Tibetan
ཚད་མ་ལེའུ་ལྔ་པ། ཚད་མ་ལེའུ་ལྔ་པ། ན་མོ་གུ་རུ། སྟོང་ཉིད་སེམས་ཀྱི་རང་གཟུགས་འདི། །འཁོར་ལོ་ལྔ་སོགས་ལྷར་སྣང་ཡིན། །ཕྱི་ནས་སྟོང་པ་སྒོམ་མམ་ཅི། །ཟུང་འཇུག་གཞན་ནས་ཚོལ་ན་མིན། །དང་པོ་བསྐྱེད་རྫོགས་ཟུང་འཇུག་ལེའུའོ། །དང་པོའི་ཤེས་པ་གང་དུ་འགྱུར་བ་མེད། །བདག་གཉིས་བདག་གི་སྟོང་པར་གང་ཤེས་པ། །བགྲོད་པ་གཅིག་པུའི་ལམ་དུ་གྱུར་པ་ན། །ས་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཆོག་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན། །གཉིས་པ་དང་པོ་ཤེས་པའི་ལེའུའོ། །ཆོས་རྣམས་སེམས་ལས་གཞན་ཞིག་མེད། །སྣང་དང་སྟོང་པ་གསུམ་གྱི་མཆོག་གྱུར་གང༌། །ཐམས་ཅད་སྟོང་དང་ཆེན་པོ་ཤིན་ཏུ་སྟོང༌། །གང་མཐོང་སྟོང་པར་ཤེས་ན་བག་ཡོད་ཡིན། །གསུམ་པ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ལེའུའོ། །སེམས་ངོ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཅི་ཞིག་ལགས། །གཤིས་ཀ་ཁོ་རང་འདུག་ཚུལ་ཅི་ལྟ་བ། །མ་བསམ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཝ་ལེ་བ། །ཇི་ལྟར་གནས་པ་དེ་ལྟར་མཐོང་བ་ཨ་རེ་དགའ། །བཞི་པ་སེམས་ཉིད་མཐོང་བ་དགའ་བའི་ལེའུའོ། །སྟོང་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་འདི། །ལས་མེད་ལས་ཀྱི་རྣམ་སྨིན་མེད།་་་་་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྒྱས་པ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ལས་ཀྱང་མ་མཆིས། ལས་ཀྱི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་ཡང་མ་མཆིས་སོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལྔ་བཅུ་པ་ལས། ཇི་ལྟར་པདྨ་རབ་དམར་བ། །ཉེས་པའི་སྐྱོན་གྱིས་མ་གོས་ལྟར། །དེ་བཞིན་ཆོས་རྣམས་སྟོང་པ་ལས། །ལས་ཀྱི་ཉེས་པས་མི་གོས་སོ། །རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་ན་འབྱུང་བ་ཐུབ་པས་གསུངས། །དེའི་ཕྱིར་ན་ལས་ཡོད་རྣམ་སྨིན་ཡོད། །ལྔ་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་ལེའུའོ། །སྔོན་གྱི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་འབྲང་ནས། ཏི་ཤྲི་རས་པས་བཀོད་པ་རྫོགས་སོ།། ཚད་མ་ལེའུ་ལྔ་པ།
Chinese
量论第五品。 量论第五品。 那摩咕噜。空性心之自性此，五轮等皆显现为天神。从外修空为何故？双运若从他处寻则非。第一生圆双运品。最初之识于何处亦不变。二我我所知为空性者，成为唯一行道之时，即是到达一切地之顶峰。第二最初识之品。诸法无有心之外，显现与空性三者之殊胜者。一切皆空与大空，极其空。若知所见为空性则为谨慎。第三一切相智之殊胜空性品。心性认识是何物？自性其自身安住之方式如何？不思任运成就瓦列瓦，如其安住如是见，啊惹噶。第四心性见之喜悦品。空性缘起此，无业亦无业之异熟。般若波罗蜜多广说中，一切法空性亦无有业，亦无有业之异熟。如是说。戒律五十颂中，如是莲花极红艳，如是不为罪过所染，如是诸法空性中，不为业之罪所染。若聚因缘生起佛所说，是故业有异熟有。第五因果之品。追随先前之智者们，谛师惹巴所著圆满。
English
Chapter Five of Pramana. Chapter Five of Pramana. Namo Guru. This self-nature of emptiness-mind, the five chakras, etc., appear as deities. Why meditate on emptiness from the outside? If seeking union from elsewhere, it is not. First, the chapter on generation, completion, and union. The initial consciousness does not change anywhere. When one who knows the emptiness of the two selves and what belongs to them becomes the sole path to travel, it is to have reached the peak of all the grounds. Second, the chapter on knowing the first. There is nothing other than the mind in all phenomena. What is supreme among the three, appearance and emptiness? Everything is empty and greatly empty, extremely empty. If one knows what is seen as empty, then one is mindful. Third, the chapter on the supreme emptiness of the all-knowing nature. What is called knowing the nature of the mind? What is the manner in which its own nature abides? Unthinking, spontaneously accomplished, wale-wa. Seeing it as it abides, ah-re-ga. Fourth, the chapter on the joy of seeing the nature of the mind. This emptiness, dependent arising, has no action and no karmic ripening... In the extensive Prajnaparamita, it is said that all phenomena are empty, and there is no action, nor is there karmic ripening. Thus it is said. In the Fifty Verses on Moral Discipline, just as a lotus is extremely red, just as it is not stained by the faults of wrongdoing, so too, in the emptiness of all phenomena, one is not stained by the faults of action. The Buddha said that arising occurs when causes and conditions gather. Therefore, there is action, and there is karmic ripening. Fifth, the chapter on cause and effect. Following the previous wise ones, the composition by Tishri Repa is complete.