Tibetan
བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་སུམ་ཅུ་པ་དང་། རྟགས་ཀྱི་འཇུག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྩ་བ། བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་སུམ་ཅུ་པ་དང་། རྟགས་ཀྱི་འཇུག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྩ་བ། བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་སུམ་ཅུ་པའི་རྩ་བ་བཞུགས། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་མཱུ་ལ་ཏྲིཾ་ཤད་ནཱ་མ། བོད་སྐད་དུ། ལུང་སྟོན་པ་སུམ་ཅུ་པའི་རྩ་བ་ཞེས་བྱ་བ། སྨྲ་བའི་དབང་ཕྱུག་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ལ་ཡོན་ཏན་མཆོག་མངའ་བའི། །དཀོན་མཆོག་དེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གིས་སྒྲ་དབྱངས་གསུངས་པ་ཡི། །འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གིས་མིང་གཞི་སྔོན་གསུངས་པའི། །རྟག་ཞི་བ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སྡེབ་སྦྱོར་ལེགས་མཛད་མཁས་རྣམས་དང་། །བླ་མ་ལ་ཡང་ཕྱག་འཚལ་ནས། །བསླབ་པ་ཀུན་གྱི་གཞི་འཛིན་ཅིང་། །རིག་བྱེད་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ། །མིང་ཚིག་བརྗོད་པ་ཀུན་གྱི་གཞི། །ཡི་གེའི་སྦྱོར་བ་བཤད་པར་བྱ། ༈ །ཡི་གེ་ཨཱ་ལི་ཀཱ་ལི་གཉིས། ༈ །ཨཱ་ལི་གསལ་བྱེད་ཨི་སོགས་བཞི། །ཀཱ་ལི་སུམ་ཅུ་ཐམ་པའོ། ༈ །དེ་ལས་རྗེས་འཇུག་བཅུ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ལས་ལྔ་ནི་སྔོན་དུའང་འཇུག །མི་འཇུག་པ་ནི་ཉི་ཤུའོ། ༈ །ཀཱ་ལི་ཕྱེད་དང་བརྒྱད་སྡེ་ནི། །བཞི་བཞི་དག་ཏུ་ཕྱེ་བ་ལ། །དང་པོ་གསུམ་པ་བཞི་པ་ཡི། །མས་གཉིས་དྲུག་པའི་གསུམ་པ་དང་། །བདུན་པ་ལ་ནི་ཤ་མ་གཏོགས། །རྗེས་འཇུག་ཡི་གེ་བཅུ་རུ་འདོད། ༈ །རྗེས་འཇུག་ཡི་གེ་བཅུ་པོ་ལས། །དང་པོ་གསུམ་པ་ལྔ་པ་དྲུག །བདུན་པ་རྣམས་ནི་སྔོན་དུའང་འཇུག ༈ ། མིང་གཞི་གཉིས་སམ་གསུམ་སྦྲེལ་ལམ། །དེ་ལ་དབྱངས་ཀྱི་གཞིར་ལྡན་ཡང་། ། གང་དུའང་འཇུག་མིན་སྦྱར་བའང་མིན། ༈ །རྗེས་འཇུག་ཡི་གེ་བཅུ་པོ་ནི། །མིང་གང་གི་ནི་མཐར་སྦྱར་བ། །དེ་ལ་ཨཱ་ལི་བཞི་པ་སྦྱར། །སླར་བསྡུ་བར་ནི་ཤེས་པར་བྱ། ༈ །རྗེས་འཇུག་ཡི་གེ་བཅུ་པོ་ལས། །གང་མིང་མཐའ་ན་བཅུ་པ་གནས། །དེ་ལ་ཨཱ་ལི་གཉིས་པ་སྦྱར། །གང་མིང་མཐར་ན་བརྒྱད་པ་གནས། །དེ་ལ་གཉིས་པར་ཨུ་ཡང་སྦྱར། །གང་མིང་མཐའ་ན་གསུམ་པ་གནས། །དེ་ལ་ཨཱ་ལི་གཉིས་པ་སྦྱར། །བཞི་པ་དགུ་པ་དངོས་ཀྱང་སྟེ། །ལས་དང་ཆེད་དང་རྟེན་གནས་དང་། །དེ་ཉིད་ཚེ་སྐབས་ལ་སྒྲ་ཡིན། ༈ །རྗེས་འཇུག་ཡི་གེ་བཅུ་པོ་ནི། །ཨི་དང་མཐུན་ལུགས་འདི་ཞེས་བྱ། །དང་པོ་གཉིས་ལ་དང་པོ་མཐུན། །གསུམ་ལྔ་བཅུ་ལ་ཀྱ་དང་སྦྱར། །བདུན་པ་ཉིད་ལ་བདུན་པ་སྟེ། །ལྷག་མ་རྣམས་ལ་གྱ་སྦྱར་བ། །དེ་དག་ཨི་སྦྱར་འབྲེལ་བའི་ས། ༈ །དེ་ཉིད་ལ་ནི་བཅུ་པ་སྦྱར། །བྱེད་པ་པོ་རུ་ཤེས་པར་བྱ། ༈ །ཨཱ་ལི་ཕྱིས་ནས་གཉིས་པ་སྦྱར། །ཚིག་རྒྱན་གཉིས་ད
Chinese
《三十颂》和《入行论》二者的根本。 《三十颂》和《入行论》二者的根本。 《三十颂》的根本安住。印度语：བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་མཱུ་ལ་ཏྲིཾ་ཤད་ནཱ་མ། (Byākaraṇa-mūla-triṃśat-nāma，梵文天城体：व्याकरणमूलत्रिंशत् नाम，梵文罗马拟音：Vyākaraṇa-mūla-triṃśat-nāma，语法根本三十名)。藏语：名为《能说三十颂根本》。顶礼语自在妙音。 于彼具足殊胜功德者，顶礼彼怙主。 于彼宣说语调者，顶礼妙音。 于彼首先宣说名基者，顶礼常寂者。 善作组合的智者们，以及顶礼上师后， 执持一切学问之基础，乃是明论语者之根本。 名、词、言说一切之基础，当说文字之组合。 文字分为元音和辅音两种。 元音有四个，即“ཨི་(i，梵文天城体：इ，梵文罗马拟音：i，汉语字面意思：伊)”等。 辅音共有三十个。 其中有十个是后加字，其中五个也可以作前加字，不能作加字的有二十个。 辅音分为八组半，分成四四一组。 第一、第三、第四组的下二字，第六组的第三字，以及第七组除了“ཤ་(sha，梵文天城体：श，梵文罗马拟音：śa，汉语字面意思：夏)”以外，被认为是十个后加字。 十个后加字中，第一、第三、第五、第六、第七个也可以作前加字。 名基连接两个或三个，即使具有元音的基础， 也不能加在任何地方，也不能组合。 十个后加字，加在任何名称的末尾， 就加上第四个元音，应当知道这是重述。 在十个后加字中，如果第十个字位于名称的末尾， 就加上第二个元音。如果第八个字位于名称的末尾， 就在第二个元音上加上“ཨུ་(u，梵文天城体：उ，梵文罗马拟音：u，汉语字面意思：乌)”。如果第三个字位于名称的末尾， 就加上第二个元音。第四个和第九个字也是如此， 表示业、为、依处和处所，以及彼和时。 十个后加字，被称为与“ཨི་(i，梵文天城体：इ，梵文罗马拟音：i，汉语字面意思：伊)”相合之规则。 前两个字与第一个字相合，第三、第五和第十个字与“ཀྱ་(kya，梵文天城体：क्य，梵文罗马拟音：kya，汉语字面意思：格雅)”相合，第七个字与第七个字本身相合，其余的字与“གྱ་(gya，梵文天城体：ग्य，梵文罗马拟音：gya，汉语字面意思：嘎雅)”相合，这些都是加上“ཨི་(i，梵文天城体：इ，梵文罗马拟音：i，汉语字面意思：伊)”的关联之处。 在彼处加上第十个字，应当知道是作者。 去掉元音后加上第二个字，是两种词的装饰。
English
The root of the Thirty Verses on Grammar and the Introduction to Signs. The root of the Thirty Verses on Grammar and the Introduction to Signs. The root of the Thirty Verses on Grammar resides. In Sanskrit: Byākaraṇa-mūla-triṃśat-nāma. In Tibetan: Called "The Root of the Thirty Verses on Grammar." Homage to Mañjuśrī, the Lord of Speech. To the one who possesses supreme qualities, I pay homage to that precious one. To the one who spoke the sounds of language, I pay homage to Mañjuśrī. To the one who first spoke the base of names, I pay homage to the eternally peaceful one. Having paid homage to the skillful ones who have composed well, And also to the Lamas, Holding the foundation of all teachings, And the cause of those who speak of knowledge, The basis of all names, words, and expressions, I shall explain the combination of letters. Letters are of two kinds: vowels and consonants. Vowels are four, such as "i". Consonants are exactly thirty. Of these, ten are post-suffixes. Five of these also function as pre-prefixes. Twenty do not function as suffixes. The consonants are eight and a half groups, divided into groups of four. The lower two of the first, third, and fourth groups, the third of the sixth group, and except for "sha" in the seventh group, are considered the ten post-suffix letters. Of the ten post-suffix letters, the first, third, fifth, sixth, and seventh also function as pre-prefixes. Two or three base letters are connected, Even if they have a vowel base, They cannot be added anywhere, nor can they be combined. The ten post-suffix letters, added to the end of any name, add the fourth vowel to it. This should be understood as a restatement. Of the ten post-suffix letters, if the tenth letter is at the end of a name, then add the second vowel to it. If the eighth letter is at the end of a name, then add "u" to the second vowel. If the third letter is at the end of a name, then add the second vowel to it. The fourth and ninth letters are also actual, indicating object, purpose, location, and place, as well as that and time. The ten post-suffix letters are called the rules that agree with "i". The first two letters agree with the first letter, the third, fifth, and tenth letters are combined with "kya", the seventh letter agrees with the seventh letter itself, and the remaining letters are combined with "gya". These are the places of connection with the addition of "i". Add the tenth letter to that itself, It should be known as the agent. Having removed the vowel and added the second letter, are two ornaments of words.
Tibetan
ང་སྡུད་པར་འགྱུར། ༈ །ལ་དོན་སུ་ལ་ཨུ་ཕྱིས་ནས། །དེ་ལ་གསུམ་པའི་དང་པོ་སྦྱར། །དེ་ལ་ཨཱ་ལི་གསུམ་པ་སྦྱར། །དེ་ནི་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའོ། ༈ །རྗེས་འཇུག་ཡི་གེ་བཅུ་པོ་ལ། །དྲུག་པ་སྦྱར་ན་འབྱེད་སྡུད་ཡིན། ༈ །རྗེས་འཇུག་ཡི་གེ་བཅུ་པོ་ཡི། །བཞི་པ་དགུ་པ་ལ་བཅུ་པ། །སྦྱར་བ་འབྱུང་ཁུངས་ས་ཡིན་ཏེ། །དགར་དང་སྡུད་པའང་དེ་བཞིན་ནོ། ༈ །གང་མིང་བརྗོད་པའི་དང་པོ་རུ། །ཀྱེ་སྦྱར་བ་ནི་བོད་པ་ཡིན། ༈ །གང་མིང་མཐའ་དང་མཐུན་པ་ཡི། །བཞི་པ་ལ་ནི་ཨི་སྦྱར་བ། །དགར་དང་བརྣན་པའི་ཚིག་ཏུ་འགྱུར། ༈ །མིང་གང་རུང་བའི་བར་མཚམས་སུ། །གསུམ་པ་ལ་ནི་གཉིས་པ་སྦྱར། །དེ་ནི་སྡུད་དང་འབྱེད་པ་དང་། །རྒྱུ་མཚན་ཚེ་སྐབས་གདམས་ངག་ལྔའོ། ༈ །གང་མིང་བརྗོད་པའི་དང་པོ་རུ། །དང་པོ་ལ་ནི་གཉིས་པ་སྦྱར། །སྤྱི་ལ་ཁྱབ་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། ༈ །གང་མིག་གི་ནི་མ་མཐའ་ན། །པུ་ལིངྒ་ཡི་སྒྲ་མེད་པ། །དེ་ལ་པུ་ལིངྒ་སྦྱར་ན། །བདག་པོའི་སར་ནི་ཤེས་པར་བྱ། ༈ །གང་མིང་བརྗོད་པའི་ཡ་མཐའ་ན། །སྟྲི་ལིངྒའི་སྒྲ་མེད་པ། །དེ་ལ་སྟྲི་ལིངྒ་སྦྱར་ན། །དགག་པའི་གནས་སུ་ཤེས་པར་བྱ། ༈ །གང་མིང་གི་ནི་ཡ་མཐའ་རུ། ། གསུམ་པ་ལ་ནི་ཨེ་སྦྱར་བ། །ཐ་སྙད་དབང་དུ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། །དངོས་པོའི་དབང་དུ་བཞི་རུ་འགྱུར། །དུས་ཀྱི་དབང་དུ་གཉིས་ཡིན་ནོ།། ༈ ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་མཚམས་སྦྱོར་རྣམས། །ཅུང་ཟད་བསྡུས་པ་ཡོད་ན་ཡང་། །དེ་ནི་དེ་བཞིན་སྦྱར་བར་བྱ།། ༈ སྔོན་འཇུག་ཡོད་དམ་མེད་ཀྱང་རུང་། །མིང་གཞིའི་ཡི་གེ་གང་ལྡན་པའང་། །ཉིས་འབྲེལ་ཡོད་དམ་གསུམ་འབྲེལ་ཡོད། །ཨཱ་ལི་བཞི་ལས་གང་འབྲེལ་ཡང་། །རྗེས་འཇུག་བཅུ་པོ་མ་ཞུགས་ན། །མིང་གཞན་སྦྱོར་བ་ཡོད་མི་སྲིད། ༈ །རྗེས་འཇུག་བཅུ་ཡི་དོན་ཤེས་ན། །འདྲི་དང་ཀློག་དང་བཤད་རྣམས་ཀྱི། །མཚམས་སྦྱོར་སྒྲ་ལ་ཐོགས་མེད་ཅིང་། །འབྲེལ་བར་སྨྲ་བའི་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། ༈ །གཞན་ཡང་རྗེས་འཇུག་ཤེས་པ་ཡིས། །དོན་གྱི་སྦྱོར་བ་མ་མཐོང་ཡང་། །དོན་དང་མཐུན་པའི་སྦྱོར་བ་ཤེས། ༈ །རྗེས་འཇུག་སྦྱོར་བ་མཁས་པ་ན། །ལུང་གི་དོན་དང་སྦྱོར་བ་དང་། །བླ་མའི་མན་ངག་གསུམ་སྦྱར་ནས། །དོན་གྱི་ཐོག་ཏུ་དབབ་པར་བྱ། ༈ །བསླབ་ལ་བརྩོན་པའི་གང་ཟག་གིས། །དང་པོར་ང་རོ་རྣམས་ལ་སྦྱང་། །སྔོན་འཇུག་རྗེས་འཇུག་མིང་གཞི་གསུམ། །ཀློག་གི་ཆེད་དུ་བསླབས་པ་ཡིན། །རྗེས་འཇུག་བཞི་ཡི་སྦྱོར་བ་ནི། །ཉན་བསམ་བསྟན་པའི་ཆེད་དུ་སྦྱར། །མན་ངག་དེ་དག་མཐུ་ཡིས་ནི། །འབྲས་བུའི་ཆེད་དུ་དོན
Chinese
我将被收集。 ༈ 对于“ལ་”这个词，去掉“སུ་ལ་”中的“ཨུ་”，然后将第三个词的第一个字母加到它上面，再将“ཨཱ་ལི་”的第三个字母加到它上面，那就是剩余的部分。 ༈ 在十个后加字中，加上第六个字就是区分和收集。 ༈ 在十个后加字中，第四个、第九个加上第十个，加在一起是来源地，区分和收集也是如此。 ༈ 在任何名词的开头，加上“ཀྱེ་”就是呼唤。 ༈ 任何与名词结尾相符的，在第四个字上加上“ཨི་”，就变成了区分和强调的词。 ༈ 在任何名词的中间，在第三个字上加上第二个字，那就是收集、区分、原因、时间、场合和教诲这五个。 ༈ 在任何名词的开头，在第一个字上加上第二个字，就变成了普遍的覆盖。 ༈ 任何眼睛的末尾，没有阳性词的语音，如果加上阳性词，就应该理解为所有者的位置。 ༈ 任何名词的开头，没有阴性词的语音，如果加上阴性词，就应该理解为否定的位置。 ༈ 任何名词的开头，在第三个字上加上“ཨེ་”，从词语的角度来说是三个，从事物的角度来说就变成了四个，从时间的角度来说是两个。 ༈ 如果诗歌的连接词有些许省略，也应该像那样连接。 ༈ 无论有没有前加字，无论词根字母是什么，无论是两个字母相连还是三个字母相连，无论是与四个元音中的哪一个相连，如果没有加入十个后加字，就不可能连接其他词。 ༈ 如果理解了十个后加字的含义，那么在提问、阅读和讲述的连接语音上就没有障碍，并且会变成善于表达关联的最高者。 ༈ 此外，通过了解后加字，即使没有看到意义的连接，也能理解与意义相符的连接。 ༈ 如果精通后加字的连接，那么将经文的意义、连接和上师的口诀这三者结合起来，就能将意义落实到实处。 ༈ 努力学习的人，首先要学习各种语音，前加字、后加字和词根这三个，是为了阅读而学习的。四个后加字的连接，是为了听闻、思考和讲述而连接的。通过这些口诀的力量，是为了果实的目的。
English
I shall be gathered. ༈ For the word "ལ་", after removing "ཨུ་" from "སུ་ལ་", then add the first letter of the third word to it, and then add the third letter of "ཨཱ་ལི་" to it, that is the remaining part. ༈ Among the ten suffixes, adding the sixth letter is distinguishing and gathering. ༈ Among the ten suffixes, the fourth, ninth, and tenth added together, is the source place, distinguishing and gathering are also the same. ༈ At the beginning of any noun, adding "ཀྱེ་" is calling. ༈ Any that matches the end of a noun, adding "ཨི་" to the fourth letter, it becomes a word of distinguishing and emphasizing. ༈ In the middle of any noun, adding the second letter to the third letter, that is gathering, distinguishing, reason, time, occasion, and the five instructions. ༈ At the beginning of any noun, adding the second letter to the first letter, it becomes a universal covering. ༈ Any end of the eye, without the sound of masculine gender, if adding masculine gender, it should be understood as the place of the owner. ༈ Any beginning of a noun, without the sound of feminine gender, if adding feminine gender, it should be understood as the place of negation. ༈ Any beginning of a noun, adding "ཨེ་" to the third letter, from the perspective of words, it is three, from the perspective of things, it becomes four, from the perspective of time, it is two. ༈ If there are some omissions in the conjunctions of verses, they should be connected in the same way. ༈ Whether there is a prefix or not, whatever the root letter is, whether two letters are connected or three letters are connected, whichever of the four vowels is connected, if the ten suffixes are not added, it is impossible to connect other words. ༈ If the meaning of the ten suffixes is understood, then there is no obstacle in the connecting sounds of questioning, reading, and telling, and it will become the highest of those who are good at expressing connections. ༈ Furthermore, by knowing the suffixes, even if the connection of meaning is not seen, the connection that matches the meaning can be understood. ༈ If one is proficient in the connection of suffixes, then by combining the meaning of the scriptures, the connection, and the guru's instructions, the meaning can be brought to reality. ༈ A person who strives to learn, first needs to study various phonetics, the prefix, suffix, and root, these three are learned for the sake of reading. The connection of the four suffixes is connected for the sake of hearing, thinking, and teaching. Through the power of these instructions, it is for the purpose of the fruit.
Tibetan
་ལ་དབབ། ། བསླབ་པའི་རིམ་པ་འདི་ཡིས་ནི། །གང་ཞིག་འབད་པ་ཆུང་ངུས་ཀྱང་། །ཤེས་རབ་མྱུར་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་དང་པོར་འདི་ཉིད་བསླབ། །དེ་ནས་རྒྱས་པའང་མཉན་བྱས་ཏེ། །བསླབ་པ་གང་ལ་དད་པ་ཡི། །གཞུང་ཉིད་བླ་མ་དག་ལ་མཉན། ༈ །སློབ་དཔོན་དེ་ཉིད་དུ་འཛིན་ཅིང་། །ལེ་ལོ་གཡེང་བ་རྣམ་པར་སྤངས། །ཟོ་བཟང་དད་པ་ལ་བརྟེན་པ། །སྐྱེས་པ་དེས་ནི་མྱུར་རྟོགས་ཏེ། །དེ་ལ་དུས་སུ་འདོམས་པར་བྱ། །ཅིག་ཤོས་དེ་ལས་ལྡོག་པའོ། ༈ །དེ་ལྟར་བཤད་དེ་དེར་ནས་འདིར། །ཀུན་གྱིས་དེ་ལྟར་རྟོགས་གྱུར་ཅིག །བྱཱ་ཀ་ར་ཎའི་རྩ་བ་ཤློ་ཀ་སུམ་ཅུ་པ་ཞེས་བྱ་བ་སློབ་དཔོན་ཨ་ནུས་མཛད་པ་རྫོགས་སོ།། །། བྱཱ་ཀ་ར་ཎ་སུམ་ཅུ་པ་དང་། རྟགས་ཀྱི་འཇུག་པ་གཉིས་ཀྱི་རྩ་བ།