Tibetan
博东·却勒南杰大师教言集JCN15བདེན་གཉིས་ཤན་འབྱེད་བཞུགས། 5-417 ༄༅། །བདེན་གཉིས་ཤན་འབྱེད་བཞུགས། ༄༅། །བདེན་གཉིས་ཤན་འབྱེད་བཞུགས། ༄༅། །ༀ་ཨཱཿཧཱུཾ་ཧོ། དྲི་མ་སྦྱོང་བའི་གཞི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དྲི་ མ་སྦྱོང་བྱེད་ཀྱི་ལམ་རྡོ་རྗེའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དྲི་མ་སྦྱངས་པའི་འབྲས་བུ་འོད་ གསལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །བདེན་གཉིས་རྣམ་དབྱེ་ཤེས་པ་རྣམས། །ཐུབ་པའི་ བཀའ་ལ་མི་རྨོངས་ཏེ། །དེ་དག་མ་ལུས་ཚོགས་བསགས་ནས། །ཕུན་ཚོགས་ཕ་རོལ་འགྲོ་ བ་ཉིད། །ཅེས་(དབུ་མ་བདེན་གཉིས་ལས་)གསུངས་ཤིང་། ཆོས་རྗེ་རིན་པོ་ཆེའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། མཉམ་བཞག་ཏུ་ལ་ཟློ། རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཤན་འབྱེད་ཅེས་གསུངས་པས། བདེན་གཉིས་ཀྱི་རྣམ་ པར་དབྱེ་བ་ལ་མཁས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཅིག་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དྲིན་ཅན་(ཀུན་མཁྱེན་)གྱི་བླ་མ་ཆོས་རྗེ་ཡི། །གདམས་ངག་གི་མཐར་ཐུག་འདི་ཡིན་ཏེ། །མཉམ་བཞག་ཏུ་མི་ཟློ་མི་ བསམ་ཞིང་། །རྗེས་ཐོབ་ཏུ་བདེན་གཉིས་ཤན་འབྱེད་པའོ། །བདེན་གཉིས་སུ་ཆོས་རྣམས་ ཀུན་འདུས་ཤིང་། །དེ་གཉིས་ཀྱང་ཚུལ་ལུགས་ཐ་དད་དེ། །ཀུན་རྫོབ་ནི་སྣང་ཡང་བདེན་མེད་ པས། །སྒྱུ་མ་ལྟར་རང་སྟོང་ཞེས་གསུངས་ཤིང་། །དོན་དམ་ནི་རང་ཉིད་སྟོང་མིན་གྱི། །ཀུན་ རྫོབ་ཀྱིས་སྟོང་བས་གཞན་སྟོང་གསུངས། །ཀུན་རྫོབ་ནི་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་སྟེ། །དོན་དམ་ནི་ མ་འཁྲུལ་སྣང་བ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ནི་འཁྲུལ་སྣང་ཙམ་དུ་བདེན། །དོན་དམ་ནི་དོན་ལ་གྲུབ་ པས་བདེན། །ཀུན་རྫོབ་ནི་འདུས་བྱས་སླུ་བའི་ཆོས། །དོན་དམ་ནི་མི་སླུ་འདུས་མ་བྱས། །ཀུན་ རྫོབ་ནི་མི་རྟག་ཆོས་ཅན་ཏེ། །དོན་དམ་ནི་རྟག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ནི་འཁོར་བ་ སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །དོན་དམ་ནི་མྱང་འདས་བདེ་བ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ནི་མ་རིག་རྣམ་ཤེས་ཏེ། ། 5-418 དོན་དམ་ནི་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་སྟེ། །དོན་དམ་ནི་ རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་ཤེས་ཏེ། །དོན་དམ་ནི་ཀུན་གཞི་ཡེ་ཤེས་ ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ནི་སྤང་བར་བྱ་བ་སྟེ། །དོན་དམ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ནི་གློ་ བུར་དྲི་མ་སྟེ། །དོན་དམ་ནི་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ནི་ཆོས་སྐུའི་སྒྲིབ་བྱེད་དེ། ། དོན་དམ་ནི་མཐར་ཐུག་ཆོས་སྐུ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ནི་ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་སྟེ། །དོན་ དམ་ནི་འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ནི་སྲིད་གསུམ་མུན་ནག་སྟེ། །དོན་དམ་ནི་ སྲིད་གསུམ་འོད་གསལ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ལ་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །འདུས་མ་བྱས་ནམ་ མཁའ་ལྟ་བུའོ། །ཀུན་རྫོབ་ལ་དག་དང་མ་དག་གཉིས། །དག་པ(འི་ཀུན་རྫོབ་)ནི་ལམ་བདེན་ (མཐར་ཕྱིན་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་)གཟུ
Chinese
博东·却勒南杰大师教言集JCN15《辨别二谛》 《辨别二谛》 《辨别二谛》 嗡（藏文：ༀ，梵文天城体：ओ，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：圆满），阿（藏文：ཨཱཿ，梵文天城体：आ，梵文罗马拟音：āḥ，汉语字面意思：生起），吽（藏文：ཧཱུཾ，梵文天城体：हूँ，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：融入），霍（藏文：ཧོ，梵文天城体：हो，梵文罗马拟音：ho，汉语字面意思：证悟）！ 向清净垢染之基——如来藏顶礼！ 向清净垢染之道——金刚瑜伽顶礼！ 向清净垢染之果——光明法身顶礼！ 通达二谛差别者，不迷佛陀之教言， 彼等圆满积聚资粮，成就殊胜彼岸行。 如（《中观二谛论》）所说。法王仁波切也曾说：‘入定时不观察，出定时作辨别。’因此，为了精通二谛的辨别，略作阐述。 恩师（一切智者）法王的，教诲精髓即在于此： 入定时不观察不思虑，出定时辨别二谛。 一切诸法皆摄于二谛之中，然此二者方式各异： 世俗谛显现却无实，如幻如化本性空。 胜义谛非自性空，而是以世俗谛为空，故为空性。 世俗谛是错觉之显现，胜义谛是无错觉之显现。 世俗谛仅在错觉显现中为真，胜义谛在实义上成立为真。 世俗谛是因缘和合的欺骗之法，胜义谛是不欺骗的非因缘和合之法。 世俗谛是无常之法，胜义谛是常恒之法性。 世俗谛是轮回之苦，胜义谛是涅槃之乐。 世俗谛是无明之识，胜义谛是自明之智慧。 世俗谛是缘起法，胜义谛是自生之智慧。 世俗谛是阿赖耶识，胜义谛是阿赖耶智。 世俗谛是应断除的，胜义谛是应获得的。 世俗谛是暂时之垢染，胜义谛是如来藏。 世俗谛是法身之障，胜义谛是究竟之法身。 世俗谛是遍计所执与依他起，胜义谛是不变之圆成实。 世俗谛是三有之黑暗，胜义谛是三有之光明。 世俗谛有为法与无为法，无为法犹如虚空。 世俗谛有清净与不清净两种，清净的（世俗谛）是道谛（最终圆满的佛陀的）色身。
English
Collection of Teachings by Master Bodong Chokley Namgyal JCN15: Distinguishing the Two Truths Distinguishing the Two Truths Distinguishing the Two Truths Oṃ Āḥ Hūṃ Ho! I prostrate to the Sugata-garbha (Tathāgatagarbha), the basis for purifying defilements! I prostrate to the Vajra Yoga, the path for purifying defilements! I prostrate to the Clear Light Dharmakāya, the fruit of purifying defilements! Those who know the distinction between the two truths, are not confused by the Buddha's teachings. May they completely accumulate merit, and attain the perfection of going beyond. As stated in (Madhyamaka Two Truths). Dharma Lord Rinpoche also said: 'In meditative equipoise, do not analyze; in post-meditation, distinguish.' Therefore, in order to become skilled in distinguishing the two truths, I will briefly explain. The ultimate essence of the instructions of the kind (omniscient) Lama Dharma Lord is this: In meditative equipoise, do not analyze or contemplate; in post-meditation, distinguish the two truths. All phenomena are included within the two truths, but these two have different modes: The conventional truth appears but is not real, like an illusion, it is empty in its own nature. The ultimate truth is not empty in its own nature, but is empty of the conventional truth, therefore it is said to be empty of other. The conventional truth is the appearance of delusion, the ultimate truth is the appearance without delusion. The conventional truth is true only in the appearance of delusion, the ultimate truth is true because it is established in reality. The conventional truth is conditioned, deceptive phenomena, the ultimate truth is non-deceptive, unconditioned. The conventional truth is an impermanent phenomenon, the ultimate truth is the nature of permanence. The conventional truth is the suffering of samsara, the ultimate truth is the bliss of nirvana. The conventional truth is the consciousness of ignorance, the ultimate truth is self-aware wisdom. The conventional truth is dependent origination, the ultimate truth is self-arisen wisdom. The conventional truth is the alaya consciousness, the ultimate truth is the alaya wisdom. The conventional truth is what is to be abandoned, the ultimate truth is what is to be attained. The conventional truth is adventitious defilement, the ultimate truth is the Sugata-garbha. The conventional truth is the obscuration of the Dharmakāya, the ultimate truth is the ultimate Dharmakāya. The conventional truth is the imputed and the dependent, the ultimate truth is the immutable, perfectly established. The conventional truth is the darkness of the three realms, the ultimate truth is the clear light of the three realms. The conventional truth has conditioned and unconditioned phenomena, the unconditioned is like space. The conventional truth has two types: pure and impure, the pure (conventional truth) is the path truth (the form body of the ultimately perfect Buddha). --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
གས་སྐུ་(ལོངས་སྤྲུལ་)གཉིས། །གཟུགས་ནས་ནི་རྣམ་མཁྱེན་ བར་ལ་ཡང་། །ཀུན་བཏགས་(ཀྱི་གཟུགས་སོགས་)དང་གཞན་དབང་(གི་གཟུགས་སོགས་)ཡོངས་ གྲུབ་ཀྱི། །གཟུགས་སོགས་(ནས་རྣམ་མཁྱེན་གྱི་བར་)ཀྱི་སྡེ་ཚན་གསུམ་(ཉི་ཁྲི་ལས)གསུངས་ པས། །གཟུགས་ཉིད་ནི་གཟུགས་ཀྱིས་སྟོང་པ་དང་། །རྣམ་མཁྱེན་ཡང་རྣམ་མཁྱེན་གྱིས་སྟོང་ པ་རུང་། །གསུངས་པ་(ཡུམ་ནས་)ཡི་དགོངས་པ་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ། །ཀུན་བརྟགས་དང་གཞན་ དབང་(གི་གཟུགས་)ནི་རང་ཉིད་(ཀྱིས་)སྟོང་(བ་དང་)། །ཡོངས་གྲུབ་(ཀྱི་གཟུགས་སོགས་)ནི་གཉིས་ པོ་(ཀུན་བརྟག་དང་གཞན་དབང་)ཡིས་(གཟུགས་སོགས་ཀྱིས་)སྟོང་པའོ། །ཀུན་བརྟགས་(དང་)རང་ གཞན་དབང་ནི་སྤང་བྱ་སྟེ། །ཡོངས་གྲུབ་ཀྱི་གཟུགས་སོགས་ནི་ཐོབ་བྱ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ གཟུགས་སོགས་ལྔ་སྒྲིབ་པ་སྟེ། །དོན་དམ་གྱི་གཟུགས་སོགས་ནི་རྒྱལ་བ་ལྔ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ ཉོན་མོངས་ལྔ་སྒྲིབ་པ་སྟེ། །དོན་དམ་གྱི་ཉོན་མོངས་ལྔ་ཡེ་ཤེས་ལྔ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ ནི་བཅོས་མ་སྟེ། །དོན་དམ་གྱི་སེམས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ནི་ གློ་བུར་བ། །དོན་དམ་གྱི་སེམས་ཉིད་ནི་གཉུག་མ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་འདི་རྟག་(པར་)འཛིན་ན་ 5-419 རྟག་ལྟར་ལྷུང་། །དོན་དམ་ཉིད་མེད་(པར་)འཛིན་ན་ཆད་ལྟར་ལྷུང་། །ཀུན་རྫོབ་འདི་(དོན་དམ་ ལ་)མེད་ལྟ་ན་སྐྱོན་མེད་དེ། །དོན་དམ་ཉིད་ཡོད་(པར་)ལྟ་ན་སྐྱོན་མེད་ཡིན། །མཉམ་བཞག་ ཏུ་སྨྲ་བསམ་དང་བརྗོད་འདས་ཀྱང་། །རྗེས་ཐོབ་ཏུ་ཐ་སྙད་ཀྱིས་གཏན་ལ་འབེབས། །མཉམ་ བཞག་ཏུ་བསྒོམ་བྱ་[དང་]སྒོམ་བྱེད་མེད། །རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྣང་བ་འདི་སྒྱུ་མར་བསྒོམ། །མཉམ་ བཞག་ཏུ་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྤྲོས་བྲལ་ཡང་། །རྗེས་ཐོབ་ཏུ་སྒོ་གསུམ་གྱི་དགེ་ལ་འབད། །མཉམ་ བཞག་གི་རྣལ་འབྱོར་བརྟན་གྱུར་ན། །ལུས་ངག་གི་དགེ་བ་རྩོལ་མི་བྱ། །འཚུབ་དུས་སུ་རློད་ [ལྷོད]ཅིང་དྲན་པས་བཟུང་། །ལྟེངས་དུས་སུ་ལུས་གནད་ལྟ་སྟངས་གཅུན། །མཉམ་བཞག་ དང་རྗེས་ཐོབ་ཐམས་ཅད་དུ། །དྲན་འཛིན་དང་མ་བྲལ་བ་ཤིན་ཏུ་གཅེས། །(ཐོག་མར་)གཞན་ དོན་གྱི་སེམས་བསྐྱེད་དྲན་པ་ཡིས། །(བར་ཏུ་)མཉམ་རྗེས་ཀྱི་དགེ་བ་ཇི་སྙེད་རྣམས། (མཇུག་ ཏུ་)བསྔོ་བ་དང་སྨོན་ལམ་གྱིས་རྒྱས་བཏབ་སྟེ། །ཉམས་ལེན་གྱི་མན་ངག་དེ་ལས་མེད། །ཕ་ བླ་མའི་བྱིན་རླབས་ཞུགས་པ་ཡིས། །བུ་བདག་གིས་སེམས་ལ་ཤར་བ་རྣམས། །དོན་ཅུང་ཟད་ ཙམ་རེ་བརྗོད་པ་ལགས། །ཕ་བགྲེས་པའི་ཉམས་ལེན་མཛད་པར་ཞུ། །འདི་ནི་ཇོ་ནང་རི་ཁྲོད་ ཀྱི་དབེན་གནས་དམ་པ་བསམ་གཏན་རྫོང་དུ་དགེ་སློང་ཕྱོགས་ཀྱི་མིང་ཅན་བདག་གིས་བྲིས་ པའོ། །འགྲོ་བ་མང་པོ་ལ་ཕན་ཐོགས་པར་གྱུར་ཅིག །མངྒ་ལཾ། བྷ་ཝནྟུ། ཞུས་དག་ཉིས་ཞུས་ གྲུབ། 目录 བདེན་གཉིས་ཤན་འབྱེད་བཞུ
Chinese
化身（lOongs sprul）与法身（sku）二者，从色蕴乃至一切智智之间，分别阐述了遍计所执（kun btags，虚构的色等）、依他起（gzhan dbang，因缘和合的色等）和圆成实（yongs grub，真实的色等）三种色等（从色蕴到一切智智）。 因此，色蕴自性为空，一切智智亦自性为空，此乃（般若经）之密意：遍计所执和依他起（的色蕴）自性为空，而圆成实（的色蕴等）则为前二者（遍计所执和依他起）所空。 遍计所执和依他起应断除，而圆成实的色蕴等则应证得。世俗谛的色蕴等五者是所遮障，胜义谛的色蕴等则是五方佛。世俗谛的五种烦恼是所遮障，胜义谛的五种烦恼则是五种智慧。世俗谛的心性是造作的，胜义谛的心性是自性。世俗谛的心性是暂时的，胜义谛的心性是本初的。 若执着世俗谛为常，则会堕入常见；若执着胜义谛为无，则会堕入断见。若视世俗谛为（胜义谛）所无，则无过失；若视胜义谛为有，亦无过失。于入定之时，言思超绝，然于出定之时，则以名言概念加以确定。入定之时，无有能修与所修，出定之时，则观一切显现如幻。入定之时，身语意三门皆离戏论，出定之时，则精勤于身语意三门之善行。若入定之瑜伽稳固，则无需刻意造作身语之善行。于散乱之时，放松身心，以正念摄持；于昏沉之时，则调整身姿与视线。 无论入定或出定，皆须臾不离正念与觉知，此至关重要。 （首先）以忆念发起利他之心，（中间）将入定与出定之所有善行，（最后）以回向与发愿加以增广，实修之窍诀不外如是。因上师的加持融入，弟子心中所生起的，仅是些许体悟而已。祈愿上师长久修持！此乃由居于觉囊山静处的比丘Phyogs kyi ming can（吉祥贤）于三丹宗所书。愿利益无量众生！吉祥如意！校对完毕。 目录：二谛辨析
English
The two bodies, Nirmāṇakāya (lOongs sprul) and Dharmakāya (sku), are discussed. From form to omniscient wisdom, the three categories of forms (from form to omniscient wisdom) are explained: parikalpita (kun btags, imputed forms), paratantra (gzhan dbang, dependent forms), and pariniṣpanna (yongs grub, perfected forms). Therefore, form itself is empty of form, and omniscient wisdom is also empty of omniscient wisdom. This is the intention of the (Prajñāpāramitā) Sutra: parikalpita and paratantra (forms) are empty of themselves, while pariniṣpanna (forms, etc.) are empty of the former two (parikalpita and paratantra). Parikalpita and paratantra should be abandoned, while pariniṣpanna forms, etc., should be attained. The five forms, etc., of conventional truth are obscurations, while the five forms, etc., of ultimate truth are the five Buddhas. The five afflictions of conventional truth are obscurations, while the five afflictions of ultimate truth are the five wisdoms. The nature of mind in conventional truth is artificial, while the nature of mind in ultimate truth is intrinsic. The nature of mind in conventional truth is temporary, while the nature of mind in ultimate truth is primordial. If one clings to conventional truth as permanent, one falls into eternalism; if one clings to ultimate truth as non-existent, one falls into nihilism. If one sees conventional truth as non-existent in (ultimate truth), there is no fault; if one sees ultimate truth as existent, there is also no fault. In meditative equipoise, speech, thought, and expression are transcended, but in post-meditation, they are established through terminology. In meditative equipoise, there is no object of meditation or meditator, but in post-meditation, one contemplates all appearances as illusion. In meditative equipoise, the three doors are free from elaboration, but in post-meditation, one strives for virtue with the three doors. If the yoga of meditative equipoise is stable, then there is no need to deliberately create virtuous actions of body and speech. In times of distraction, relax and hold with mindfulness; in times of dullness, adjust posture and gaze. In all times, whether in meditative equipoise or post-meditation, it is extremely important not to be separated from mindfulness and awareness. (First), generate the mind of altruism with mindfulness, (in the middle) whatever virtues of meditative equipoise and post-meditation, (finally) expand with dedication and aspiration. There is no other instruction for practice. Through the blessings of the father lama entering, whatever arises in the mind of the son, is just a little understanding. Please practice the old father's experience! This was written by the monk Phyogs kyi ming can (auspicious name) at the secluded hermitage of Jonang, Samten Dzong. May it benefit many beings! May there be auspiciousness! Checked and proofread twice. Table of Contents: Distinguishing the Two Truths --------------------------------------------------------------------------------