་ཁྱོད་མི་ཤེས་སམ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ད་ལྟར་འཇིག་རྟེན་དུ་གཤེགས་ཏེ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པའི་དོན་མཛད་དོ། །དེའི་ཉེ་གནས་འོད་སྲུང་ཆེན་པོ་དང་ད་གལ་ཡ་ན་དང་ཤཱ་རིའི་བུ་དང་། མ་འགགས་པ་ལ་སོགས་པ་འཕགས་པ་བཞི་ཡང་རྟག་ཏུ་དབུལ་ཕོངས་པ་ལ་ཕན་པའི་དོན་བྱེད་ཀྱིས། གལ་ཏེ་ཁྱོད་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་འཕགས་པ་དེ་དག་ལ་ཞལ་ཟས་ཀྱིས་མཆོད་ན། འཕགས་པ་དེ་དག་གིས་ཚེ་ འདི་ཉིད་ལ་ཅི་དང་ཅི་འདོད་པ་དེ་དང་དེ་དག་དང་ལྡན་པར་མཛད་དོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེས་མི་དེས་སྨྲས་པ་ཐོས་ནས། རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ་ཀུན་ཏུ་རྒྱུ་ཞིང་སློང་མོ་དང་། གླ་ཟོས་ནས་ནོར་ཅུང་ཟད་ཅིག་སྙེད་དེ་ཕྱིར་ཁྱིམ་དུ་འོངས་ནས་ཞལ་ཟས་སྦྱར་ཏེ། འཕགས་པའི་དགེ་འདུན་རྣམས་སྤྱན་དྲངས་ནས། བཤོས་གསོལ་ཏེ་འཇིག་རྟེན་འདི་ཉིད་ལ་ཕན་པར་རེའོ། །དེའི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མ་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་དགེ་འདུན་ལ་བཤོས་གསོལ་ནས་ཉིན་ཞག་གཅིག་པའི་བསླབ་ཚིགས་མནོས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོ་གསལ་རྒྱལ་འཆག་ཏུ་སོང་བ་ལས། ཕྱིར་འོང་བའི་ལམ་དུ་ཉེས་པ་བྱས་པའི་བཙོན་ཞིག་ལམ་ཁ་ན་ཤིང་ལ་བཅིངས་ཤིང་འདུག་པ་མཐོང་ངོ་། །བཙོན་དེས་རྒྱལ་པོ་གཤེགས་པ་མཐོང་ནས། ངུས་ཏེ་ཁ་ཟས་ཞིག་བསླངས་པ་དང་། རྒྱལ་པོས་ཀྱང་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་བྱས་ནས། ཕྱིར་ཕོ་བྲང་དུ་གཤེགས་པ་དང་། བརྗེད་པ་ལས་དེའི་ནུབ་མོ་ནམ་ཕྱེད་ཙམ་ན་བཙོན་ལ་ཁ་ཟས་སྦྱིན་པ་དྲན་ཏེ། ཁ་ཟས་བསྐྱལ་བར་བྱས་ནས། ཕོ་བྲང་ནང་གི་མི་ནི་གཅིག་ཀྱང་འགྲོ་ཕོད་པ་མེད་དེ། ནམ་ཕྱེད་ཙམ་ན་ཁ་ཟས་བསྐུར་དུ་ལམ་ན་འདྲེ་གདོན་དང་སྲིན་པོའི་འཇིགས་པས་སྲོག་དང་བསྡུས་ཏེ་འགྲོ་ནུས་པ་མེད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་རྒྱལ་པོས་མི་དེའི་སྡུག་བསྔལ་བ་དང་བཀྲེས་པས་ཉེན་པ་དྲན་ནས། དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྙིང་བརྩེ་ནས། ངའི་ཡུལ་འདི་ནས་སུ་ཞིག་བཙོན་དེ་ལ་ཁ་ཟས་བསྐྱལ་དུ་ནུས་ན། གསེར་སྲང་སྟོང་སྦྱིན་ནོ། །ཞེ
Chinese
第二十九品，婆罗门女安乐品。 第二十九品，婆罗门女安乐品。 如是我闻，一时，薄伽梵（梵文：Bhagavān，梵文罗马拟音：Bhagavān，汉语字面意思：世尊）住于王舍城迦兰陀竹园，与无数比丘众同处。那时，该地有一婆罗门，极其贫穷困苦，一无所有。婆罗门因极度贫困，便向众人询问，如何才能在此生获得享用。有人对他说：你不知道吗？名为释迦牟尼佛的薄伽梵，如今已降临世间，为利益一切众生而行事。他的近侍大迦叶、大迦旃延、舍利弗，以及不退转等圣者，也常为贫困者行利益之事。如果你以虔诚之心，以饮食供养这些圣者，他们便能使你在此生，获得你所希求的一切。当时，婆罗门听闻此人所说，非常欢喜，便四处游走乞讨、受雇佣工，积攒了少许财物，回到家中准备饮食，迎请圣者僧团，供养斋饭，希望以此利益此世。当时，该婆罗门的妻子，名为安乐，她供养僧团斋饭后，受持了一日一夜的斋戒。当时，光明王外出巡视，返回途中，见到一个因犯罪而被绑在路边树上的囚犯。囚犯见到国王经过，哭着乞求食物。国王答应施舍，便返回王宫。由于疏忽，直到半夜才想起要给囚犯送食物。于是便想送食物过去，但王宫里没有一个人敢去，因为半夜送食物，路上有鬼怪和罗刹的恐怖，没有人愿意冒着生命危险前往。当时，国王想起那人受苦受饿的情景，心中非常怜悯，便说：我的国家里，谁能给那个囚犯送食物，我就赏赐他一千金币。
English
Chapter Twenty-nine: The Brahmin Woman's Happiness Chapter Twenty-nine: The Brahmin Woman's Happiness Thus have I heard. At one time, the Blessed One (Bhagavān, Bhagavān, The fortunate one) was dwelling in the Bamboo Grove of Kalandaka in Rajagriha, together with a countless number of monks. At that time, in that country, there was a Brahmin who was extremely poor and destitute, possessing nothing. The Brahmin, being extremely impoverished, asked everyone how he could become wealthy in this life. Someone said to him, "Do you not know? The one called the Buddha, the Blessed One, has now come into the world and is working for the benefit of all sentient beings. His close attendants, the great Kashyapa, the great Katyayana, Shariputra, and the irreversible ones, also constantly work for the benefit of the poor and destitute. If you offer food to these noble ones with a faithful heart, they will grant you whatever you desire in this very life." At that time, the Brahmin, hearing what that person said, was overjoyed. He wandered around begging and working for hire, and accumulated a small amount of wealth. He returned home and prepared food, invited the noble Sangha, and offered them a meal, hoping to benefit this world. At that time, the wife of that Brahmin, named Happiness, offered a meal to the Sangha and received the one-day and one-night precepts. At that time, King Light King went out on a tour. On the way back, he saw a prisoner who had committed a crime, tied to a tree on the side of the road. The prisoner saw the king passing by and cried, begging for some food. The king promised to give it and returned to the palace. Due to forgetfulness, he remembered giving food to the prisoner around midnight that night. So he decided to send food, but no one in the palace dared to go, because sending food in the middle of the night, the road was filled with the terror of ghosts and rakshasas, and no one could risk their lives to go. At that time, the king remembered the suffering and hunger of that person, and felt great compassion for him. He said, "Who in my country can send food to that prisoner? I will give him a thousand gold coins."
Tibetan
ས་བསྒྲགས་ཀྱང་འགྲོ་ནུས་པ་མ་བྱུང་ངོ་། །དེའི་ཚེ་ན་བྲམ་ཟེ་དེའི་ཆུང་མ་བདེ་བ་དེས་གཏམ་དུ་ཐོས་ན། འཇིག་རྟེན་པ་སུ་ཡང་རུང་སྟེ་ཉིན་ཞག་གཅིག་པའི་བསླབ་ཚིགས་བརྒྱད་མནོས་ནས་འདྲེ་གདོན་ལ་སོགས་པས་མི་བརྫི་སྟེ། གདོན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གནོད་པ་བྱེད་མི་ནུས་སོ་ཞེས་ཐོས་ཀྱིས། བདག་ནི་རྒྱལ་པོས་གར་བཏང་བར་ཁོ་མོ་འགྲོ་སྙམ་བསམས་ནས་མཆིས་སོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་པོས་བདེ་བ་ལ་ཁྱོད་ཁ་ཟས་འདི་དག་ཁྱེར་ལ་ཆེ་གེ་མོ་ཞིག་ན་བཙོན་འདུག་པ་དེ་ལ་བྱིན་ཅིག་དང་། གསེར་སྲང་སྟོང་སྦྱིན་ནོ་ཞེས་དམ་བཅས་སོ་དེ་ནས་བདེ་བ་རྒྱལ་པོའི་བཀའ་བཞིན་དུ་ཁ་ཟས་ཐོགས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་དྲན་པར་བྱས་ནས། ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས། གྲོང་ཁྱེར་གྱི་ཕྱི་རོལ་ ཏུ་སྲིན་མོ་ལམ་པ་དང་ཕྲད་དོ། །དེའི་ཚེ་ན་སྲིན་མོ་དེའི་བུ་ལྔ་བརྒྱ་གསར་དུ་བཙས་པས་བཀྲེས་སྐོམ་གྱིས་ཉེན་ཏེ། བདེ་བ་འོང་བ་མཐོང་ནས། བཟའ་བར་གཟས་ཏེ། དེའི་ཚེ་ན་དགེ་བསྙེན་མ་ཚུལ་ཁྲིམས་མ་ཉམས་པས་སྲིན་མོས་མཐོང་ནས་སྐྲག་སྟེ། དགེ་བསྙེན་མ་ཁྱོད་ཁྱེར་བའི་ཁ་ཟས་ལས་ཅུང་ཟད་ཅིག་བསླང་ངོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། དགེ་བསྙེན་མས་ཀྱང་ཉུང་ངུ་ཞིག་བྱིན་ཏེ་བྱིན་པ་ཉུང་མོད་ཀྱི་དགེ་བསྙེན་མའི་མཐུས་མང་དུ་སྤྲུལ་པས་སྲིན་མོ་མ་སྨད་ཤིན་ཏུ་འགྲངས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ནས་སྲིན་མོས་དགེ་བསྙེན་མ་ལ་ཁྱོད་ཅི་མིང་ཞེས་དྲིས་པ་དང་། ཁོ་མོ་ནི་བདེ་བའོ་ཞེས་སྨྲས་སོ། །འོ་ན་ཁོ་མོ་མ་སྨད་ཀྱང་ལྟོགས་པ་ལས་ཁྱོད་ཀྱིས་གསོས་ཀྱིས། ཁོ་མོ་འདུག་པ་འདི་ན་གསེར་བུམ་པ་གང་ཡོད་ཀྱིས་ཕྱིར་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཅིག།ཁྱོད་ཕར་འགྲོ་ན་ཁོ་མོའི་ནུ་མོ་ཨ་ལམ་པ་ཡང་ལམ་ཁ་ན་འདུག་སྟེ། ཁྱོད་དང་ཕྲད་ཀྱིས་ཁོ་མོའི་འཕྲིན་དུ་ཁྱོད་བདེའམ། ཁོ་མོ་ཡང་བུ་ལྔ་བརྒྱ་བདེ་བར་བཙས་སོ་ཞེས་གྱིས་ཤིག།དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་མ་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ། སོང་སོང་བ་ལས་རིང་པོར་མ་ལོན་པར་ཨ་ལམ་པ་དང་ཕྲད་དོ། །ཨ་ལམ་པ་ལ་ཕུ་མོའི་འཕྲིན་སྤྲིང་བ་དང་། བུ་ལྔ་བརྒྱ་བདེ་བར་བཙས་སོ་ཞེས་གཏམ་བྱས་ནས། ཨ་ལམ་པ་དགའ་སྟེ་དགེ་བསྙེན་མ་ཁྱོད་ཁོ་མོའི་ཕུ་མོའི་འཕྲིན་དང་གཏམ་སྙན་པ་བྱས་པ་ལེགས་ཀྱིས། ཁོ་མོ་འདུག་པའི་གནས་འདི་ན་གསེར་བུམ་པ་གང་ཡོད་ཀྱིས་ཕྱིར་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཅིག།ཁོ་མོ་ཅག་གི་མིང་པོ་ཅིག་ཀྱང་ལམ་ཁ་ན་འདུག་གི །དེ་དང་ཕྲད་ན་ཁོ་མོ་ཅག་སྤུན་གཉིས་ཀྱི་འཕྲིན་དང་། བུ་ལྔ་བརྒྱ་བཙས་པའི་གཏམ་ཡང་གྱིས་ཤིག་ཅེས་བསྒོ་ནས་སོང་ངོ་། །དེ་ནས་ཡུན་རིང་པོར་མ
Chinese
即使想移动也无法移动。那时，那位婆罗门的妻子，名为“乐”的女子听闻，世间之人无论何人，若能受持一日一夜的八关斋戒，就不会被鬼怪等所侵扰，一切鬼怪都无法加害。她心想，我应该去国王派我去的地方，于是便去了。之后，国王对乐说：“你拿着这些食物，去某处监狱里关押的某人那里，给他吃，我会给你一千金币。”于是立下了誓言。之后，乐按照国王的旨意，拿着食物，忆念着戒律，踏上了路途，一直走啊走，在城外，遇到了罗刹女兰巴。当时，那个罗刹女新近生了五百个孩子，正遭受着饥渴的折磨，看到乐走来，便想吃掉她。这时，由于乐是持戒的居士女，戒律没有退失，罗刹女看到她便感到害怕，说道：“居士女，请你从你携带的食物中施舍一点给我。”居士女也给了她一点，虽然给的很少，但由于居士女的威力，食物变得很多，罗刹女母子都非常饱足。之后，罗刹女问居士女：“你叫什么名字？”她回答说：“我叫乐。”“哦，既然你救了我们母子免于饥饿，我住的地方有满满一罐金子，你回去的路上带上吧。你往前走，我的妹妹阿拉姆巴也在路边，你遇到她，就替我问候她，说你平安吗？我也顺利生了五百个孩子。”之后，居士女踏上路途，没走多久就遇到了阿拉姆巴。她向阿拉姆巴转达了姐姐的问候，并说了顺利生下五百个孩子的事情。阿拉姆巴很高兴，对居士女说：“你带来了我姐姐的问候和好消息，真是太好了。我住的地方也有一罐金子，你回去的路上带上吧。我的一个兄弟也在路边，你遇到他，也替我们姐妹问候他，并告诉他生了五百个孩子的事情。”说完便离开了。之后，过了很久
English
Even trying to move was impossible. At that time, the wife of that Brahmin, a woman named "Delight," heard that anyone in the world who observes the eight precepts for one day and one night will not be harassed by demons and ghosts, and that all demons will be unable to harm them. She thought, "I should go to the place where the king sent me," and so she went. Then, the king said to Delight, "Take these foods and give them to a certain person imprisoned in a certain place, and I will give you a thousand gold coins." So he made a vow. After that, Delight, according to the king's command, took the food, remembering the precepts, and set out on the road, walking and walking, until outside the city she met the Rakshasa woman Lamba. At that time, that Rakshasa woman had just given birth to five hundred children and was suffering from hunger and thirst. Seeing Delight coming, she intended to eat her. At that time, because Delight was a laywoman who kept the precepts, and the precepts had not diminished, the Rakshasa woman saw her and became afraid, saying, "Laywoman, please give me a little of the food you are carrying." The laywoman also gave her a little, and although it was little, due to the power of the laywoman, the food became abundant, and the Rakshasa woman and her children were very full. After that, the Rakshasa woman asked the laywoman, "What is your name?" She replied, "My name is Delight." "Oh, since you saved us from starvation, where I live there is a full pot of gold, take it with you on the way back. If you go forward, my sister Alamba is also on the road, and if you meet her, please greet her for me, saying, 'Are you well? I also gave birth to five hundred children safely.'" After that, the laywoman set out on the road, and before long she met Alamba. She conveyed her sister's greetings to Alamba and told her about giving birth to five hundred children safely. Alamba was very happy and said to the laywoman, "It is very good that you brought my sister's greetings and good news. Where I live there is also a pot of gold, take it with you on the way back. One of my brothers is also on the road, and if you meet him, please greet him for us sisters and tell him about the birth of five hundred children." Having said this, she left. After a long time
Tibetan
་ཕྱིན་པར་སྲིང་མོ་གཉིས་ཀྱི་མིང་པོ་དང་ཕྲད་དེ། དེ་ལ་བུ་མོ་གཉིས་ཀྱི་འཕྲིན་དང་། བུ་ལྔ་བརྒྱ་བདེ་བར་བཙས་པའི་གཏམ་བྱས་ནས་དེ་ཡང་རབ་ཏུ་དགའ་སྟེ། ཁྱོད་ཁོ་བོའི་སྲིང་མོ་གཉིས་ཀྱི་གཏམ་དང་ཕྲིན་བྱས་པ་ལེགས་ཀྱིས། ཁོ་བོ་འདུག་པའི་གནས་འདིར། གསེར་བུམ་པ་གང་ཡོད་ཀྱིས་ཕྱིར་ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཁྱེར་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་དགེ་བསྙེན་མ་ཆས་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས་བཙོན་དེའི་དྲུང་དུ་ཕྱིན་ཏེ། ཁ་ཟས་བསྙོད་ནས་ ཕྱིར་ལོག་པའི་ལམ་དུ་གསེར་བུམ་པ་གསུམ་རྙེད་དོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་གསེར་སྲང་སྟོང་བྱ་དགར་བྱིན་པས། བྲམ་ཟེ་དབུལ་པོ་ཁྱོ་ཤུག་གཉིས་ཡུལ་དེ་ན་ཤིན་ཏུ་ཕྱུག་ཅིང་ནོར་མང་བར་གྱུར་པས། ལྷག་པར་བསོད་ནམས་བྱེད་ཅིང་རིན་པོ་ཆེ་མང་བར་གྱུར་ཏོ། །རྒྱལ་པོས་ཀྱང་དེ་བསོད་ནམས་ལས་གྱུར་པར་ཤེས་ནས་བློན་པོར་བཅུག་སྟེ་ཤིན་ཏུ་ཕྱུག་པར་གྱུར་ཏེ། ལྷག་པར་བསོད་ནམས་བྱེད་པ་ལ་དད་པའི་སེམས་བསྐྱེད་དེ། སངས་རྒྱས་དང་དགེ་འདུན་སྤྱན་དྲངས་ཏེ། མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་སོ། །དེ་ལ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་བསྟན་པས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་ཏེ། རྒྱུན་དུ་ཞུགས་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་བོ། །འཁོར་མང་པོ་དེ་རྣམས་དང་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །བྲམ་ཟེ་མོ་བདེ་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་དགུ་པའོ།། །། ཉི་ཤུ་དགུ་པ། བྲམ་ཟེ་མོ་བདེ་བའི་ལེའུ།
Chinese
然后与两个姐妹的兄弟相遇。向他传达了两个女儿的消息，以及五百个儿子顺利出生的消息，他也非常高兴。他说：“你传达了我的两个姐妹的消息，做得很好。我住的这个地方，装满了金瓶，带回返程的路上。”于是，女居士出发了，走啊走，到了那个监狱的跟前，送了食物，在返回的路上找到了三个金瓶。国王也赏赐了一千金币。贫穷的婆罗门夫妇在那个地方变得非常富有，财富众多。他们更加行善，变得更加富有。国王也知道那是行善的结果，于是任命他为大臣，变得非常富有。他们更加生起了行善的信心，迎请了佛陀和僧众，做了盛大的供养。世尊为他们开示佛法，他们的心得到了解脱，获得了入流果。众多眷属和阿难陀等对佛陀所说的话语感到欢喜，非常高兴。《婆罗门女安乐品》第二十九品完毕。 第二十九品，《婆罗门女安乐品》。
English
Then she met the brother of the two sisters. She conveyed to him the news of the two daughters and the safe birth of five hundred sons, and he was very happy. He said, "You have done well to bring news of my two sisters. In this place where I dwell, take back with you on your return journey as many gold vases as you can carry." Then the female devotee set out and went on until she reached the prison. After delivering the food, she found three gold vases on her way back. The king also gave her a thousand gold coins as a reward. The poor Brahmin couple became very wealthy and rich in that country. They did more good deeds and became richer. The king also knew that it was the result of good deeds, so he appointed him as a minister and he became very wealthy. They developed faith in doing good deeds, invited the Buddha and the Sangha, and made great offerings. The Blessed One taught them the Dharma, and their minds were liberated, and they attained the fruit of Stream-entry. The many attendants and Ananda and others rejoiced at the words of the Buddha and were exceedingly glad. The twenty-ninth chapter, "The Brahmin Woman's Happiness," is complete. The twenty-ninth chapter, "The Brahmin Woman's Happiness."