Tibetan
དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པ། རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་ལེའུ། དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པ། རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་ལེའུ། དེ་བཞིན་དུ་བཟོད་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་། བསམ་གཏན་གྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་བར་བྱའོ། །རབ་འབྱོར་གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ན། སེམས་དང་པོ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དག་གིས་ཤེས་རབ་སྒོམ་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་སེམས་ནས། ཉན་ཐོས་དང་། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བར་གྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྒྲིབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་འདི་ལྟར་དེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པར་ཤེས་ཤིང་ཆོས་ཐམས་ཅད་མ་བྱུང་བ་དང་། ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་དང་། མངོན་པར་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བྱེད་པའི་མཐུ་མེད་ཅིང་། མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཐབས་ལ་མཁས་པ་དེ་དང་ལྡན་པ་དེ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་དག་གིས་རྣམ་པར་འཕེལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་འཕེལ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །དེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་ན། སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱང་ཡོངས་སུ་སྨིན་པར་བྱེད་ཅིང་། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡང་ཡོངས་སུ་དག་པར་བྱེད་ལ་འཁོར་བ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཡོངས་སུ་ལོངས་སྤྱད་པ་གང་ཡིན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་འབྲས་བུ་ལ་ཡང་མི་རེ་སྟེ། གཞན་དུ་ན་སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་ བསྐྱབ་པ་དང་། སེམས་ཅན་ཡོངས་སུ་དགྲོལ་བའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སྤྱོད་དོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་ལས་རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པའོ།། །། དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་པ། རྣམ་པར་འཕེལ་བའི་ལེའུ།
Chinese
第六十八，增广品。 第六十八，增广品。 如是，于忍辱波罗蜜多、精进波罗蜜多、静虑波罗蜜多之行，亦应合之。饶益复次，菩萨摩诃萨行般若波罗蜜多时，从初发心乃至具足一切相智之作意，以智慧修习，于彼不为贪欲心乃至声闻、独觉之心所障蔽。何以故？饶益，如是彼知一切法以自性空，见一切法不生、不成就、不显现，入一切法之法性，入一切法无作、无显现之性故，彼具足方便善巧者，则以诸善根而增广。彼以诸善根增广，则行般若波罗蜜多。彼行般若波罗蜜多，则亦令诸有情成熟，亦令佛土清净，于轮回中受用智慧之果，不希求何者之智慧果，于他则为救护一切有情及解脱一切有情之故，行般若波罗蜜多。八万般若波罗蜜多中，名为增广品，第六十八。
English
Sixty-eighth, the Chapter on Increase. Sixty-eighth, the Chapter on Increase. Likewise, it should also be applied to the practice of patience paramita, diligence paramita, and meditation paramita. Furthermore, Subhuti, when a Bodhisattva Mahasattva practices the Perfection of Wisdom, from the moment of first generating the mind up to the mental activities endowed with the knowledge of all aspects, they cultivate wisdom. They will not be obscured by the mind of desire, nor by the mind of a Hearer or Solitary Realizer. Why is that? Subhuti, in this way, they know that all phenomena are empty of their own nature, and they see that all phenomena are unborn, unaccomplished, and unmanifest. They enter into the dharma-nature of all phenomena, and because they enter into the nature of all phenomena that is without action and without manifestation, that one endowed with skillful means will increase through virtuous roots. When they increase through virtuous roots, they practice the Perfection of Wisdom. When they practice the Perfection of Wisdom, they also bring sentient beings to maturity, and they also purify the Buddha-fields. They do not desire the fruit of wisdom, which is to enjoy the fruit of wisdom in samsara; rather, they practice the Perfection of Wisdom for the sake of completely protecting and liberating all sentient beings. From the eighty thousand Perfection of Wisdom, this is called the Chapter on Increase, the sixty-eighth.