Tibetan
ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པ། གསེར་གྱི་བུམ་པའི་ལེའུ། ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པ། གསེར་གྱི་བུམ་པའི་ལེའུ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པའི་དུས་གཅིག་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་མཉན་ཡོད་ན། རྒྱལ་བུ་རྒྱལ་བྱེད་ཀྱི་ཚལ་མགོན་མེད་ཟས་སྦྱིན་གྱི་ཀུན་དགའ་ར་བ་ན་བཞུགས་སོ། །དེའི་ཚེ་ན་དགེ་སློང་དག་དབྱར་སོ་སོའི་ཚུལ་དུ་ཞུགས་ནས། ཚུལ་ནས་བྱུང་བ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་གང་ན་བ་དེར་ལྷགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་དགེ་སློང་དེ་དག་དང་ཡུན་རིང་དུ་མ་ཕྲད་པས་དེ་དག་ལ་ཐུགས་བརྩེ་བར་དགོངས་ཏེ། འཁོར་ལོ་རྩིབས་སྟོང་དང་ལྡན་པའི་ཕྱག་བཏེག་སྟེ། དགེ་སློང་དེ་དག་ལ་བསྟི་ སྟང་དང་བཅས་པས་ཁྱེད་ན་བར་མ་གྱུར་ཏམ། བསོད་སྙོམས་ཀྱིས་མ་དྲེལ་ཏམ་ཞེས་བཀའ་སྩལ་པ་དང་། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡོན་ཏན་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསྟི་སྟང་མཛད་པར་དགེ་སློང་ཀུན་དགའ་བོས་མཐོང་ནས་ངོ་མཚར་དུ་གྱུར་ཏེ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་གཙོ་བོ་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མ་མཆིས་པ། ཡེ་ཤེས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ལགས་ན། ཅིའི་སླད་དུ་ཐུགས་སྨད་དེ་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་བསྟི་སྟང་མཛད་ཅེས་གསོལ་པ་དང་། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀུན་དགའ་བོ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བཀའ་སྩལ་ཏོ། །སྔོན་བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་ཚད་མེད་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་འདས་པ་ན། འཛམ་བུའི་གླིང་འདིར་ཡུལ་་་ཌ་་ན་ཁྱིམ་བདག་སོ་ཚིས་ལ་མཁས་པ་ཞིག་ཡོད་དེ། ནོར་ཅི་སྙེད་ཀྱང་གསེར་དུ་བསྒྱུར་ནས། གསེར་གྱི་བུམ་པ་གཅིག་བྱས་ནས། སའི་འོག་ཏུ་སྦས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནོར་ཅི་སྙེད་ཀྱང་ལོངས་མི་སྤྱོད་དེ་གསེར་དུ་བསྒྱུར་ནས་ཕྱིས་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་། གསེར་གྱི་བུམ་པ་སྔ་ཕྱིར་བསགས་པ་བདུན་དུ་གྱུར་ནས་ཐམས་ཅད་ས་འོག་ཏུ་སྦས་སོ། །ཁྱིམ་བདག་དེ་ཕྱིས་ནད་ཀྱིས་བཏབ་ནས་ཚེའི་དུས་བྱས་པ་དང་། གསེར་གྱི་བུམ་པ་ལ་ཆགས་པས་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཞིག་ཏུ་སྐྱེས་ཏེ་གསེར་དེ་ལ་བསྲུང་ངོ་། །ཕྱིས་ཡུན་རིང་ཞིག་ལོན་པ་དང་གྲོང་ཁྱེར་དེ་ཡང་ཞིག་ནས་སུ་ཡང་མི་གནས་ཏེ། གྲོང་ཁྱེར་དེ་སྟོངས་པར་གྱུར་ཏོ། །སྦྲུལ་དེ་ཡང་ལོ་གྲངས་མང་དུ་ལོན་ནས་ཚེའི་དུས་བྱས་པས་ཕྱིར་ཡང་དེ་ཉིད་ཀྱི་ལུས་སུ་སྐྱེས་ཏེ། གསེར་གྱི་བུམ་པ་ལ་འཁྲི་ཞིང་ཉལ་ལོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལོ་ཁྲི་ཕྲག་དུ་མ་ལོན་པ་དང་། ནང་གི་སྐྱེ་བ་ཐ་མ་ལ་ལུས་དེས་སྐྱོ་སྟེ་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །བདག་ནི་གསེར་འདི་ལ་ཆགས་པས་འདི་འདྲ་བའི་ལུས་མི་སྡུག་པ་མྱོང་བར་གྱུར་གྱིས་ད་ནི་བསོད་ནམས་
Chinese
第二十八品，金瓶品。 第二十八品，金瓶品。 如是我闻，一时，薄伽梵在善住，胜光王子的花园，给孤独长者的祇陀林中。那时，众比丘各自进入夏季安居，从安居处出来后，来到薄伽梵所在的地方。薄伽梵因为很久没有见到这些比丘，心中对他们充满慈爱，举起具有千辐轮的妙手，以亲切的态度问候这些比丘：“你们安乐吗？乞食没有疲惫吗？”。如来具有大功德，见到他对众比丘如此亲切，具寿阿难陀感到非常惊讶，于是向薄伽梵禀告说：“薄伽梵是世间之主，具有无量功德，智慧不可思议，为何要屈尊以如此亲切的态度对待众比丘呢？”。薄伽梵对阿难陀说：“过去无量无数不可思议劫前，在此赡部洲的……地方，有一位善于理家的施主，他将所有的财产都变成了黄金，做成了一个金瓶，埋在地下。他同样不享用任何财产，都变成了黄金，后来过了很久，先后积攒了七个金瓶，全部埋在地下。后来，这位施主因病去世，由于贪恋金瓶，转生成了一条毒蛇，守护着这些黄金。后来过了很久，这座城市也荒废了，没有人居住，变成了一座空城。这条蛇也活了很多年，死后又转生为原来的身体，缠绕着金瓶睡觉。就这样过了数万年，在最后一次转生时，它对这个身体感到厌倦，心想：我因为贪恋这些黄金，遭受了如此丑陋的身体，现在应该行善
English
Chapter Twenty-eight: The Golden Vase Chapter Twenty-eight: The Golden Vase Thus I have heard, at one time, the Blessed One was dwelling in Shravasti, in the Jeta Grove, Anathapindika's monastery, the garden of Prince Jeta. At that time, the monks had entered their respective summer retreats, and after emerging from the retreats, they arrived at the place where the Blessed One was. The Blessed One, having not seen these monks for a long time, felt loving-kindness towards them, and raised his hand adorned with a thousand-spoked wheel, and with an affectionate manner greeted the monks, saying, "Are you well? Are you not weary from alms-seeking?". The Thus-Gone One, endowed with great qualities, seeing that he was treating the monks with such affection, the venerable Ananda was greatly astonished, and thus addressed the Blessed One, "Blessed One, you are the lord of the world, possessing immeasurable qualities, and inconceivable wisdom, why do you condescend to treat the monks with such affection?". The Blessed One said to Ananda, "In the past, immeasurable, countless, inconceivable eons ago, in this Jambudvipa, in the country of..., there was a householder skilled in household affairs. He transformed all his wealth into gold, made a golden vase, and buried it underground. Similarly, he did not enjoy any of his wealth, but transformed it into gold, and after a long time, he accumulated seven golden vases, and buried them all underground. Later, this householder died from illness, and due to his attachment to the golden vases, he was reborn as a venomous snake, guarding the gold. Later, after a long time, that city was also destroyed, and no one lived there, and the city became desolate. That snake also lived for many years, and after dying, was reborn in the same body, and coiled around the golden vase, sleeping. Thus, after tens of thousands of years, in the last rebirth, it became weary of that body, and thought, 'Because of my attachment to this gold, I have suffered such an ugly body, now I should perform virtuous deeds.'
Tibetan
ཀྱི་ཞིང་དུ་ཕུལ་ན་སྙམ་ནས་ལམ་དང་ཉེ་བར་སོང་སྟེ། རྩྭ་འཁོར་དུ་ལུས་སྦས་ལ་མི་དག་འོང་ན་འབོད་དོ་སྙམ་སྟེ། དེའི་ཚེ་སྦྲུལ་གདུག་པ་དེས་མི་གཅིག་ལམ་ནས་འོང་བ་མཐོང་ནས། སྦྲུལ་གྱིས་མི་དེ་ལ་བོས་པ་དང་མི་དེས་བོས་པའི་སྒྲ་ཐོས་ནས་ཕན་ཚུན་དུ་བལྟས་ན་ཅི་ཡང་མི་སྣང་ནས་ལམ་དུ་ཞུགས་ཏེ་སོང་སོང་བ་ལས་སྦྲུལ་གྱིས་ཡང་འབོད་དེ། ཀྱེ་ཁོ་བོའི་དྲུང་དུ་ཡང་བསྙེན་ཅིག་ཅེས་སྨྲས་ པ་དང་། །མི་དེས་སྨྲས་པ། ཁྱོད་ཀྱིས་ཁོ་བོ་བོས་ཏེ་ཅི་ཞིག་བྱ། ཁྱོད་ནི་ཤིན་ཏུ་གདུག་པ་ཅན་ཡིན་པས་ཁོ་བོ་བསད་དུ་འོང་ངོ་། །སྦྲུལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོས་གནོད་པ་བྱ་ན་ཁྱོད་དྲུང་དུ་མ་འོངས་ཀྱང་གནོད་པ་བྱ་ནུས་སོ། །ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། མི་དེ་སྐྲག་ནས་སྦྲུལ་གྱི་དྲུང་དུ་བསྙེན་ཏོ། །སྦྲུལ་གྱིས་སྨྲས་པ། ཁོ་བོ་ལ་འདི་ན་གསེར་གྱི་བུམ་པ་ཞིག་ཡོད་ཀྱིས། ཁྱོད་ལ་བསོད་ནམས་ཤིག་བྱ་བར་བཅོལ་བར་ནུས་སམ། ཅི་སྟེ་མ་བྱས་ན་ཁྱོད་ལ་གནོད་པར་བྱའོ། །མི་དེས་ཁོ་བོས་ནུས་སོ་ཞེས་སྨྲས་པ་དང་། སྦྲུལ་གྱིས་མི་དེ་གསེར་གྱི་བུམ་པའི་དྲུང་དུ་ཁྲིད་དེ། གསེར་གྱི་བུམ་པ་གཅིག་བསྐུར་ཏེ། འདི་སྐད་ཅེས་སྨྲས་སོ། །ཁྱོད་གསེར་འདི་ཁྱེར་ལ་དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་མཆོད་སྟོན་གསོལ་ཅིག།མཆོད་སྟོན་གསོལ་བའི་ཉིན་པར་ཁོ་བོ་ཡང་འོང་གིས་བསུས་ཤིག་ཅེས་བསྒོའོ། །དེ་ནས་མི་དེས་གསེར་ཁུར་ཏེ་དགེ་འདུན་གྱི་ནང་དུ་སོང་ནས། དགེ་སློང་གི་གཙང་སྦྱོར་ལ་གསེར་ཕུལ་ཏེ། འདི་ནི་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཞིག་གི་གསེར་ལགས་ཀྱིས་གསེར་འདིས་དགེ་འདུན་ལ་མཆོད་སྟོན་གསོལ་ཅིག་ཅེས་མཆིའོ། །གསེར་འདིས་མཆོད་སྟོན་སྦྱར་ཏེ། དེ་ནས་མཆོད་སྟོན་ནམ་གསོལ་བ་ཞག་དུས་བརྩིས་ནས། དེའི་ཉིན་པར་མི་དེ་གཟེབ་ཞིག་ཐོགས་ཏེ། སྦྲུལ་གདུག་པ་དེ་གང་ན་འདུག་པ་དེར་སོང་ངོ་། །སྦྲུལ་གདུག་པ་དེས་ཀྱང་མི་དེ་འོང་བ་མཐོང་ནས་རབ་ཏུ་དགའ་བར་གྱུར་ཏོ། །མི་དེས་སྦྲུལ་དེ་གཟེབ་ཀྱི་ནང་དུ་བཅུག་ནས་ཁྱེར་ཏེ་སོང་བ་ལས་ལམ་དུ་མི་ཅིག་དང་ཕྲད་དེ། མི་དེས་ཁྱོད་གང་ནས་འོངས་ཞེས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དྲིས་ཀྱང་སྦྲུལ་ཐོགས་པ་དེས་ཅང་མ་སྨྲས་པས། སྦྲུལ་ཁྲོས་ནས་གདུག་པ་ཕྱུང་བ་ལས་ཡང་འདི་སྙམ་བསམས་སོ། །མི་འདི་ཅི་ཞིག་ཉེས་ན། ཕ་རོལ་པོས་ལན་གསུམ་གྱི་བར་དུ་དྲིས་ན་གཏམ་གྱི་ལན་ཡང་མི་སྟེར་སྙམ་སྟེ། ཕྱིར་ཡང་ཁྲོས་ནས་གདུག་པ་བྱུང་བ་ལས་ཕྱིར་དགག་སྟེ། ཡང་འདི་སྙམ་དུ་བསམས་སོ། །མི་འདི་བདག་གི་ཕྱིར་བསོད་ནམས་བྱེད་ན། བྱས་པ་གཟོ
Chinese
想著如果供奉到……的田地裡就好了，便走到路附近，藏身於草堆中，心想如果有人來就呼喚他。那時，那條毒蛇看見一個人從路上走來，蛇便呼喚那個人，那個人聽到呼喚的聲音，互相觀望卻什麼也沒看見，便走上路繼續前行，蛇又呼喚道：『唉！請您也靠近我這裡。』那個人說：『你呼喚我做什麼？你非常惡毒，會殺死我的。』蛇說：『如果我要加害於你，即使你不來我這裡，我也能加害於你。』說完，那個人害怕地靠近了蛇。蛇說：『我這裡有一個金瓶，你能受託為我做些功德嗎？如果不做，我就要加害於你。』那個人說：『我能做。』說完，蛇便帶那個人到金瓶旁，交付給他一個金瓶，這樣說道：『你拿著這些金子，為僧眾們準備供養齋飯，準備供養齋飯的那天，我也會來，請迎接我。』之後，那個人拿著金子到僧團中，將金子獻給僧侶的淨人，說道：『這是毒蛇的金子，請用這些金子為僧團準備供養齋飯。』用這些金子準備了供養齋飯，之後計算好供養齋飯或齋食的日期，到了那天，那個人拿著一個盒子，到毒蛇所在的地方去了。那條毒蛇也看見那個人來了，變得非常高興。那個人將蛇放入盒子裡，帶著它走了，在路上遇到一個人，那個人問道：『你從哪裡來？』問了三次，但拿著蛇的那個人什麼也沒說。蛇生氣了，伸出毒牙，但又這樣想：『這個人有什麼過錯呢？別人問了三次，他連一句話也不回答。』於是又生氣了，伸出毒牙，但又縮了回去，又這樣想：『這個人為了我而行善，要報答他的恩情。』
English
Thinking that it would be good to offer it to the field of ..., he went near the road, hid himself in the grass, thinking that if someone came, he would call him. At that time, that venomous snake saw a person coming from the road, and the snake called out to that person, and that person heard the sound of the call, and they looked at each other but saw nothing, so they went on the road and continued on, and the snake called out again: 'Alas! Please also come near to me here.' That person said: 'What are you calling me for? You are very vicious and will kill me.' The snake said: 'If I want to harm you, even if you don't come to me, I can harm you.' After saying that, the person fearfully approached the snake. The snake said: 'I have a golden vase here, can you be entrusted to do some merit for me? If you don't, I will harm you.' That person said: 'I can.' After saying that, the snake led that person to the golden vase, handed him a golden vase, and said this: 'You take this gold and prepare offerings and meals for the Sangha. On the day of preparing the offerings and meals, I will also come, please welcome me.' After that, that person took the gold and went into the Sangha, offered the gold to the attendant of the monks, and said: 'This is the gold of a venomous snake, please use this gold to prepare offerings and meals for the Sangha.' They prepared offerings and meals with this gold, and then calculated the date of the offerings or meals, and on that day, that person took a box and went to the place where the venomous snake was. That venomous snake also saw that person coming and became very happy. That person put the snake in the box and carried it away, and on the way he met a person, and that person asked: 'Where are you coming from?' He asked three times, but the person carrying the snake said nothing. The snake got angry and bared its fangs, but then thought: 'What fault does this person have? When someone asks three times, he doesn't even give a word in reply.' So he got angry again and bared his fangs, but then retracted them, and thought again: 'This person is doing good for me, I must repay his kindness.'
Tibetan
་བའི་དྲིན་ཡང་དྲན་པ་བྱས་པར་གདུག་པ་མི་འབྱུང་ངོ་སྙམ་བསམས་ཏེ། མི་འདིས་བདག་ལ་ཕན་པའི་དོན་བྱེད་ཀྱི་ཉེས་པ་ཞིག་བྱས་ན་ཡང་བཟོད་པར་བྱའོ། །ཞེས་ས་ དབེན་པར་ཕྱིན་པ་དང་། རེ་ཞིག་ས་ལ་ཞོག་ཤིག་ཅེས་སྨྲས་ནས་སྦྲུལ་དེས་མི་དེ་ལ་སེམས་སྨད་དེ། ད་བདག་གི་ཉེས་པ་འགྱོད་ཅིང་བཤགས་སོ་ཞེས་སྨྲས་ན། ཕྱིར་ཡང་ཁུར་ཏེ། དགེ་འདུན་གྱི་གནས་སུ་ཕྱིན་པ་དང་། དགེ་འདུན་དག་ཀྱང་གདུགས་ཚོད་ཀྱི་དུས་ལ་བབ་པས། མི་དེས་དགེ་འདུན་ལ་མེ་ཏོག་བྲིམས་ཏེ། སྦྲུལ་དེ་དད་པའི་སེམས་ཀྱིས་མེ་ཏོག་འགྲིམ་པ་ལ་ལྟའོ། །དེ་ནས་དགེ་འདུན་དག་ཟས་ཀྱི་བྱ་བ་བྱས་ནས་ཁ་ལག་བཀྲུས་ནས་སྦྲུལ་དེ་ལ་ཆོས་བཤད་དོ། །སྦྲུལ་དེ་རབ་ཏུ་དགའ་ནས། གསེར་གྱི་བུམ་པ་དྲུག་ཀྱང་དགེ་འདུན་ལ་ཕུལ་ཏེ། བསོད་ནམས་ཀྱི་ལས་བྱས་ནས་དེ་ནས་ཚེ་འཕོས་སོ། །ཚེའི་དུས་བྱས་ནས་དེའི་བསོད་ནམས་ཀྱིས་སུམ་ཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་ལྷར་སྐྱེས་སོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེའི་ཚེ་ན་སྦྲུལ་གདུག་པ་ཁུར་དུ་ཁྱེར་བའི་མི་དེ་ནི་ང་ཡིན་ནོ། །སྦྲུལ་གདུག་པ་དེ་ནི་ཤཱ་རིའི་བུ་ཡིན་ནོ། །འདས་པའི་དུས་ན་ཡང་ཁུར་དུ་སྦྲུལ་ཁྱེར་བ་ལས་སྦྲུལ་གྱིས་སྤྱོས་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་སེམས་སྨད་པས་ད་ཡང་དགེ་སློང་རྣམས་ལ་སེམས་སྨད་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་ཡི་རངས་ནས་མངོན་པར་དགའོ། །གསེར་གྱི་བུམ་པའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པའོ།། །། ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པ། གསེར་གྱི་བུམ་པའི་ལེའུ།
Chinese
想到如果也忆念报答了恩德，就不会有恶毒产生，这样想着。即使这个人做了对我有利的事情的过失，也要忍受。这样去了寂静的地方，说了“暂时放在地上吧”，之后蛇对那个人生起了后悔之心，说道：“现在我后悔并忏悔我的罪过。”又背了起来，去了僧团的地方。僧团也到了遮阳的时候，那个人给僧团分发鲜花，那蛇以虔诚之心看着分发鲜花。之后僧团做了饮食的事情，洗了手脚，给那蛇说法。那蛇非常高兴，也向僧团供养了六个金瓶，做了善业之后就去世了。去世之后，以那善业之力转生为三十三天之神。阿难，那时背着毒蛇的人就是我。那毒蛇就是舍利子。在过去的时候，也是背着蛇，被蛇责骂，也因此生起了后悔之心，现在也对众比丘生起了后悔之心。阿难等对佛所说的话感到欢喜，非常高兴。金瓶品第二十八（终）。 第二十八、金瓶品。
English
Thinking that if I also remember to repay the kindness, no malice will arise, I thought like this. Even if this person commits a fault in doing something beneficial to me, I must endure it. Thus, he went to a secluded place and said, "Put it down on the ground for a moment." Then the snake felt remorse towards that person and said, "Now I regret and confess my sins." He carried it again and went to the place of the Sangha. The Sangha had also reached the time for shade, so that person distributed flowers to the Sangha, and the snake watched the distribution of flowers with a devout heart. After that, the Sangha did the work of eating, washed their hands and feet, and taught the Dharma to the snake. The snake was very happy and offered six golden vases to the Sangha, performed virtuous deeds, and then passed away. After passing away, by the power of that virtue, he was born as a god of the Thirty-Three Heavens. Ananda, at that time, the person who carried the venomous snake was me. That venomous snake was Shariputra. In the past, he also carried a snake, and was scolded by the snake, and because of that, he also felt remorse. Now, he also feels remorse towards the monks. Ananda and others rejoiced at what the Buddha said and were very happy. The Twenty-eighth Chapter, The Golden Vase (ends). Twenty-eighth, The Chapter of the Golden Vase.